آنتروتوکسمی در گوسفندان منطقه اهواز؛ مطالعه پاتولوژی، باکتریولوژی، سرولوژی و مولکولی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 گروه آموزشی پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

تیپ Dکلستریدیوم پرفرینجنس، عامل بیماری حاد و کشنده‌ای به نام آنتروتوکسمی بوده که غالباً گوسفند و بز را درگیر می‌کند. هدف از این مطالعه، ارزیابی جنبه‌های پاتولوژی، باکتریولوژی، سرولوژی و مولکولی این بیماری در گوسفندان منطقه اهواز بوده است. بدین منظور در فاصله زمانی 23 ماهه،20 رأس گوسفند مشکوک به آنتروتوکسمی، (بر پایه اطلاعات بالینی) به طور معمول کالبدگشایی شده و نمونه‌های لازم از آنها جهت آزمایشات بعدی اخذ گردید. در 50% از دام‌ها مرگ ناگهانی به عنوان بارزترین یافته بالینی گزارش شده بود. معمول‌ترین نشانه‌های آسیب‌شناسی مشاهده شده در حیوانات مزبور خونریزی اندوکارد (70%)، پنومونی بینابینی (65%)، ادم و خونریزی مغزی (60%) و نکروز حاد لوله‌ای (65%) بود. علاوه بر این در 50% از دام‌های مزبور، گلوکوزاوری نیز به اثبات رسید. بررسی‌های معمول باکتریولوژیک بر روی محتویات روده، نشان‌دهنده جداسازی 6 جدایه مشکوک به کلستریدیوم پرفرینجنسبود که بر پایه یافته‌های PCR، 4 جدایه تیپ A و 1 جدایه از هریک از تیپ‌هایC و D بودند. تشخیص توکسین در محتویات روده با استفاده از آزمون الایزای غیرمستقیم صورت پذیرفت که نتایج آن با یافته‌های PCR هم‌خوانی داشت. با فرض ضایعات مغزی و گلوکوزاوری به عنوان شاخص آنتروتوکسمی تیپ D، وقوع آنتروتوکسمی در حداقل 50% نمونه‌ها مورد گمان است که البته با یافته‌های دیگر آزمون‌ها، همخوانی نداشت. یافته‌های این مطالعه نشان دهنده اهمیت تازه بودن نمونه‌ها در نتایج آزمون‌های قابل استفاده برای ردیابی کلستریدیوم پرفرینجنس و توکسین-های آن، است. همچنین با توجه به سابقه واکسیناسیون در اغلب حیوانات مورد مطالعه، رعایت اصول واکسیناسیون در دامداری‌های محلی مورد تردید است.

کلیدواژه‌ها