دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Investigating the effect of utilizing epididymal sperm in the process of ovine in vitro embryo production process on the developmental competency of the embryos following embryo transfer بررسی تأثیر استفاده از اسپرم اپیدیدیمی در روند تولید آزمایشگاهی جنین‌ گوسفند بر قابلیت تکوینی جنین‌ها متعاقب انتقال جنین 5 12 217023 10.22055/ivj.2024.421673.2645 FA ابراهیم احمدی دانشیار پژوهشکده فناوری جنین دام، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0003-2986-2117 ناصر شمس اسفندآبادی استاد پژوهشکده فناوری جنین دام، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران و گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران علی کدیور دانشیار پژوهشکده فناوری جنین دام، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران و گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران حسن نظری دانشیار پژوهشکده فناوری جنین دام، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران نجمه داودیان دانشیار پژوهشکده فناوری جنین دام، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران آرش َعلاءالدینی استادیار مرکز علم و فناوری امنیت غذایی و کشاورزی (غدیر)، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران احسان رومیانی استادیار گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران شاکر شایسته‌نیا مربی مرکز علم و فناوری امنیت غذایی و کشاورزی (غدیر)، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران Journal Article 2023 10 24 In vitro production of embryos (IVEP) and embryo transfer (ET) have been utilized in various livestock and showed to have a potential to enhance production efficiency and accelerate genetic gain. The sperm recovered from the cauda epididymis is an important source of gametes in valuable males and endangered species. The present study was aimed to optimize ET of ovine IVP embryos and to make it applicable and to investigate the developmental competence of IVP embryos using epididymal sperm following ET. At first, the estrous cycle of embryo recipient ewes was synchronized using CIDR for 12 days. At the time of CIDR removal, 400 IU PMSG was injected to the recipient ewes. A day after CIDR removal, in vitro embryo production was initiated in epididymal sperm group (749 oocytes in 6 replicates) and ejaculated sperm group (540 oocytes in 4 replicates). Nine days after CIDR removal, semi-laparoscopic embryo transfer was performed and 2 blastocysts were transferred to the uteri of recipients (38 recipients in epididymal sperm group and 32 recipients in ejaculated sperm group). Forty-four days after embryo transfer, ultarsonographic embryo detection was performed. There were no significant differences between epididymal sperm and ejaculated sperm groups regarding in vitro embryo development indices (cleavage rate: 83±1.7% vs. 71.9±3.27%; blastocyst rate: 39.8±1.3% vs. 33.5±1.31%, respectively), pregnancy rate (50% vs. 45.7%, respectively), lambing rate (25% vs. 21.9%, respectively), and other evaluated indices. The methods used in the present study can be used to transfer sheep embryos in farm conditions. Also, based on the results of this study, it can be concluded that there is no significant difference in the developmental ability between epididymal sperm and ejaculated sperm in sheep. تولید آزمایشگاهی جنین در کنار انتقال جنین در گونه های مختلف حیوانات اهلی به کار میرود و پتانسیل بالقوه فراوانی در افزایش بهره‌وری تولید و نیز افزایش سرعت اصلاح ژنتیکی گله ها ایفا می کند. اسپرم استحصال شده از ناحیه دم اپیدیدیم منبع مهمی برای گامت‌های دام‌های دارای ارزش اصلاحی بالا و گونه‌های در معرض خطر انقراض است. مطالعه حاضر به منظور بهینه‌سازی و کاربردی کردن فناوری انتقال جنین‌‌های تولید شده در آزمایشگاه و نیز بررسی قابلیت تکاملی جنین‌های آزمایشگاهی تولید شده با استفاده از اسپرم اپیدیدیمی متعاقب انتقال جنین انجام شد. ابتدا میش‌های گیرنده جنین، به مدت 12 روز سیدرگذاری شدند. همزمان با خروج سیدر، به هر میش 400 واحد PMSG تزریق شد. روز بعد از خروج سیدر، روند تولید جنین‌های آزمایشگاهی در دو گروه با استفاده از اسپرم اپیدیدیمی (749 تخمک در 6 تکرار) و اسپرم انزالی (540 تخمک در 4 تکرار) شروع شد. 9 روز پس از خروج سیدر، 2 عدد جنین‌ 6 روزه در مرحله بلاستوسیست به صورت نیمه لاپاروسکوپیک به رحم هر گیرنده جنین منتقل شد (38 گیرنده گروه اسپرم اپیدیدیمی، 32 گیرنده گروه اسپرم انزالی). آبستنی، 44 روز پس از انتقال جنین به روش اولتراسونوگرافی در گیرنده‎‌ها تعیین شد. نتایج به دست آمده نشان داد که در بین گروه اسپرم اپیدیدیمی و گروه اسپرم انزالی از نظر شاخص‌های تکوین جنین در آزمایشگاه (میزان تسهیم: 7/1±0/83 درصد در مقابل 27/3±9/71 درصد؛ میزان بلاستوسیست 3/1±8/39 درصد در مقابل 31/1±5/33 درصد، به ترتیب) و نیز از نظر میزان آبستنی (50 درصد در مقابل 7/45 درصد، به ترتیب)، بره‌زایی (25 درصد در مقابل 9/21 درصد، به ترتیب) و سایر شاخص‌های بررسی شده اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. از روش‌های استفاده شده در مطالعه حاضر می‌توان برای انتقال جنین‌های گوسفند در شرایط مزرعه استفاده کرد. همچنین بر اساس نتایج این مطالعه می‌توان گفت اسپرم اپیدیدیمی در گوسفند از نظر قابلیت تکاملی تفاوتی با اسپرم انزالی ندارد.

https://www.ivj.ir/article_217023_13cb232b5eca46641bbc5d16d5632f60.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 The Effect of Prosopis Farcta Beans Powder as Additive in Japanese Quail Ration on the Muscle Fatty Acids and Serum Biochemical Parameters تأثیر پودر میوه کهورک (Prosopis farcta) به عنوان افزودنی در خوراک بلدرچین ژاپنی بر میزان اسیدهای چرب عضلات و پارامترهای بیوشیمیایی سرم خون 13 22 217030 10.22055/ivj.2024.401456.2587 FA آرش امیدی استاد گروه مدیریت بهداشت دام، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0001-9323-2721 سعید نظیفی استاد گروه علوم درمانگاهی‏‏، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-5501-1028 سید علیرضا موسوی دانش‌آموخته دکتری حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران Journal Article 2023 06 09 The beans of Prosopis farcta (PFB) have been recognized as a potential food source with health benefits and the ability to improve fatty acid composition. The aim of this study was to investigate the effect of PFB on the fatty acid composition of the thigh muscles and the biochemical parameters of the blood in Japanese quail. A total of 78 female Japanese quails were selected and divided into 6 groups. Each group received different diets, including PFB at 2% and 4% levels, or oil at a 0.5% level. After 30 days, blood and tissue samples were collected and sent to the laboratory. Adding PFB powder to the diet resulted in a significant increase in serum levels of total cholesterol, total protein, albumin, globulin, uric acid, and creatinine. The group that received 4% PFB had the highest level of palmitoleic acid and the lowest level of arachidonic acid in their muscles. Additionally, the group that consumed PFB along with oil had lower levels of total cholesterol and other biochemical parameters compared to the other groups. No pathological lesions were observed in the heart, kidneys, or intestines. PFB may help improve the fatty acid composition in the muscles of Japanese quail and could have health benefits, particularly in preventing cardiovascular diseases. However, further research is needed to explore the comprehensive and long-term effects of this food source in Japanese quail and other species. میوه کهورک به عنوان یک منبع غذایی با خواص بالقوه در بهبود سلامت و ترکیب اسیدهای چرب مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه بررسی تأثیر میوه کهورک بر ترکیب اسیدهای چرب عضلات ران و پارامترهای بیوشیمیایی خون بلدرچین ژاپنی بود. تعداد 78 قطعه بلدرچین ژاپنی ماده انتخاب و به 6 گروه تقسیم شدند. هر گروه جیره‌های غذایی مختلفی شامل میوه کهورک به میزان 2 و 4 درصد و یا روغن به میزان 0.5 درصد دریافت کردند. پس از 30 روز، نمونه‌های خونی و بافتی اخذ و به آزمایشگاه ارسال شد. افزودن پودر میوه کهورک به جیره غذایی منجر به افزایش قابل توجهی در سطوح سرمی کلسترول تام، پروتئین تام، آلبومین، گلوبولین، اسید اوریک و کراتینین شد. گروهی که 4 درصد میوه کهورک دریافت کردند، بیشترین سطح اسید پالمیتولئیک و کمترین سطح اسید آراشیدونیک را در عضله داشتند. همچنین، گروهی که میوه کهورک را همراه با روغن مصرف کردند، سطوح کمتری از کلسترول تام و سایر پارامترهای بیوشیمیایی نسبت به گروه‌های دیگر داشتند. در بافت قلب، کلیه و روده هیچ ضایعه پاتولوژیکی مشاهده نشد. میوه کهورک می‌تواند به بهبود ترکیب اسیدهای چرب عضلات بلدرچین ژاپنی کمک کند و ممکن است دارای فواید مرتبط با سلامت به ویژه در پیشگیری از بیماری‌های قلبی عروقی باشد. با این حال، نیاز به تحقیقات بیشتر و بررسی تأثیرات جامع‌تر و طولانی‌مدت این ماده غذایی در بلدرچین ژاپنی و دیگر گونه‌ها وجود دارد.

https://www.ivj.ir/article_217030_cb1c203476cbf293acd226733b7bf2a7.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Evaluation of the effect of nano chromium and chromium on the blood level of glucose, BHBA and NEFA in high-producing dairy Holstein cattle ارزیابی اثر نانوکروم و کروم بر اسیدهای چرب غیر استریفیه، بتاهیدروکسی بوتریک اسید و گلوکز خون گاوهای پرتولید هلشتاین 23 32 217042 10.22055/ivj.2024.484522.2745 FA علی بهمنی قایدی دانشجوی دکترای تخصصی بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران افشین جعفری دهکردی دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0009-0002-0833-3195 عبدالناصر محبی دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران محمدرضا اصلانی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2024 10 20 Chromium is an essential trace element that is vital in regulating glucose metabolism and improving animal performance, especially in dairy cattle. Negative energy balance and disturbance in glucose metabolism are major challenges in dairy cattle, which directly affect cow’s health and milk production. This study aimed to investigate the effects of nano chromium and chromium in improving the metabolic status of dairy cattle and increasing production efficiency. A total of 36 high-producing Holstein dairy cows were selected. The cows were randomly divided into three groups: the control group, the nano chromium group, and the chromium group, which respectively received 0.1 mg/Kg MW (metabolic weight) nano chromium picolinate and 0.1 mg/Kg MW of chromium picolinate orally for 3 weeks. Blood samples were taken from the jugular vein on days 0 (before the start of the experiment), 7, 14, 21 and 28 to measure non-esterified fatty acids, beta-hydroxybutyric acid and glucose. The blood glucose level in both groups receiving chromium and nano chromium was significantly lower than the control group on days 21 and 28. The amount of NEFA in the nano chromium group showed a significant decrease on days 21 and 28 compared to the control group. A significant decrease in BHBA was observed in the chromium and nano chromium groups on days 14, 21 and 28 compared to the control group. Also, a significant difference in BHBA level was observed between chromium and nano chromium groups on days 21 and 28. The results of this research showed that the use of chromium supplements, especially chromium nanoparticles, can be used to improve the health and performance of livestock. By conducting more studies, these findings can be used to improve nutrition and increase performance in the cattle dairy farms. کروم، به عنوان یک عنصر کمیاب ضروری، نقش حیاتی در تنظیم متابولیسم گلوکز و بهبود عملکرد دام، به ویژه گاوهای شیری، ایفا می‌کند. تعادل منفی انرژی و اختلال در متابولیسم گلوکز چالش عمده در صنعت گاوداری است که به طور مستقیم بر سلامت و تولید شیر گاو تأثیر می‌گذارند. هدف از این مطالعه، بررسی اثرات نانوکروم و کروم در بهبود وضعیت متابولیکی گاوهای شیری و افزایش بهره‌وری تولید است. تعداد 36 رأس گاو شیری هلشتاین پرتولید انتخاب شدند. گاوها به طور تصادفی به سه گروه 12 تایی تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه نانوکروم و کروم که به ترتیب 1/0 میلی‌گرم نانوکروم پیکولینات و 1/0 میلی‌گرم کروم پیکولینات به ازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی بدن به صورت خوراکی به مدت 3 هفته دریافت کردند. نمونه‌های خون از ورید وداج در روزهای صفر (قبل از شروع آزمایش)، 7، 14، 21 و 28 از تمامی گاوها جهت اندازه‌گیری اسیدهای چرب غیر استریفیه (Non-esterified fatty acids [NEFA])، بتا هیدروکسی بوتیریک اسید (β-Hydroxybutyric acid [BHBA]) و گلوکز اخذ شد. در هر دو گروه دریافت‌کننده کروم و نانو کروم، سطح گلوکز خون در روزهای 21 و 28 به طور قابل‌توجهی کمتر از گروه کنترل بود. میزان NEFA در گروه نانوکروم در مقایسه با کروه کنترل در روزهای 21 و 28، کاهش معنی‌دار را نشان داد. در مقایسه با گروه کنترل در روزهای 14، 21 و 28 کاهش معنی‌دار BHBA در گروه‌های دریافت کننده کروم و نانوکروم مشاهده گردید. همچنین، بین گروه‌های کروم و نانوکروم در روزهای 21 و 28 تفاوت معنی‌داری در سطح BHBA مشاهده گردید. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که استفاده از مکمل‌های کروم، به ویژه نانو کروم، می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر برای بهبود سلامت و عملکرد دام‌ها مورد استفاده قرار گیرد. با انجام مطالعات بیشتر و گسترده‌تر، می‌توان از این یافته‌ها برای توسعه استراتژی‌های تغذیه‌ای بهتر و افزایش بهره‌وری در صنعت دامداری استفاده کرد.

https://www.ivj.ir/article_217042_36601ad145f9d3aa54416292a0d7a8d3.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Investigating the effect of Oliveria decumbens plant essential oil on the formed Staphylococcus aureus biofilm بررسی تأثیر اسانس گیاه لعل کوهستان بر بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از مواد غذایی و انسان 33 40 217044 10.22055/ivj.2024.411258.2604 FA مهشاد جاوید مقدم دانش‌آموخته دکترای بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران سیاوش مکتبی استاد گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-5427-220X مهدی زارعی استاد گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-5427-220X پژمان محمودی کوهی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده پیرادامپزشکی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران Journal Article 2023 08 21 Staphylococcus aureus is a gram-positive and pathogenic bacterium that causes many problems in the field of medicine, veterinary and food industry. Most microorganisms, including Staphylococcus aureus, are able to attach and form biofilms on different surfaces. The formation of biofilm increases the resistance of bacteria to environmental stresses, antimicrobial compounds and disinfectants. In this study, the effect of the Oliveria decumbens essential oil on the biofilm formed by Staphylococcus aureus isolated from humans and food (dairy) was investigated using the microtiter plate method. The results of the present study showed that Oliveria decumbens essential oil has a significant destructive effect on Staphylococcus aureus bacteria and the difference in the effect of essential oil on the biofilm formed by bacteria isolated from humans and food is not significant. Considering the effect of Oliveria decumbens essential oil on Staphylococcus aureus biofilm, this essential oil can be used as an effective agent in controlling bacterial biofilms. استافیلوکوکوس اورئوس یک باکتری گرم مثبت و پاتوژن است که موجب مشکلات متعددی در حوزه پزشکی، دامپزشکی و صنایع غذایی میشود. اکثر میکروارگانیسم ها از جمله استافیلوکوکوس اورئوس قادر به اتصال و تشکیل بیوفیلم روی سطوح مختلف هستند. تشکیل بیوفیلم، موجب افزایش مقاومت باکتری ها به تنش‌های فیزیکی و شیمایی محیطی، ترکیبات ضد میکروب و ضدعفونی‌کننده‌ها میگردد. در این مطالعه تأثیر اسانس گیاه لعل کوهستان بر بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از انسان و مواد غذایی (لبنیات) با استفاده از روش میکروتیتر پلیت، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده در این مطالعه نشان داد که اسانس لعل کوهستان دارای اثرات قابل توجهی بر بیوفیلم باکتری استافیلوکوکوس اورئوس بوده ولی تفاوت تأثیر اسانس بر بیوفیلم تشکیل شده توسط باکتری های جدا شده از انسان و مواد غذایی معنی دار نیست. با توجه به تأثیر اسانس لعل کوهستان بر بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس، این اسانس می تواند به عنوان یک عامل مؤثر در کنترل بیوفیلم های باکتریایی مورد استفاده قرار گیرد.

https://www.ivj.ir/article_217044_2d3817932c00500ca0933d83724b852c.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Pathological, microbiologic and molecular investigation of granulomatous lesions in 10 species of ornamental fish in Ahvaz بررسی آسیب‌شناسی و باکتریولوژیک ضایعات گرانولوماتوز در 10 گونه ماهی آکواریومی شهرستان اهواز 41 50 217052 10.22055/ivj.2024.423580.2647 FA مریم حسین پور حموله دانش‌آموخته دکترای بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران رحیم پیغان استاد گروه بهداشت دام، طیور و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران و عضو قطب بهداشت و بیماری‌های ماهیان گرمابی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران آناهیتا رضایی استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-7430-6211 مسعود قربانپور استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-0301-4577 Journal Article 2023 11 03 In the present study thirty pieces of ten species of ornamental aquarium fish (Amazon molly fish, guppy, oscar, angel, zebra fish, macro, neon tetra, gold fish, tiger barb and gourami) that were moribund with symptoms of chronic disease (300 fish in total) were examined. Sampling was done from grossly positive organs (with granular lesions in viscera). In total, out of 300 examined samples, granulomatous lesions were observed in the intestine and viscera in 46 cases (12%). The most granulomatous lesions were observed in gourami, goldfish and neon tetra. No lesions were observed in guppy and zebra fish. The highest percentage of lesions was recorded in the spleen and liver, respectively. Also, the spleen was found to be the most infected organ of fish to tuberculosis lesions. Finally, using PCR method, 1 isolates were identified as Mycobacterium marinum, 3 isolate as Mycobacterium chelona and 3 isolates as Mycobacterium fortuitum. In this study, no infection to Ichthyophonus was detected. Based on the results of PCR with specific primers for Ichthyophonus hoferi, the presence of the specific gene for this organism was not proven in any of the samples. This study showed that fish tuberculosis infection exists in aquarium fish in Iran. در این مطالعه تعداد 10 گونه از ماهیان زینتی آکواریومی (ماهی مولی آمازون، گوپی، اسکار، آنجل، گورخرماهی یا زبرافیش، ماکرو، نئونتترا، ماهی طلایی یاحوض، ماهی بارب ببری و گورامی) در حال مرگ و با علایم ظاهری بیماری مزمن (مثل لاغری مفرط و بی اشتهایی..) مورد بررسی قرار گرفتند. از هر گونه ماهی 30 قطعه و در مجموع 300 قطعه انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه گیری از اندام هایی که دارای ضایعات دانه ای یا گرانولوماتوز در احشا بودند، انجام شد. در مجموع از 300 نمونه بررسی شده، در 46 مورد (12 درصد) ضایعات گرانولوماتوز در امعا و احشا مشاهده شد. بیشترین ضایعات گرانولوماتوز در ماهیان گورامی (6/56 درصد)، گلدفیش (3/33 درصد) و نئون تترا (3/23 درصد) مشاهده گردید و در ماهیان گوپی و زبرا هیچ ضایعه گرانولوماتوزی دیده نشد. بیشترین درصد بروز ضایعات به ترتیب در طحال (3/15 درصد) و کبد (3/3 درصد) ثبت گردید. بررسی های مولکولی (PCR) بر روی 20 نمونه بافت و 5 نمونه باکتری مقاوم به اسید (رشد مثبت بر روی محیط لونشتاین-جانسون) نشان داد همه نمونه ها به جز یک نمونه، آلوده به جنس مایکوباکتریوم بودهاند. انجام PCR با پرایمرهای اختصاصی آلودگی یک نمونه به گونه مایکوباکتریوم مارینوم، 3 نمونه به مایکوباکتریوم فورچوئیتوم و 3 نمونه به مایکوباکتریوم چلونه را تأیید نمود. بر اساس نتایج PCR با پرایمرهای اختصاصی ایکتیوفونوس هوفری، وجود ژن اختصاصی این جرم در هیچ یک از نمونه ها اثبات نشد. این تحقیق نشان داد که آلودگی به سل ماهی در ماهیان آکواریومی ایران وجود دارد.

https://www.ivj.ir/article_217052_0c8f419cd10cb620500d43bcd94c2173.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Evaluation of the clinical, hematological, biochemical and histopathological findings in bitches suffering from cystic endometrial hyperplasia/pyometra ارزیابی یافته‌های بالینی، هماتولوژی، بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژی در سگ‌های مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر/ پیومتر 51 61 217115 10.22055/ivj.2022.358056.2492 FA سیمین خلف دریس دانش‌آموخته دکتری تخصصی بیماری‌های داخلی دام‌های کوچک، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران بهمن مصلی نژاد استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-9150-7920 آناهیتا رضائی استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-7430-6211 محمد راضی جلالی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2092-5652 علی رونق استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران سعد گورانی نژاد استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2022 08 26 Pyometra is one of the most common diseases of the genital system in the female dogs. The aim of the present survey is to investigate the dogs suffering from cystic endometrial hyperplasia or pyometra from clinical, hematological, biochemical and histopathological aspects. For this, a total of sixty dogs were studied. At first thirty dogs of small and large breeds with an average age of 5.57±2.04 years, affected by cystic endometrial hyperplasia or pyometra and another thirty healthy dogs were selected. Blood samples were taken from all dogs and hematological factors (counting white blood cells, red blood cells and platelets) and biochemical factors (ALP, AST, ALT, globulin, Albumin to Globulin ratio, total protein, BUN, creatinine, cholesterol and lactate) and histopathological findings were also investigated. Nine dogs were identified with cystic endometrial hyperplasia and twenty-one dogs were affected by pyometra. The most important clinical signs were included lethargy, abnormal discharge from the vagina, anorexia, dilation of the uterus, polyuria/polydipsia, dehydration, fever, pale mucus membranes and vomiting. The results of the hematology test showed leukocytosis (mean: 32.16±5.54), neutrophilia with left shift deviation, and normochromic-normocytic anemia in the affected dogs by pyometra. Histopathological evaluation confirmed the thickness of the uterine wall due to significant endometrial hyperplasia, the increase in the number of cystic glands, and the accumulation of pus in the uterine canal and horns. In the biochemical test, the levels of ALP, total protein and globulin were significantly higher in the pyometra group than healthy group. Besides, the ratio of albumin to globulin (0.37±0.06) was significantly decreased in the pyometra group. BUN (52.3±14.2 mg/dl), creatinine (2.1±0.34 mg/dl) and lactate (3.65±0.38 mmol/l) concentrations were also significantly higher in the affected dogs to pyometra. It can be concluded that the survey of hematological (such as leukocytosis, neutrophilia and anemia) and biochemical indices (increase of ALP, total protein, globulin and plasma hyperlactatemia) can significantly help with the diagnosis and prognosis of pyometra in dogs. پیومتر، یکی از شایعترین بیماری های دستگاه تناسلی در سگ های ماده است. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی سگ های مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و یا پیومتر، از جنبه های بالینی، هماتولوژی، بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژی است. در مجموع 60 قلاده سگ، بررسی شدند. در ابتدا 30 قلاده سگ از نژادهای کوچک و بزرگ و با میانگین سنی 04/2±57/5 سال، مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و یا پیومتر و 30 قلاده سگ سالم دیگر، انتخاب شدند. از تمامی سگ ها نمونه خون اخذ شد و فاکتورهای هماتولوژی (شمارش گلبولهای سفید، گلبولهای قرمز و پلاکتها) و بیوشیمیایی (ALP، AST، ALT، گلوبولین، نسبت آلبومین به گلوبولین، پروتئین تام، BUN، کراتینین، کلسترول و لاکتات) و نیز یافته های هیستوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد 9 قلاده سگ مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و 21 قلاده مبتلا به پیومتر شناسایی شدند. مهمترین نشانه های بالینی، شامل بی حالی، ترشحات غیرطبیعی از واژن، بی اشتهایی، اتساع رحم، پرنوشی/ پرادراری، کم آبی بدن، تب، غشای مخاطی رنگ پریده و استفراغ بودند. آزمایش هماتولوژی در سگ های مبتلا به پیومتر، لکوسیتوز (میانگین: 54/5±16/32)، نوتروفیلی همراه با انحراف به چپ و آنمی نورموکرومیک- نورموسیتیک را نشان داد. ارزیابی هیستوپاتولوژی، ضخامت دیواره رحم ناشی از هیپرپلازی قابل توجه اندومتر، افزایش تعداد غدد کیستیک و تجمع چرک را در مجرا و شاخ های رحمی تأیید کرد. در آزمایش بیوشیمیایی، مقادیر ALP، توتال پروتئین و گلوبولین، به طور معنی داری در گروه پیومتر بیشتر از گروه سالم بود؛ ضمن این که نسبت آلبومین به گلوبولین (06/0±37/0) به شکل معنی داری، در گروه پیومتر، کاهش یافته بود. شاخص های BUN (2/14±3/52 میلیگرم/دسیلیتر)، کراتینین (34/0±1/2 میلیگرم/دسیلیتر) و غلظت لاکتات (38±65/3 میلیمول/لیتر) نیز به شکل معنی داری، در سگ های مبتلا به پیومتر بالاتر بود. در نتیجه، بررسی شاخص های هماتولوژی (از جمله لکوسیتوز، نوتروفیلی و آنمی) و بیوشیمیایی (افزایش ALP، توتال پروتئین، گلوبولین و هیپرلاکتاتمی پلاسما) می تواند در تشخیص و پیش آگهی وضعیت پیومتر در سگ ها، کمک شایان توجهی نماید.

https://www.ivj.ir/article_217115_e22a7a52f68f927c774ade7bb02d24ff.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 The effect of Polystyrene Microplastics on Histomorphometric Parameters of Testis in Male Mature Mice تأثیر میکروپلاستیک پلی‌استایرن بر پارامترهای هیستومورفومتریک بیضه در موش نر بالغ 62 73 217117 10.22055/ivj.2023.389411.2569 FA سمیه زنگنه دانشجوى دکتراى تخصصى بافت‌شناسی مقایسه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0002-5856-0329 حسن مروتی استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0275-1636 حجت عنبرا دانش‌آموخته دکتراى تخصصى بافت‌شناسی مقایسه‌ای، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-3472-9460 Journal Article 2023 03 11 Microplastics as a new persistent environmental pollutant, can cross nutritional barriers and accumulate in different body tissues. However, the histological and histomorphometric effects of polystyrene microplastics on testicular tissue and their mechanisms are unclear. The present study was conducted to evaluate the effects of polystyrene microplastics on the histomorphometric parameters of testicular tissue in mice. In this study, 36 adult male NMRI mice were divided into four groups of 9 each. Three groups of mice received microplastics based on polystyrene with doses of 0.01, 0.1 and 1 mg/kg of body weight through gavage for 42 days. The control group also received 1 ml of distilled water by gavage. Testicular tissue samples were collected from mice 24 hours after the last treatment and used for histomorphometric studies. The present study showed that PS-MPs caused a significant decrease in the parameters of germinal epithelium height, diameter of spermatogenic tubules, number of Sertoli cells, number of Leydig cells, number of spermatocytes, tubular differentiation index, spermiogenesis index, repopulation index, meiosis index, and Johnson's index compared to the control group, Also, PS-MPs caused a significant increase in the parameters of testicular capsule thickness, numbers of mononuclear immune cells, and interstitial tissue thickness compared to the control group. The findings of the present study showed that the administration of PS-MPs causes extensive changes in the size and tissue structure of testicles in mice, which affects the reproductive system and ultimately causes negative effects on fertility in mice. میکروپلاستیک‌ها به عنوان یک آلاینده جدید محیطی پایدار، می‌توانند از موانع تغذیه ای عبور و در بافت های مختلف بدن تجمع کنند. با این حال، اثرات بافت شناسی و هیستومورفومتری میکروپلاستیک پلیاستایرن بر بافت بیضه و مکانیسم آن‌ها نامشخص است. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات میکروپلاستیک پلیاستایرن بر پارامترهای هیستومورفومتریک بافت بیضه در موش انجام گرفت. در این مطالعه، 36 سر موش نر بالغ نژاد NMRI به چهار گروه 9 تایی تقسیم شدند. سه گروه از موش ها میکروپلاستیک پلی استایرن را با دوزهای 01/0، 1/0 و 1 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن از طریق گاواژ به مدت 42 روز دریافت کردند. گروه کنترل نیز 1 میلی لیتر آب مقطر را به صورت گاواژ دریافت کرد. نمونه های بافتی بیضه 24 ساعت پس از آخرین درمان از موش‌ها جمع آوری و جهت بررسی های هیستومورفومتریک مورد استفاده قرار گرفت. مطالعه حاضر نشان داد که پلی استایرن موجب کاهش معنی داری در پارامترهای ارتفاع اپیتلیوم ژرمینال، قطر لوله های اسپرم‌ساز، تعداد سلول های سرتولی، تعداد سلول‌های لیدیگ، تعداد اسپرماتوسیت ها، ضریب تمایز لوله‌ای، ضریب اسپرمیوژنز ،ضریب تجمعی، ضریب میوزی و شاخص جانسن نسبت به گروه کنترل گردید و همچنین پلی استایرن موجب شد پارامترهای ضخامت کپسول بیضه، تعداد سلول های ایمنی تک هسته ای و ضخامت بافت همبند بینابینی نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری افزایش یابد. یافته‌های ما نشان داد که تجویز میکروپلاستیک پلی استایرن موجب تغییرات گسترده در اندازه و ساختار بافتی بیضه در موش‌ها می شود که بر سیستم تولیدمثلی تاثیرگذار است و در نهایت موجب اثرات منفی بر توان باروری در موش می گردد.

https://www.ivj.ir/article_217117_a5086eb5d7c10ebd17d920eba4a290c8.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 Knowledge, attitude, and practice of livestock farmers in Ilam province towards parasitic diseases and their drug control strategies آگاهی، نگرش و عملکرد دامداران استان ایلام نسبت به بیماری‌های انگلی و کنترل دارویی آن‌ها 74 102 217125 10.22055/ivj.2024.461776.2724 FA علیرضا صابری نژاد دانش‌آموخته دکتری حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران مهدی پورمهدی بروجنی استاد گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-9478-260X جواد جمشیدیان استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-0899-8181 محمدرحیم حاجی حاجیکلایی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-8964-8820 Journal Article 2024 06 08 Insufficient knowledge of livestock farmers about the epidemiology of parasitic diseases and inappropriate to use of antiparasitic drugs is one of the main obstacles in the control and prevention of these diseases. Therefore, this study investigates the knowledge, attitude, and practice of farmers in Ilam province regarding parasitic diseases and drug control. For this purpose, the current cross-sectional study was conducted on 300 farmers and the relationship between knowledge, attitude, and practice about parasitic diseases and different independent variables was performed using the Chi-square test and logistic regression. The results of the study showed that the relative frequency of awareness of the livestock farmers about the resistance of parasites to drugs is 75.7%, good knowledge is 52%, positive attitude is 50.7% and good practice is 50.3%. Factors related to farmers' awareness of parasites' resistance to drugs were farming location, gender, farmer's education, and farmer's occupation, while farming location, duration of farming, and level of satisfaction had a significant relationship with knowledge. In addition to these farmers' knowledge, farming location and herd size had a significant effect on attitude. Also, the farmer's attitude, the level of satisfaction, occupation, and herd composition had a significant effect on peractice. The current survey showed that the knowledge level of farmers about the resistance of parasites to drugs in Ilam province is high, but in the context of rotating use of anti-parasitic drugs, consulting a veterinarian for treatment, reading the drug brochure and observing the withdrawal time to remove them from animal products after use. They do not have acceptable practice. Also, this study showed that the level of knowledge, attitude, and practice of farmers in this province is acceptable in terms of parasitic diseases so that a significant percentage of farmers are aware of the commonality of several parasitic diseases between humans and animals. They also knew about the introduction and symptoms of parasitic diseases, but they did not have adequate knowledge about the quarantine of new animals entering the herd, entering of some parasitic agents through the skin, the importance of spraying the area and anti-mite bath in preventing them. It is recommended according that farmers to receive training through veterinarians, retraining classes on new findings about parasitic diseases and ways of their prevention, control and treatment for veterinarians of the province conducted by the veterinary organization or training centers and their appropriate transfer to farmers. آگاهی ناکافی دامداران از اپیدمیولوژی بیماری های انگلی و استفاده نادرست از داروهای ضد انگل یکی از موانع اصلی در کنترل و پیشگیری از این بیماری ها است، لذا این مطالعه به بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد دامداران استان ایلام در خصوص بیماری های انگلی و کنترل دارویی آنها پرداخته است. به این منظور مطالعه مقطعی حاضر روی 300 دامدار اجرا گردید و ارتباط بین آگاهی، نگرش و عملکرد در مورد بیماری های انگلی و متغیرهای مستقل مختلف با آزمون مربع کای و رگرسیون لجستیک تعیین شد. نتایج مطالعه نشان داد فراوانی نسبی آگاهی دامداران از مقاومت انگلها به داروها 7/75 درصد، دانش خوب 52 درصد، نگرش مثبت 7/50 درصد و عملکرد خوب 3/50 درصد است. عوامل مرتبط با آگاهی دامداران از مقاومت انگل ها به داروها، محل دامداری، جنسیت، تحصیلات دامدار و شغل دامدار بود، در حالی که محل دامداری، مدت دامداری و میزان رضایتمندی با دانش ارتباط معنی داری داشتند. علاوه بر این دانش دامدار، محل دامداری و اندازه گله تأثیر معنی داری در نگرش داشتند. همچنین نگرش دامدار، میزان رضایتمندی، شغل و ترکیب گله دارای تأثیر معنی داری بر عملکرد بودند. بررسی حاضر نشان داد سطح اطلاع دامداران استان ایلام از مقاومت انگل ها به داروها بالا است، اما در زمینه استفاده چرخشی از داروهای ضدانگل، مشورت با دامپزشک جهت درمان، خواندن بروشور دارو و رعایت زمان لازم برای حذف آن ها از محصولات دامی به دنبال استفاده عملکرد قابل قبولی ندارند. همچنین این مطالعه نشان داد که سطح آگاهی، نگرش و عملکرد دامداران این استان نسبت به بیماری های انگلی در حد قابل قبولی است، به طوری که درصد قابل توجهی از دامداران از مشترک بودن تعدادی از بیماری های انگلی بین انسان و دام و از برخی از راه های ورود و نشانه های بیماری های انگلی اطلاع داشتند، اما از قرنطینه دام جدید به منظور ورود به گله، ورود برخی از عوامل انگلی از طریق پوست، اهمیت سم پاشی جایگاه و حمام ضدکنه در پیشگیری از آنها اطلاع مناسبی ندارند. توصیه می شود با توجه به ابراز تمایل دامداران نسبت به آموزش از طریق دامپزشکان، کلاس های بازآموزی در زمینه یافته های جدید در مورد بیماری های انگلی و راه های پیشگیری، کنترل و درمان و از آنها برای دامپزشکان استان توسط سازمان دامپزشکی یا مراکز آموزشی و انتقال مناسب آن به دامداران لحاظ گردد.

https://www.ivj.ir/article_217125_9617609fc8b71ab3aea641cf9d32e2b3.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 A clinical report of cutaneous myxoma in a Shih Tzu dog گزارش درمانگاهی میکسومای جلدی در یک قلاده سگ شیتزو 103 107 217128 10.22055/ivj.2024.444937.2695 FA رضا آذرگون استادیار گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران ثریا محمودی استادیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سیاوش کاکی صحنه دانشجوی دکترای حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران نیما مظفری دانشجوی دکترای تخصصی جراحی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0009-0000-2876-027X Journal Article 2024 02 20 A two-year-old neutered Shih Tzu male dog was referred to Urmia University Veterinary Hospital with the owner's complaint of a lump in the lumbar area with dimensions of 20×30×30 mm. In the evaluation of the mass, its consistency was relatively firm and painless, and no sign of inflammation, wound, or bleeding was seen. In the hematology and biochemical analysis, no abnormal findings were observed except mild anemia. According to the favorable clinical condition of the animal and the result of cytology, it was suggested to remove the mass by surgical method. Histopathological examination, which confirmed cutaneous myxoma, showed that the mass had no capsule and consisted of immature fibroblasts with different shapes of nuclei, including spindle, plump, and round, which were loosely arranged in a myxoid stroma. Despite the prominence of breed predisposition in Doberman pinschers and German shepherds, there are limited reports of myxoma in other breeds. This clinical report, which dealt with the occurrence of cutaneous myxoma in a young Shih Tzu dog, showed that this tumor does not necessarily occur in animals over eight years of age, and there is no breed limitation in its occurrence. یک سگ نر عقیم شده دو ساله از نژاد شیتزو با شکایت صاحب حیوان مبنی بر وجود یک توده در ناحیه کمر با ابعاد 20×30×30 میلی متر به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه ارومیه ارجاع داده شد. در ارزیابی توده، قوام آن نسبتاً سفت و فاقد درد بود و نشانه ای از التهاب، زخم و خونریزی رؤیت نشد. در بررسی هماتولوژی و بیوشیمیایی به جز آنمی خفیف، یافته غیرطبیعی مشاهده نگردید. با توجه به وضعیت بالینی مطلوب حیوان و نتیجه سیتولوژی، برداشت توده به روش جراحی پیشنهاد گردید. بررسی هیستوپاتولوژی که تأیید کننده میکسومای جلدی بود نشان داد توده فاقد کپسول و متشکل از فیبروبلاست های نابالغ دارای اشکال مختلف هسته از جمله دوکی، پلامپ و گرد بوده که به طور آزادانه در یک استرومای میکسوئید قرار گرفته اند. علیرغم مطرح بودن استعداد نژادی در دوبرمن پینچر و ژرمن شپرد، گزارشات محدودی از وقوع میکسوما در سایر نژادها موجود است. این گزارش بالینی که مربوط به بروز میکسومای جلدی در یک قلاده سگ شیتزو جوان است، نشان داد که این تومور الزاما در حیوانات بالای هشت سال ایجاد نمی شود و محدودیت نژادی در بروز آن مطرح نیست.

https://www.ivj.ir/article_217128_4f3f74fdd9f5ecf9aadc63d3cea6ab96.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 20 4 2025 02 19 A case report of temporomandibular joint (TMJ) dysplasia in dog using computed tomography گزارش یک مورد تشخیص دیسپلازی مفصل فکی- گیجگاهی (TMJ) در سگ به وسیله سی تی اسکن 108 112 217139 10.22055/ivj.2024.451980.2705 FA سارنگ سروری دانشیار گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فاطمه رجبی نارکی دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران بنفشه شاطری امیری دانش‌آموخته دکترای تخصصی رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 04 11 The temporomandibular joint is found bilaterally in all mammalian species, but its morphology and function are very different among different groups of mammals. In addition to chewing, this joint plays an important role in swallowing, oral health, nutrition and animal survival. The temporomandibular joint structure is formed by the connection between the condylar process of the mandible and the mandibular fossa of the squamous part of the temporal bone. Dysplasia is a rare abnormality of temporomandibular joint which can be congenital or developmental and it has been reported sporadically in a series of dog breeds, and the occurrence of this disorder is less in cats. Dysplasia often results in luxation or subluxation of the joint associated with locking of the open jaw. The current study is a case report of an 11.5 year old male terrier dog, which clinically had a history of pain in the mouth, difficulty in chewing, and reduced the ability of mouth movements. In this study, CT scan was used to evaluate the temporomandibular joint dysplasia. After performing a CT-scan and examining the images, temporomandibular joint dysplasia was diagnosed bilaterally with more severely in the right joint. In CT images, deformation of the retroarticular process, elimination of smooth joint surfaces, deformation of the joint surfaces of the mandibular condyle with S- shaped appearance, and the ambiguous joint space were observed which indicated temporomandibular joint dysplasia. Also, flattening of the retroarticular process was observed in the CT-scan images in reconstructed sagittal plane. مفصل فکی- گیجگاهی به صورت دو طرفه در همه گونه‌های پستانداران یافت می‌شود اما در بین گروه‌های مختلف پستانداران، مورفولوژی و عملکرد آن بسیار متفاوت است. این مفصل علاوه بر جوش، نقش مهمی در بلع، سلامت دهان، تغذیه و بقای حیوانات دارد. ساختار مفصلی فکی- گیجگاهی از ارتباط بین زائده کندیلار فک پایین و مندیبولارفوسا بخش فلسی استخوان تمپورال ایجاد می‌شود دیسپلازی مفصل فکی- گیجگاهی یا فکی- گیجگاهی یک عارضه نادر مادرزادی یا وابسته به رشد است و به صورت موردی در یک سری از نژادهای سگ‌ گزارش شده است در ضمن وقوع این عارضه در گربه‌ها کمتر است. دیسپلازی اغلب منجر به دررفتگی کامل و ناقص و قفل شدن فک می‌شود. این مطالعه، گزارش یک مورد سگ نر نژاد تریر 5/11 ساله است که از نظر بالینی سابقه درد در ناحیه دهان و مشکلات جوش و کاهش حرکات دهان را داشت. در این مطالعه، به منظور ارزیابی عارضه دیسپلازی مفصل فکی- گیجگاهی از تکنیک سی‌تی‌اسکن استفاده شده است. در تصاویر سی‌تی‌، تغییر شکل زائده رتروآرتیکولار، عدم وجود سطح مفصلی صاف و هموار، تغییر شکل سطح مفصلی کندیل مندیبل به شکل حرف Sو فضای مفصلی نامشخص در این حیوان مشاهده شد که نشان‌دهنده عارضه دیسپلازی مفصل فکی- گیجگاهی است. در تصاویر سی‌تی‌، تغییر شکل زائده رتروآرتیکولار، عدم وجود سطوح مفصلی صاف و هموار، تغییر شکل سطح مفصلی کندیل مندیبل شبیه به حرف Sو فضای مفصلی نامشخص در این مورد مشاهده شد که نشان‌دهنده عارضه دیسپلازی مفصل فکی- گیجگاهی است. همچنین در نمای ساژیتال تصویر سی‌تی‌اسکن، مسطح شدن زائده رتروآرتیکولار نیز مشاهده شد.

https://www.ivj.ir/article_217139_8d95ac4bdfc4c431529d5c9035a9212f.pdf