تعیین تیپ جدایه‌های کلستریدیوم پرفرینجنس جدا شده از گوسفند در منطقه‌ی اهواز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

4 دانش آموخته دکترای حرفه ای، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

کلستریدیوم پرفرینجنس باکتری پاتوژن مهمی است که باعث بیماری‌های مختلفی در دام‌ها می-‏شود. این باکتری در 5 تیپ ‏A، ‏B، ‏C، ‏D‏ و ‏E‏ طبقه‌بندی می‌شود. تیپ ‏D‏ کلستریدیوم ‏پرفرینجنس عامل ایجاد بیماری آنتروتوکسمی در دام‌ها است. هدف از این مطالعه تعیین تیپ-‏های مختلف کلستریدیوم پرفرینجنس در منطقه‌ی اهواز بود. 369 نمونه مدفوع به صورت ‏تصادفی از گوسفندان این منطقه، جمع‌آوری گردید. پس از آماده‌سازی و کشت نمونه‌ها در ‏محیط آگار خون‌دار حاوی نئومایسین، باکتری‌های مظنون به کلستریدیوم پرفرینجنس با استفاده ‏از روش‌های مورفولوژیکی و بیوشیمیایی تعیین هویت شدند. درمجموع از 369 نمونه مدفوع ‏جمع‌آوری شده، با استفاده از روش‌های مورفولوژیکی و بیوشیمیایی، تعداد 56 جدایه مظنون به ‏کلستریدیوم پرفرینجنس جداسازی و شناسایی گردید. برای تایید مولکولی جدایه ها، ‏DNA‏ این ‏جدایه‌ها استخراج و با استفاده از پرایمر‌های اختصاصی توکسین آلفا، تأیید مولکولی جدایه‌ها با ‏PCR‏ صورت گرفت. نتایج نشان داد که از 56 جدایه کلستریدیوم پرفرینجنس، 54 جدایه به ‏عنوان کلستریدیوم پرفرینجنستأیید ملکولی شدند. تعیین تیپ این جدایه‌ها با استفاده از ‏پرایمرهای اختصاصی اگزوتوکسین‌های پنج‌گانه‌ی تیپ‌های مختلف این باکتری صورت ‏پذیرفت. نتایج نشان داد که از مجموع 54 جدایه، به ترتیب 10 (52/18%)، 4 (41/7%)، 24 ‏‏(44/44%) و 16جدایه (63/29%)، تیپA، تیپB، تیپC ‎‏ و تیپD‏ می‌باشند. بنابراین شایع‌ترین ‏تیپ‌های این باکتری در این منطقه تیپ‌های ‏C‏ وD ‎‏ هستند. در این مطالعه، هیچ‌یک از جدایه‌ها ‏واجد ژن توکسین یوتا و نیز ژن آنتروتوکسین نبودند.‏

کلیدواژه‌ها

موضوعات


حسنی­ طباطبایی، عبدالمحمد و فیروزی، رویا (1395). بیماری­های باکتریایی دام، چاپ اول، انتشارات دانشگاه تهران، صفحات 143-114.

Ahsani, M.R.; Mohammadabadi, M.R. and Shamsaddini, M.B. (2010). Clostridium perfringens isolate typing by multiplex PCR. Journal of Venomous Animals and Toxins including Tropical Diseases, 16(4): 573-578.

Ausubel, F.M.; Brent, R.; Kingston, R.E.; Moore, D.D.; Seidman, J.G.; Smith, J.A. and Struhl, K. (2002). Short protocols in molecular biology. 5th ed, John Wiley and Sons, New York, Pp: 1-15.

De la Rosa, C.; Hogue, D.E. and Thonney, M.L. (1997). Vaccination schedules to raise antibody concentrations against epsilon-toxin of Clostridium perfringens in ewes and their triplet lambs. Journal of Animal Science, 75 (9): 2328-2334.

Deligaris, N.M. (1978). Study of enterotoxaemia of small ruminants (sheep and goat). Types of Clostridium perfringens responsible for the disease in Greece. Hellenic Veterinary Medicine, 21: 74-76.

Easamon, C.F.S. (1998). Principles of bacteriology virology and immunity. Vol 2: systematic bacteriology, Chapter 32: Clostridium: the spore-bearing anaerobes, Hatheway, CL. and Johnson, EA. Edward Aruold, 732-785.

Engstrom, B.E.; Fermer, C.; Lindberg, A.; Saarinen, E.; Baverud, V. and Gunnarsson, A. (2003). Molecular typing of isolates Clostridium perfringens from healthy and diseased poultry. Veterinary Microbiology, 94: 225-235.

Forbes, B.A. and Sahm, D.F. (2007). Baily & Scott’S Diagnostic Microbiology, 12th ed. Mosby,St. Louis, Mo., Pp: 511-519.

Gkiourtzidis, K.; Frey, J.; Bourtzi-Hatzopoulou, E.; Iliadis, N. and Sarris, K. (2001). PCR detection and prevalence of α-, β-, β2, ε-, ι- and enterotoxin genes in Clostridium pefringens isolated from lambs with clostridial dysen- tery. Veterinary Microbiology, 82 (1): 39-43.

Gokce, H.I.; Genc, O.; Sozmen, M. and Gokce, G. (2007). Determination of Clostridium perfringens Toxin-Types in Sheep with Suspected Enterotoxemia in Kars Province, Turkey. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 31(5):355-360.

Grevelding, C.G.; Kampkotter, A.; Hollmann, M.; Schafer, U. and Kunz, W. (1996). Direct PCR on fruitflies and blood flukes without prior DNA isolation. Nucleic Acids Research, 24(20): 4100-4101.

Hadimli, H.H.; Erganis, O.; Sayin, Z. and Aras, Z. (2012). Toxinotyping of Clostridium perfringens isolates by ELISA and PCR from lambs suspected of enterotoxemia. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 36(4): 409-415.

Heikinheimo, A. and Korkeala, H. (2005). Multiplex PCR assay for toxinotyping Clostridium perfringens isolates obtained from Finnish broiler chickens. Letters in Applied Microbiology, 40: 407-411.

Itodo, A.E.; Adesiyun, A.A.; Odekeye, O.J. and Umoh, J.U. (1986). Toxin types of Clostridium

    perfringens strains isolated from sheep, cattle and paddock soils in Nigeria. Veterinary Microbiology, 12: 93-96.

Kalender, H.; Ertas, H.B.; Cetinkaya, B.; Muz, A.; Arslan, N. and Kilic, A. (2005). Typing of isolates of Clostridium perfringens from healthy and diseased sheep by multiplex PCR. Veterinary Medicine - Czech, 50(10): 439-442.

Kanakaraj, R.; Haris, D.L.; Songer, V.G. and Bosworth, B. (1998). Multiplex PCR assay for detection of Clostridium perfringens in feces and intestinal contents of pigs and in swine feed. Veterinary Microbiology, 63 (1): 29-38.

Kurtkaya, M. and Alver, H. (1969). A study of distribution of the types of Enteroxemia in Turkey. Pendik Veteriner Kontrol Araştirma Enstitusu Dergisi, 2: 60-67. Abst.

Markey, B.K. et al. (2013). Clinical Veterinary Microbiology. 2nd ed. China, Mosby Elsevier, Pp: 215-238.

Mc Orist, A.L.; Jackson, M. and Bird, A.R. (2002). A comparison of five methods for extraction of bacterial DNA from human faecal samples. Journal of Microbiological Methods, 50 (2): 131-139.

Michaud, V.; Gil, P.; Kwiatek, O.; Prome, S.; Dixon, L.; Romero, L. et al. (2007). Long-term storage at tropical temperature of dried-blood filter papers for detection and genotyping of RNA and DNA viruses by direct PCR. Journal of Virological Methods, 146: 257-265.

Moussa, M.I. and Hessan, A.M. (2011). Molecular typing of Clostridium perfringens toxins recovered from Central Saudi Arabia. Saudi Medical Journal, 32(7): 669-674.

Ozcan, C. and Gurçay, M. (2000). Enterotoxaemia incidence in small ruminants in Elazig and the surrounding provinces in 1994-1998. Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, 24: 283-286.

Popoff, M.R. (1984). Bacteriological examination in enterotoxaemia of sheep and lamb. Veterinary Record, Pp: 114, 324.

Quinn, P.I.; Carter, M.E.; Markey, B. and Carter, G.R. (2013). Clinical Veterinary Microbiology, Vol 1, 2nd ed, Mosbey, Pp: 191-208.

Timoney, J.F.; Gillespie, J.H.; Scott, F.W. and Barlough, J.E. (1988). Hagan and Bruner’s microbiology and infectious diseases of domestic animals, 8th ed, Comstock Publishing Associates, Ithaca, N.Y. USA, Pp: 214-240.

Tschirdewahn, B.; Notermans, S.; Wernars, K. and Untermann, F. (1991). The presence of enterotoxigenic Clostridium perfringens strains in faeces of various animals. International Journal of Food Microbiology, 14: 175-178.

Uzal, F.A. and Songer, J.G. (2008). Diagnosis of Clostridium perfringens intestinal infections in sheep and goats. Journal Veterinary Diagnostic Investigation, 20: 253-265.

Uzal, F.A.; Vidal, J.E.; McClane, B.A. and Gurjar, A.A. (2010). Clostridium Perfringens toxins involved in mammalian veterinary diseases. The Open Toxinology Journal, 2: 24-42.

Wen Qiyi, McClane Bruce, A. (2004). Detection of enterotoxigenic Clostridium perfringens type A isolates in American retail foods." Applied and environmental microbiology 70 (5): 2685-91.