‌مسئله: عفونت در تلیسه‌های شیری می‌تواند باعث ایجاد آسیب به بلوغ بافت‌های ترشحی و در نهایت کاهش تولید شیر در آن‌ها گردد. کارایی آنتی‌بیوتیک برای درمان عفونت‌های داخل پستانی در تلیسه‌های غیر آبستن و تلیسه‌ها در اولین آبستنی، توسط تعداد کمی از محققین مورد بررسی قرار گرفته است. هدف: از مطالعه حاضر مقایسه‌ی زمان درمان دوره خشکی در کنترل عفونت‌های داخل پستانی بعد از زایش و میزان تولید شیر در تلیسه‌های شکم اول بود. روش‌کار: بدین منظور، 75 راس تلیسه شکم اول در 3 گروه، 60 روز قبل از زایش (گروه A) و 30 روز قبل از زایش (گروه B) و 60-30 روز قبل از زایش به عنوان گروه C قرار داده شدند. ترشحات غدد پستانی هر تلیسه قبل از زایش جهت بررسی آلودگی باکتریایی جمع‌آوری گردید. سپس درمان داخل پستانی با پماد کلوکساسیلین در 50 تلیسه گروه‌های A و B صورت گرفت. در روز سوم پس از زایش، 10 میلی‌لیتر شیر از 75 تلیسه در هر 3 گروه در یک لوله 12 میلی‌لیتری استریل، جهت بررسی آلودگی باکتریایی جمع‌آوری گردید. میزان تولید شیر تلیسه‌ها در هر 3 گروه در روز‌های 30، 60 و 90 پس از زایش ثبت گردید. نتایج: بر اساس نتایج کشت باکتریایی ترشحات غدد پستانی و شیر، حداقل آلودگی باکتریایی در تلیسه‌های گروه B و بیش‌ترین آلودگی در تلیسه‌های گروه کنترل مشاهده گردید. بین تلیسه‌های گروه A و C نیز تفاوت معنی‌دار مشاهده شد. با بررسی میزان تولید شیرتلیسه‌ها در هر 3 گروه مشخص شد که اختلاف معنی‌داری بین تولید شیر در روز 30 و 90 بعد از زایش در 3 گروه وجود دارد و حداکثر میزان تولید در گروه B و سپس گروه A مشاهده گردید. نتیجه‌گیری-کلی: در نهایت به دلیل احتمال باقی‌ماندن آنتی‌بیوتیک در شیر توصیه می‌گردد که درمان خشکی تلیسه‌ها در روز 30 قبل از زایش انجام شود.