این مطالعه اثرات محافظتی پروبیوتیک (Lactobacillus fermentum با غلظت ۱۰7 سلول/کیلوگرم غذا)، پری‌بیوتیک (لاکتولوز ۱۰ میلی‌لیتر/کیلوگرم غذا) و سین‌بیوتیک بر شاخص‌های هماتولوژیک و بیوشیمیایی خرچنگ دراز آب شیرین (Astacus leptodactylus) در مواجهه با سرب استات (۰٫۱ میلی‌گرم بر لیتر) بررسی شد. بدین منظور، ۲40 قطعه خرچنگ (با توزیع برابر جنسیتی) در هشت گروه آزمایشی با سه تکرار (مجموعاً ۲۴ آکواریوم) به‌صورت زیر تقسیم شدند: گروه کنترل (بدون مکمل)، سه گروه دریافت‌کننده پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و سین‌بیوتیک (بدون سرب)، گروه مواجهه با سرب (بدون مکمل)، و سه گروه تیمار ترکیبی (پروبیوتیک، پری‌بیوتیک یا سین‌بیوتیک همراه با سرب). مدت زمان آزمایش ۲۸ روز بود. سپس از همولنف نمونه‌برداری و تغییرات بیوشیمایی و هماتولوژی ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که قرار گرفتن در معرض سرب سبب کاهش معنی‌دار تعداد هموسیت‌ها (هموسیت‌های کل، هیالونوسیت، گرانولار و نیمه‌گرانولار) گردید. در حالی که تجویز پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و سین‌بیوتیک منجر به افزایش معنی‌دار (p<0.05) تعداد هموسیت‌ها شد.. مصرف پروبیوتیک، پری‌بیوتیک و سین‌بیوتیک در شرایط مواجهه با سرب، اثرات محافظتی قابل توجهی بر تعداد هموسیت‌ها، هیالونوسیت، گرانولار و نیمه‌گرانولار داشت و آن را نسبت به گروهی که در معرض سرب قرار داشت را افزایش داد. اگرچه قرار گرفتن در معرض سرب منوج افزایش معنی دار پروتئین کل، آلبومین، گلوکز، کلسترول و تری‌گلیسیرید (p<0.05) گردید، تغذیه با هر سه مکمل پس از مواجهه با سرب، سطوح پروتئین کل، آلبومین، گلوکز و تری‌گلیسیرید را به محدوده نرمال بازگرداند؛ همچنین لاکتولوز و سین‌بیوتیک اثر سمی سرب بر کلسترول را کاهش دادند، اما پروبیوتیک نتوانست کلسترول را به حد نرمال بازگرداند. این مطالعه نشان می‌دهد که تغذیه با سین‌بیوتیک می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر برای تعدیل اثرات سمی فلزات سنگین و حفظ سلامت ایمنی در خرچنگ‌های پرورشی مورد استفاده قرار گیرد.