به منظور بررسی اثرات جایگزینی بخشی از نشاسته‌ی جو با تفاله‌ی چغندر قند، با و یا بدون دانه‌ی برشته‌ی کانولا بر خصوصیات هیستومورفومتری شکمبه، نگاری و فراسنجه‌های تخمیری، 24 رأس بره‌ی نر نژاد عربی در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 2×2 به مدت 84 روز مورد استفاده قرار گرفت.  تیمارهای آزمایشی عبارت بودند:  نشاسته‌ی جو، نشاسته‌ی جو همراه با دانه‌ی برشته‌ی کانولا، تفاله‌ی چغندر قند و تفاله‌ی چغندر قند با دانه‌ی برشته‌ی کانولا. جیره‌های مورد استفاده حاوی 90 درصد کنسانتره و 10 درصد علوفه بودند.  جایگزینی بخشی از نشاسته‌ی جو با تفاله‌ی چغندر قند موجب افزایش معنی‌دار ارتفاع و ضخامت پرزها، ضخامت بافت پوششی، طبقه‌ی عضلانی و کل دیواره‌ی شکمبه شد.  افزودن دانه‌ی برشته‌ی کانولا به جیره‌ها افزایش معنی‌دار فراسنجه‌های ارتفاع پرز و ضخامت بافت پوششی را موجب گردید.  هم‌چنین اثر متقابل جیره‌ها در ارتباط با ارتفاع پرز و ضخامت بافت پوششی معنی‌دار بود.  جایگزینی بخشی از نشاسته‌ی جو با تفاله‌ی چغندر قند موجب افزایش معنی‌دار ارتفاع، ضخامت و تعداد چین‌ها، ضخامت بافت پوششی، طبقه‌ی عضلانی و ضخامت کل دیواره نگاری شده بود.  افزودن دانه‌ی برشته‌ی کانولا به جیره‌های حاوی نشاسته و تفاله‌ی چغندر قند افزایش معنی‌دار شاخص‌های تعداد چین، ضخامت بافت پوششی و دیواره‌ی عضلانی نگاری را به دنبال داشت.  در جیره‌های حاوی نشاسته‌ی جو در مقایسه با جیره‌های دارای تفاله‌ی چغندر قند، کاهش معنی‌دار pH مایع شکمبه مشاهده گردید.  افزودن دانه‌ی برشته‌ی کانولا افزایش معنی‌دار pH مایع شکمبه را در پی داشت.  جایگزینی بخشی از نشاسته‌ی جو با تفاله‌ی چغندر قند افزایش غلظت استات و کاهش غلظت پروپیونات، بوتیرات و ایزوبوتیرات را موجب گردید.  روند مشابهی با افزودن دانه‌ی برشته‌ی کانولا به جیره‌ها برای فراسنجه‌های غلظت استات، پروپیونات و بوتیرات مشاهده گردید.  به طور کلی نتایج نشان داد، جایگزینی  بخشی از نشاسته‌ی جو با تفاله‌ی چغندر قند و نیز افزودن چربی از منبع دانه‌ی برشته‌ی کانولا به این جیر‌ه‌ها موجب بهبود ساختار بافتی شکمبه- نگاری می‌گردد.