هدف از این مطالعه، بررسی اثر مهاری عصاره­ی برگ انجیر (Ficus Carica) بر فعالیت ماتریکس متالوپروتئینازها و در نتیجه ممانعت از تکثیر و متاستاز سلول­های توموری، در کشت سلول فیبروبلاست (HEP2) است.  به این منظور، عصاره­ی برگ انجیر به سه شکل آبی، آبی - الکلی و الکلی تهیه شد.  با استفاده از پلیت­های 24 خانه­ای کشت سلول حاوی رده­ی سلولی فوق، به ترتیب مقادیر µl 5 عصاره­ی آبی (غلظت نهایی 5/0 درصد)، µl 10 عصاره­ی آبی (غلظت نهایی 1 درصد)، µl 5 عصاره­ی آبی – الکلی (غلظت نهایی 5/0 درصد)، µl 10 عصاره­ی آبی – الکلی (غلظت نهایی 1 درصد)، µl 1 عصاره­ی الکلی (غلظت نهایی 1/0 درصد) و µl 5 عصاره­ی الکلی (غلظت نهایی 5/0 درصد) اضافه شد.  برای هر گوده، یک گوده کنترل، با محتویات مشابه گوده تست اما فاقد عصاره، در نظر گرفته شد.  سپس پلیت­ها در گرمخانه کشت سلول گذاشته شدند و اثرات عصاره پس از گذشت 24، 48 و 72 ساعت، با استفاده از روش رنگ­آمیزی تریپان بلو برای مشاهده سیتوتوکسیسیتی و روش زایموگرافی ژلاتین برای دیدن باندهای هضمی، مورد بررسی قرار گرفتند.  نتایج به دست آمده در بررسی با میکروسکوپ معکوس، نشان داد، عصاره­ی الکلی به میزان 5 و 1 میکرولیتر به ترتیب پس از 24 و 48 ساعت به طور کامل موجب مرگ سلولی گردید.  پس از گذشت 72 ساعت، مقدار µl 10 از عصاره­ی آبی- الکلی برگ انجیر نیز، باعث مرگ سلول­ها شد.  در بررسی فعالیت آنزیم­ها به روش زایموگرافی، در تمامی گوده­های تست، اثر مهاری عصاره­ی برگ انجیر بر فعالیت ماتریکس متالوپروتئینازها مشاهده شد.  از طرفی در تمامی گوده­های کنترل باند هضمی ایجاد شده با مقایسه با مارکر استاندارد مورد استفاده، وزن مولکولی MMP9 را نشان می­داد.  این بررسی اثر مهاری عصاره­ی برگ انجیر بر فعالیت ماتریکس متالوپروتئینازها را تأیید می­کند.  از این رو، توصیه می­شود با استفاده از روش­های مولکولی در کنار زایموگرافی و انجام مطالعات بالینی، به بررسی بیش­تر اثر عصاره­ی این گیاه بر انواع  متالوپروتئینازها به طور جداگانه پرداخته شود.