این مطالعه به منظور تعیین فراوانی و نوع ضایعات کلیه و مثانه در 353 رأس گاومیش رودخانه­ای ارجاعی به کشتارگاه اهواز انجام گرفت.  گاومیش­ها به دو گروه نر و ماده و بر اساس فرمول دندانی به  دو گروه < 5/2 و ≤ 5/2 سال تقسیم شدند.  پس از کشتار و بررسی ظاهری مثانه و کلیه­ها درون لاشه، کل مثانه و یک قطعه از هر دو کلیه جهت بررسی درشت­بینی و هیستوپاتولوژی به آزمایشگاه پاتولوژی منتقل شد.  در بررسی درشت­بینی مثانه­ها، پرخونی شدید مخاطی، خونریزی و افزایش ضخامت دیواره­ی مثانه در 38 رأس (8/10 درصد) مشاهده گردید.  در بررسی هیستوپاتولوژی، 177 رأس (1/50 درصد) از دام­های تحت بررسی واجد ضایعات التهاب لنفوپرولیفراتیو (4/35 درصد)، التهاب مزمن مثانه (4/14 درصد) و دژنراسیون آبکی سلول­های پوششی (3/0 درصد) بودند.  در بررسی درشت­بینی کلیه­ها، خونریزی و کیست در کلیه 15 رأس (2/4 درصد) از گاومیش­های تحت بررسی مشاهده شد.  در بررسی هیستوپاتولوژی در 128 رأس (3/36 درصد) به ترتیب نفریت بینابینی (2/27 درصد)، نکروز حاد توبولی (1/3 درصد)، هیدرونفروز (5/2 درصد) پرخونی شبکه­های گلومرولی (7/1 درصد)، پیلونفریت (4/1 درصد)، گلومرولونفریت (3/0 درصد) مشاهده شد.  نتایج نشان داد که التهاب لنفوپرولیفراتیو مثانه و نفریت بینابینی در کلیه، بیش­ترین میزان ضایعه را به خود اختصاص دادند.  بررسی­های آماری نشان داد ارتباطی بین جنس و سن با جراحات مثانه و کلیه در گاومیش رودخانه­ای تحت بررسی وجود ندارد.