تعیین سطح سرمی روی (zinc) در سگ های شهری و روستایی شهرستان اهواز، جنوب غرب ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

چکیده

روی، همواره به‌عنوان یکی از مهمترین مواد مغذی در تعیین وضعیت پوششی بدن در سگ‌ها به شمار می‌رود. کمبود روی بیشتر به‌صورت درماتوز پاسخ‌دهنده به روی، رخ می‌دهد، اما مسمومیت با روی بندرت رخ می‌دهد. مطالعه حاضر، جهت تعیین سطح سرمی روی، در سگ‌های شهری و روستایی منطقه اهواز و به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی انجام گردید. نمونه های سرمی از 250 قلاده سگ شهری و روستایی (سالم از نظر بالینی)، در سنین مختلف و به‌صورت تصادفی جمع آوری گردید. تقسیم‌بندی بر اساس سن، جنس، نژاد و منطقه انجام گردید. سگ‌ها بر اساس سن، به 3 گروه (کمتر از 1 سال، 1 تا 3 سال و بالای 3 سال) تقسیم شدند. میانگین و انحراف معیار غلظت روی، در جمعیت کل سگ‌های مورد بررسی، 13/0±62/3 میلی‌گرم/ لیتر بدست آمد. انتشار فراوانی روی، نشان داد که میانگین و انحراف معیار سرمی روی، در سگ‌های شهری و روستایی، به ترتیب 19/0±09/4 و 16/0±14/3 میلی‌گرم/ لیتر بودند. میانگین سطح سرمی روی، در تمام نمونه‌ها در محدوده طبیعی قرار داشت (25/4-61/2: 95% CI‏‎‏ٌ، 13/0±62/3). غلظت روی سرم، به طور معنی‌داری در سگ‌های شهری بیشتر از روستایی بود (001/0>p). غلظت روی، تفاوت معنی‌داری را برای سنین مختلف (27/0±49/3 زیر 1 سال، 18/0±46/3 بین 3-1 سال و 22/0±82/3 بالای 3 سال)، جنس (31/0±23/4 در نرها و 23/0±98/3 ماده‌ها در سگ‌های شهری و 20/0±17/3 در نرها و 24/0±09/3 ماده‌ها در سگ‌های روستایی) و نژاد (بیشترین میزان در نژاد باکسر= 81/1±25/4 و کمترین میزان در نژاد بولداگ= 55/0±61/2) نشان نداد (05/0<p). مطالعه حاضر نشان داد که غلظت روی سرم، به‌طور معنی‌داری در سگ‌های شهری بیشتر از روستایی بود که احتمالا به جیره غذایی بهتر آنها بر می‌گردد.

کلیدواژه‌ها