دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Detection and phylogenetic analysis of H4N2 avian influenza viruses isolated from domestic waterfowl at live poultry markets in north provinces of Iran شناسایی و آنالیز فیلوژنتیک ویروس آنفلوانزا پرندگان تحت تیپ H4N2 جدا شده از اردک‌های بومی در بازارهای فروش پرندگان زنده استان‌‌های شمالی ایران 5 17 191731 10.22055/ivj.2022.338594.2460 FA علیرضا آبتین دانشجوی دکتری تخصصی میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران عبدالحمید شوشتری دانشیار پژوهشی،بخش بیماری‌های طیور، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران سید علی پوربخش استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمد حسین فلاح مهرابادی استادیار پژوهشی، بخش بیماری‌های طیور، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران هادی پورتقی استادیار گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 2022 05 11 Waterfowls are one of the hosts for Avian influenza virus (AIV) H4 subtypes. In fact, the importance of domestic ducks as reservoirs in the distribution of this virus has been previously proven. Also, the live poultry market could be a significant place in spreading and transmission of influenza virus among the birds and animals. Identification and molecular determination of HA and NA genes of the H4N2 avian influenza virus was isolated from this group of birds in live bird markets of Iran. From 962 cloacal samples, collected from domestic ducks and geese, the NA and HA genes sequences revealed the emergence of this virus in Iran for the first time. Phylogenetic analyses of the HA gene showed high homology to the Eurasian lineage of H4N6. On the other hand, the cleavage site of the HA genes showed a PEKQTR/GLF motif, an indicator of LPAI. Also, the NA gene showed high homology to those belonging to AIV N2 subtype. This is the first study regarding the detection and identification of AIV H4 subtypes from domestic ducks in Iran. It recommends a continuous monitoring of the avian influenza viruses in Iran in order to study the evolution and identify new strains with pandemic potential because such information will be helpful in controlling of the disease. ویروس آنفلوانزا پرندگان تحت تیپ H4 یکی از شایع‌ترین و مسری‌ترین ویروس‌های آلوده کننده پرندگان آبزی بومی محسوب می‌شوند. اردک‌های بومی یکی از مخازن تحت گونه‌های مختلف ویروس آنفلوانزای پرندگان بوده و می‌توانند در اشاعه این بیماری نقش مهمی داشته باشند. بازارهای فروش پرندگان زنده مکان مناسبی برای انتشار و انتقال ویروس آنفلوانزا در بین پرندگان محسوب می‌شوند. هدف از این مطالعه شناسایی و آنالیز فیلوژنتیک ژن‌های HA و NA ویروس آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H4N2، جدا شده از اردک‌های بومی از بازارهای فروش پرندگان زنده استان های شمالی ایران بود. از 962 سواب کلواک جمعآوری شده از اردک‌های بومی دو جدایه H4N2 شناسایی و ژن HA و NA آن‌‌ها مورد تعیین توالی و تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک قرار گرفت. جدایه‌های این مطالعه از نوع ویروس آنفلوانزا با حدت پایین LPAI بودند. آنالیز فیلوژنتیک ژن HA دو جدایه این مطالعه همسانی بالایی (97 درصد) با ویروس آنفلوانزا تحت تیپ H4N6 جدا شده از اردک‌های بومی در گرجستان را نشان داد. جایگاه کلیواژ ژن HA در هر دو جدایه این مطالعه “PEKASR/ GLF” و درجایگاه 348 -338 واقع شده بود. ژن NA دو جدایه این مطالعه شباهت (98-95 درصد) با ژن‌های N2 ویروس‌های آنفلوانزا داشت. در این مطالعه ویروس آنفلوانزا تحت تیپ H4 برای اولین بار از اردک‌های بومی در ایران شناسایی و مورد آنالیز فیلوژنتیک قرار گرفت. با توجه به یافته‌های این مطالعه، پایش مداوم پرندگان عرضه شده در بازارها از نظر ویروس‌های آنفلوانزا به منظور آگاهی و شناسایی ویروس‌های آنفلوانزای در گردش و تغییرات ایجاد شده در ویروس‌ها و اتخاذ تصمیمات پیشگیرانه مناسب به خصوص در فصل‌های پرخطر به منظور کنترل بیماری در بازار‌های کشور ضروری است.

https://www.ivj.ir/article_191731_0e71ec6f1d5c15c095634dc71a8e1366.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 The comparison of somatic cell count and infection with Streptococcus uberis in dairy farms tank milk samples in Isfahan province مقایسه تعداد سلول‌های پیکری و آلودگی به استرپتوکوکوس یوبریس در نمونه‌های شیر مخزن گاوداری‌های شیری استان اصفهان 18 26 191734 10.22055/ivj.2022.350219.2478 FA محمود احسانی دانشجوی دکترای باکتری‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0009-0003-3598-5866 مسعود قربانپور استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-0301-4577 محمدرضا محزونیه استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-9480-5330 ناصر شمس اسفندآبادی دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران Journal Article 2022 07 04 Streptococcus uberis is a Gram-positive bacterium and the major cause of mastitis in dairy cattle. This bacterium is one of the most important causes of economic losses in dairy herds with no ordinary monitoring program for mastitis. In order to evaluate the presence of this agent in the bulk tank milk of dairy cattle farms in Isfahan province and to find out its relationship with the total bacterial and somatic cells count, 100 tank milk samples were collected. The total bacterial and somatic cells were detected in the samples and the level of infection to S. uberis was evaluated by conventional culture and RT-PCR methods. The results of RT-PCR and culture showed infectivity of 20 and 16 samples to S. uberis, respectively. All culture positive samples were also positive in RT-PCR, but 6 samples were only positive in RT-PCR, indicating that RT-PCR is more sensitive than culture. Statistical analysis showed that there is a significant relationship between the infectivity to S. uberis and the total somatic cells, but the presence of this bacterium had no significant effect on the total number of bacteria in milk samples. It can be concluded that S. uberis is usually present in dairy farms of Isfahan province and it is necessary to pay more attention to the methods of monitoring and controlling the mastitis cows. استرپتوکوکوس یوبریس یک باکتری گرم مثبت و از عوامل مهم التهاب پستان در گاو می‌باشد. این باکتری در گله‌های گاو شیری فاقد برنامه‌های کنترلی التهاب پستان، یکی از مهم‌ترین عوامل خسارات اقتصادی محسوب می‌شود. به منظور ارزیابی حضور این عامل در شیر مخزن گاوداری‌های استان اصفهان و تعیین ارتباط آن با تعداد تام باکتری‌ها و سلول‌های پیکری موجود در شیر، تعداد 100 نمونه شیر مخزن جمع‌آوری گردید. تعداد تام باکتری‌ها و سلول‌های پیکری موجود در نمونه تعیین گردید و میزان آلودگی به استرپتوکوکوس یوبریس با روش‌های کشت معمول و RT-PCR برآورد گردید. نتایج حاصل از RT-PCR و کشت به ترتیب آلودگی 20 و 16 نمونه به استرپتوکوکوس یوبریس نشان داد. تمام نمونه‌هایی که کشت باکتریایی مثبت شده بود، RT-PCR نیز نتیجه مثبت داشت ولی 6 نمونه فقط در RT-PCR مثبت بودند که دال بر حساسیت بیشتر RT-PCR نسبت به کشت است. آنالیز آماری نشان داد بین میزان آلودگی به استرپتوکوکوس یوبریس و تعداد سلول‌های پیکری موجود در شیر ارتباط معنی‌داری وجود دارد ولی حضور این باکتری تأثیر معنی‌داری بر تعداد تام باکتری‌های موجود در نمونه‌ی شیر ندارد. می‌توان نتیجه‌گیری نمود که استرپتوکوکوس یوبریس در گاوداری‌های شیری استان اصفهان حضور داشته و لازم است در روش‌های پایش و کنترل ورم پستان بیشتر مورد توجه قرار گیرد.

https://www.ivj.ir/article_191734_d9a0578c9512cfd61dc49d522178770c.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Evaluation of an indirect hemagglutination method (IHA) with larval antigens for the serodiagnosis of Oestrus ovis infestations in goats ارزیابی روش هماگلوتیناسیون غیرمستقیم (IHA) با آنتی‌ژن‌های لاروی برای تشخیص سرمی آلودگی استروس اویس در بزها 27 36 191736 10.22055/ivj.2023.378594.2539 FA علیرضا البرزی استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران لیلا خراطی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز،اهواز، ایران مسعود قربانپور استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمد حسین راضی جلالی استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2023 01 02 Oestrus ovis (sheep nasal bot-fly) is one of the important zoonotic parasites of small ruminants. Human ophtalmo- nasopharyngeal myiasis caused by O. ovis larvae have been reported in Iran and other countries. In this study, excretory-secretory (ES) and somatic (S) antigens of O. ovis larvae were evaluated for serodiagnosis of the infestation in goats by indirect haemagglutination (IHA). After tagging and blood sampling of goats in the slaughterhouse, the third and second larval stages of O. ovis (L2 and L3) were collected from their cut horns. For the preparation of somatic antigens (SL2 and SL3), the larvae were homogenized separately in test tube with a homogenizer, then centrifuged and the supernatant was collected. For the preparation of ES-antigens (ESL2/ESL3), the larvae were separately incubated in RPMI media with antibiotics for 48 hours. With 30 positive sera (from infested goats), 30 negative sera (from kids) and the antigens, the IHA method was evaluated for diagnosis of O. ovis infestation in goats. Based on IHA tests performed on ESL2 and SL2 antigens, sensitivity and specificity rates were 91% and 85%, and 82% and 96%, respectively. Based on the IHA results, using Sl3 and ESL3 antigens, the sensitivity and specificity were 86% and 100%, and 23% and 92%, respectively. A total of 206 sera samples from goats in Behbahan (Khuzestan) were tested for serodiagnosis of O. ovis infestations by IHA using ESL2 and ESL3 antigens. Results of IHA using ESL2 and ESL3 showed seroprevalences of O.ovis infestation in the animals at 59.7% and 43.2% respectively. According to the results of this study, IHA with ESL2 and ESL3 antigens can be used with indirect hemagglutination as a rapid, inexpensive detection method, especially in goats for treatment and control, minimizing their economic losses, as well as in humans for reducing myiasis. استروس اویس (مگس بینی گوسفند) یکی از انگلهای مشترک انسان و دام (زئونوز) مهم در نشخوارکنندگان کوچک است. میاز چشمی- حلقیبینی انسان ناشی از لاروهای استروس اویس در ایران و کشورهای دیگر گزارش شده است. در این مطالعه، آنتی‌ژن‌های دفعی-ترشحی (ES) و پیکری (S) لاروهای استروس اویس برای تشخیصسرمی آلودگی آن در بزها به روش IHA ارزیابی گردید. پس از برچسبگذاری و خونگیری از بزها در کشتارگاه، مراحل دوم و سوم لاروی استروس اویس (L2/L3) از شاخهای بریده شده آنها جمعآوری شد. برای تهیه آنتیژنهای S، لاروها در لوله آزمایش جداگانه با هموژنایزر همگن سپس سانتریفیوژ شده و مایعرویی جمعآوری شد. برای تهیه آنتیژنهای پیکری (ESL2/ESL3)، لاروها جداگانه در محیط RPMI آنتیبیوتیکدار به مدت 48 ساعت در گرمخانه نگهداری شدند. با استفاده از 30 سرم مثبت (از بزهای آلوده)، 30 سرم منفی (از بزغاله) و آنتیژنها، روش IHA برای تشخیص آلودگی به استروس اویس بزها مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس آزمایشهای IHA انجام شده با آنتیژنهای ESL2 و SL2، میزان حساسیت و ویژگی به ترتیب 91 درصد، 85 درصد و 82 درصد، 96 درصد بود. بر اساس نتایج IHA با آنتیژنهای Sl3 و ESL3، حساسیت و ویژگی به ترتیب 86 درصد، 100 درصد و 23 درصد، 92 درصد بود. در مجموع 206 نمونه سرم از بزهای بهبهان (خوزستان) برای تشخیص سرمی آلودگی استروس اویس با IHA و آنتیژنهای ESL2 و ESL3 آزمایش شد. نتایج IHA با آنتیژنهای ESL2 و ESL3، شیوع سرمی آلودگی به استروس اویس را در حیوانات به ترتیب 7/59 درصد و 2/43 درصد نشان داد. نتایج IHA با آنتیژنهای ESL2 و ESL3، شیوع سرمی آلودگی به استروس اویس را در حیوانات به ترتیب 7/59 درصد و 2/43 درصد نشان داد. بر اساس نتایج این مطالعه، IHA با آنتیژن ESL2 و ESL3 را میتوان به عنوان یک روش تشخیص سریع و ارزان به ویژه در بزها برای درمان، کنترل و به حداقل رساندن خسارات اقتصادی آنها و همچنین کاهش میاز در انسان استفاده کرد.

https://www.ivj.ir/article_191736_d429e29867beb0975b2e9fcf61933b7a.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Study of the effect of the essential oil of anise (Pimpinella anisum) on Streptococcus iniae and Lactococcus garvieae isolates identified by PCR بررسی تأثیر اسانس انیسون (Pimpinella anisum) بر جدایه‌های استرپتوکوکوس اینیایی و لاکتوکوکوس گارویه تعیین هویت شده به روش PCR 37 46 191757 10.22055/ivj.2022.341161.2464 FA فریدون حسنی دانش‌آموخته دکتری بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران رحیم پیغان استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-2416-7230 طاهره عبیاوی دانش‌آموخته دکتری بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران مجتبی علیشاهی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران علی طاهری میرقائد استاد گروه بهداشت و بیماری آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 05 06 The essential oils are a combination of volatile oils that are made into plants as a secondary metabolite. Anise essential oil is known for its antimicrobial activity to several bacteria pathogenic. Bacterial pathogens are one of the important factors in the aquaculture industry. The aim of this study was to identify the bacterial pathogens in Rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) fish and also to investigate antibacterial activity of anise essential oil on these bacteria. In this study, two pathogenic bacteria in fish including Streptococcus iniae and Lactococcus garviae were isolated from head kidney then purified from fish and identified by PCR; then, the antibacterial activity of anise essential oil against these pathogens was evaluated by macrodilution broth method. According to the findings PCR results indicate high prevalence of Streptococcus iniae and Lactococcus garviae in rainbow trout culturing ponds. The effect of essential oil anise on bacteria showed a minimum growth inhibitory concentration for Streptococcus iniae about 0.19 µl/ml and this amount was 0.312 µl/ml for Lactococcus garviae. The diameter of the growth inhibition zone under the influence of essential oil of anise on these gram positive bacteria was compared with the diameter of the growth inhibition zone under the influence of common antibiotics the results showed a significant difference in anise essential oil compared with antibiotics. The result also showed significant potential of anise to inhibiting growth of these bacteria. so, identification by molecular methods can be an effective role in the success of aquaculture. اسانس‌‌ها ترکیبی از روغن‌های فراری هستند که به عنوان یک متابولیت ثانویه در گیاهان ساخته می‌شوند. اسانس انیسون به دلیل فعالیت ضدمیکروبی خود در برابر چندین باکتری بیماری‌زا شناخته شده است. پاتوژن‌های باکتریایی آبزیان از جمله عوامل تأثیرگذار بر میزان تولید در مزارع پرورش ماهیان به حساب می‌آیند. هدف از تحقیق حاضر، تشخیص عوامل بیماری‌زای باکتریایی در ماهی قزل‌آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) و همچنین بررسی فعالیت ضدباکتریایی اسانس انیسون بر روی این باکتری‌ها بود. در این مطالعه دو باکتری بیماری‌زا شامل استرپتوکوکوس اینیایی و لاکتوکوکوس گارویه از کلیه قدامی ماهیان زنده پس از آسان‌کشی جداسازی و خالص‌سازی شد و به وسیله آزمایش PCR تعیین هویت شدند، سپس فعالیت ضد باکتریایی اسانس انیسون علیه این عوامل بیماری‌زا به روش ماکرودایلوشن براث مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس یافته‌ها، نتایج PCR نشان‌دهنده میزان شیوع بالای استرپتوکوکوس اینیایی و لاکتوکوکوس گارویه در استخرهای پرورش ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان است، تأثیر اسانس انیسون بر روی باکتری‌های مورد آزمایش حاکی از حداقل غلظت بازدارندگی از رشد برای استرپتوکوکوس اینیایی µl/ml19/0 و این مقدار برای لاکتوکوکوس گارویهµl/ml 312 /0 بود. قطر هاله عدم رشد تحت تأثیر اسانس انیسون برای این باکتری‌های گرم ‌مثبت با قطر هاله عدم رشد تحت تأثیر آنتی‌بیوتیک‌های رایج مورد مقایسه قرار گرفت و نتایج بیانگر اختلاف معنی‌دار اسانس انیسون در مقایسه با آنتی‌بیوتیک‌ها بود که نشان‌دهنده پتانسیل قابل توجه اسانس انیسون در مهار رشد باکتری‌های مذکور بوده است و به همراه تشخیص سریع عوامل بیماری‌زا در موفقیت آبزی‌پروری نقش مؤثری داشته باشد.

https://www.ivj.ir/article_191757_6faed4414ea2ffab58a39ba4df6e19b0.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Investigation of the effect of the tranexamic acid drug on the healing of open wounds in rat skin بررسی تأثیر داروی ترانگزامیک اسید بر التیام زخم باز در پوست موش صحرایی 47 59 191829 10.22055/ivj.2023.352267.2480 FA محمد امین حسینی دانش آموخته دکترای عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران سروش محیط مافی دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران 0000-0001-6896-594X فریبرز معیر استادیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Journal Article 2022 11 29 Proper treatment and wound healing, as well as preventing it from becoming infected from increasing the speed of recovery, have always been considered by humans, therefore various methods have been used to achieve this goal. This study aims to compare the effect of tranexamic acid on open wound healing in rat skin. Forty healthy male rats with an average weight of 200-250 grams were selected and randomly divided into two main groups of 20: Group 1 - treatment group (creating an open wound and using tranexamic acid) and group 2 - control group (creating an open wound and medicinal vehicle without tranexamic acid); each of the main groups was divided into four sub-groups (3, 7, and 14-day time groups) and 21). For the histopathological investigation of the healing process, the wounds of the mice of the subgroups in both main groups were removed in total thickness and with a diameter of 15 mm (10 mm of the wound, plus 5 mm of healthy tissue margin) and were examined for histopathological histological studies. To observe the healing process, after histopathological sectioning, with two qualitative staining methods, i.e. hematoxylin-eosin and Masson's trichrome, the study groups and the obtained information were converted into quantitative information and subjected to statistical analysis. The healing process was highlighted based on eight histopathological parameters including epithelial tissue defect, flesh bud, angiogenesis, collagen fibers, number of fibroblast cells, inflammatory response, necrosis length, and thickness of the newly formed epithelium at the healing site. Using tranexamic acid improved the epithelial tissue defect, fleshy bud, average collagen fibers, number of collagen cells, and inflammatory response. In addition, the use of tranexamic acid significantly improved the average length of necrosis, the thickness of the newly formed epithelium, and the histological condition. The findings suggest that tranexamic acid drug helps to heal the open wound in rat skin. استفاده از داروهای آنتی فیبرینولیتیک از روش های مرسوم در پیشگیری و درمان خونریزی های شدید در مراقبت های اولیه و ثانویه می باشد. ترانگزامیک اسید از جمله این داروهاست که علاوه بر خاصیت آنتی فیبرینولیتیک، تأثیرات شگرفی بر روی مقاومت کششی پوست می گذارد. در سال های اخیر استفاده از این دارو در مدیریت خونریزی، خصوصاً در کنترل آسیب های شدید شدت گرفته است. در پژوهش پیش رو روند التیام زخم باز تحت تیمار ترانگزامیک اسید از دیدگاه هیستوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفته است. تعداد 40 موش صحرایی سالم نر با وزن متوسط 200-250 گرم انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه اصلی 20 تایی تقسیم شدند. گروه 1- گروه درمان (ایجاد زخم باز و استفاده از ترانگزامیک اسید) و گروه 2- گروه کنترل (ایجاد زخم باز و محمل دارویی بدون ترانگزامیک اسید) که هرکدام از گروه‌های اصلی به 4 گروه فرعی (گروه‌های زمانی روزهای 3 و 7 و 14 و 21) تقسیم شدند. جهت بررسی هیستوپاتولوژیک روند التیام، زخم موش‌های گروه‌های فرعی در هر دو گروه اصلی به صورت تمام ضخامت و به قطر 15 میلی‌متر (10 میلی‌متر زخم، به علاوه 5 میلی‌متر حاشیه بافت سالم) برداشت و جهت مطالعات بافت‌شناسی هیستوپاتولوژی بررسی شد. جهت مشاهده روند التیام، پس از مقطعگیری هیستوپاتولوژیک، با 2 روش رنگ‌آمیزی کیفی هماتوکسیلین ائوزین و تریکروم ماسون گروه‌ها مطالعه و اطلاعات به دست‌آمده تبدیل به اطلاعات کمی شده و مورد تجزیه‌و تحلیل آماری قرار گرفتند. تعیین روند التیام بر اساس 8 پارامتر هیستوپاتولوژیک شامل: نقیصه بافت پوششی، جوانه گوشتی، رگزایی، رشته های کلاژنی، تعداد سلول‌های فیبروبلاست، پاسخ واکنش التهابی، طول نکروز و ضخامت اپیتلیوم تازه تشکیل‌شده در محل التیام اندازه‌گیری شد. نتایج ثابت کرد استفاده از داروی ترانگزامیک اسید می تواند نقیصه بافت پوششی، طول نکروز، قطر رشته های کلاژنی و ضخامت اپیتلیوم تازه تشکیل‌ شده را به‌ طور معنی داری بهبود بخشد. با این حال، داروی ترانگزامیک اسید تأثیری در روند رگزایی، تشکیل جوانه گوشتی، تعداد سلول های فیبروبلاست و میزان سلول های التهابی به جا نگذاشت. یافته‌ها نشان می دهد که داروی ترانگزامیک اسید در روند التیام زخم باز در پوست موش صحرایی تأثیر معنی داری ندارد.

https://www.ivj.ir/article_191829_a78a4988fd5f67973f1ef4826e0f9af7.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Investigation of common parasites in leaping mullet (Chelon saliens) in the southwest of the Caspian Sea بررسی انگل‌های شایع ماهی کفال پوزه‌باریک (Chelon saliens) در جنوب غربی دریای خزر 60 66 191756 10.22055/ivj.2022.361670.2499 FA جواد دقیق روحی اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه ﺑﻬﺪاﺷﺖ و ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی آﺑﺰﯾﺎن، ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه آﺑﺰی‌ﭘﺮوری آبﻫﺎی داﺧﻠﯽ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، ﺑﻨﺪر اﻧﺰﻟﯽ، اﯾﺮان مهرداد اصغرنیا کارشناس گروه ﺑﻬﺪاﺷﺖ و ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی آﺑﺰﯾﺎن، ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه آﺑﺰی‌ﭘﺮوری آبﻫﺎی داﺧﻠﯽ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، ﺑﻨﺪر اﻧﺰﻟﯽ، اﯾﺮان محدث قاسمی اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه ﺑﻬﺪاﺷﺖ و ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی آﺑﺰﯾﺎن، ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه آﺑﺰی‌ﭘﺮوری آبﻫﺎی داﺧﻠﯽ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، ﺑﻨﺪر اﻧﺰﻟﯽ، اﯾﺮان منیره فئید دانش‌آموخته دکترای تخصصی میکروبیولوژی، ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه آﺑﺰی‌ﭘﺮوری آبﻫﺎی داﺧﻠﯽ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، ﺑﻨﺪر اﻧﺰﻟﯽ، اﯾﺮان سید فخرالدین میرهاشمی نسب اﺳﺘﺎدﯾﺎر ﮔﺮوه ﺑﻬﺪاﺷﺖ و ﺑﯿﻤﺎریﻫﺎی آﺑﺰﯾﺎن، ﭘﮋوﻫﺸﮑﺪه آﺑﺰی‌ﭘﺮوری آبﻫﺎی داﺧﻠﯽ، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، ﺑﻨﺪر اﻧﺰﻟﯽ، اﯾﺮان ابوالفضل سپهداری دانشیار گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، ﻣﺆﺳﺴﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻋﻠﻮم ﺷﯿﻼﺗﯽ ﮐﺸﻮر، ﺳﺎزﻣﺎن ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، ﺗﺮوﯾﺞ و آﻣﻮزش ﮐﺸﺎورزی، تهران، اﯾﺮان Journal Article 2022 09 11 leaping mullet is one of the valuable and economic species that accounts for a significant part of the bony fish catch in the Caspian Sea every year. In this study, prevalence and intensity of parasitic infections were investigated as one of the possible reasons for the decrease in stocks and the amount of catch of this fish. A hundred and fifty nine leaping mullets were sampled from Feb 2021 to April 2022 on the southwestern coasts of the Caspian Sea. Wet mounts were prepared from gills, skin and fins and monogenean parasites were fixed by glyceirn gelly. In order to investigate the digistive parasites, the contents of digestive tract after dilution were examined with a light microscope. Identification of parasites was done after photographing, drawing and measuring different organs and comparing with identification keys. In all, 6 species of parasites, including two monogenean species, Ligophorus szidati and Solostamenides mugilis, three species of terematodes, Saccocoelium obesum, Saccocoelium tensum and Diplostomum spathaceum, and one protozoan species, Trichodina sp. were isolated and identified. Based on the results, S.obesum with 51.29% prevalence index was the most dominant parasite in the intestines of these fish. In this study, two monogenean species, Solostamenides mugilis and Ligophorus szidati, were reported for the first time from leaping mullet in the Caspian Sea. In general, the parasitological examination of mullet fish showed that the prevalence and intensity of parasitic infections in them is very limited. Therefore, the current situation of parasitic infections is not considered a threat to leaping mullet fish health. کفال پوزه باریک یکی از گونه های ارزشمند و اقتصادی است که هر ساله بخش قابل توجهی از صید ماهیان استخوانی را در دریای خزر به خود اختصاص میدهد. در این مطالعه شیوع و شدت آلودگی های انگلی این ماهی به عنوان یکی از فرضیات و دلایل احتمالی کاهش ذخایر این ماهی مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 159 کفال پوزه باریک از اسفند 1399 تا فروردین 1401 در سواحل جنوب غربی دریای خزر نمونه برداری شدند. از پوست، باله ها و آبشش ماهیان گسترش مرطوب تهیه و انگل های مونوژن با گلیسرین ژلاتین تثبیت شدند. جهت بررسی انگلهای گوارشی محتویات لوله گوارش پس از رقیق سازی با میکروسکوپ بررسی شدند. شناسایی انگلها پس از عکس برداری، ترسیم و اندازه گیری اندام های مختلف و تطبیق با کلیدهای شناسایی انجام شد. در مجموع 6 گونه انگل شامل دو گونه مونوژن Ligophorus szidati و Solostamenides mugilis سه گونه ترماتد دیژن به نامهای Saccocoelium obesum، Saccocoelium tensum و Diplostomum spathaceum و یک گونه تک یاخته ای Trichodina sp. جداسازی و شناسایی شدند. بر اساس نتایج انگل S. obesum با شاخص غالبیت 51/29 درصد غالبترین انگل در روده این ماهیان بود. در این بررسی دو گونه مونوژن Solostamenides mugilis و Ligophorus szidati برای اولین بار از کفال پوزه باریک دریای خزر گزارش شد. در مجموع بررسی انگل شناسی کفال ماهیان نشان داد که شیوع و شدت آلودگی های انگلی در آنها بسیار محدود است. لذا وضعیت کنونی آلودگی های انگلی تهدیدی برای سلامتی آنان محسوب نمی شود.

https://www.ivj.ir/article_191756_9e3204c9c406da3ea08df28b2252e43f.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 The ultrasonographic pregnancy diagnosis and reproductive evaluation in under 4 month pregnancy in river buffalo in-vitro تشخیص سونوگرافیک آبستنی و ارزیابی سیستم تولید مثلی گاومیش‌های رودخانه‌ای کم‌تر از 4 ماه آبستنی در شرایط برون تنی 67 75 158792 10.22055/ivj.2022.343934.2471 FA امیر رضا دوستار دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران سیامک علیزاده استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد نقده، دانشگاه آزاد اسلامی، نقده، ایران 0000-0003-1112-7026 Journal Article 2022 05 24 This study aimed to evaluate the sizes and dimensions of fetuses and uteruses in under-four-month pregnant river buffalos through ultrasonography by determining their standard values. For the ultrasonographic evaluation of uteruses in under-four-month gravid cows, 24 uteruses of eight age groups were collected from a slaughterhouse and then transported to a laboratory. Each uterus was placed inside a 40-liter water bowl (water bath) and then examined with probes of 6.5 and 8 MHz. The fetal eyeball diameter, skull diameter, lateral and dorsal cotyledon diameters were reported 0.55±0.30 cm, 1.25±0.50 cm, 1.50±1.33 cm, and 1.00±1.10 cm, respectively, in a 47.79±3.41-day-old fetus. The fetal eyeball diameter, skull diameter, lateral and dorsal cotyledon diameters were reported 0.65±0.12 cm, 2.35±1.20 cm, 2.30±1.21 cm, and 2.50±0.65 cm, respectively, in a 76.34±3.4-day-old fetus. The fetal eyeball diameter, skull diameter, lateral and dorsal cotyledon diameters were reported 1.60±0.12 cm, 4.50±1.80 cm, 3.08±0.50 cm, and 3.03±0.75 cm, respectively, in a 105.7±3.2-day-old fetus. In general, the research results indicated the critical role of ultrasonography as an early diagnostic method for determining the sizes and dimensions of fetuses and uteruses in under-four-month pregnant river buffalos and obtaining their standard values. هدف از این مطالعه بررسی اندازه و ابعاد جنین و رحم در گاومیش‌های رودخانه‌ای آبستن زیر 4 ماه به روش اولتراسونوگرافی بوده و تعیین مقادیر استاندارد برای هر یک از این قسمت‌ها می‌باشد. برای بررسی اولتراسونوگرافی رحم آبستن در مجموع 24 رحم آبستن زیر 4 ماه در 8 گروه سنی پس از کشتار جمع‌آوری شدند. پس از جمع‌آوری نمونه‌ها و انتقال به آزمایشگاه، هر نمونه رحمی را در داخل ظرف پر از آب 40 لیتری قرار داده و بررسی با پراب‌های خطی 5/6 و 8 مگاهرتزی انجام شد. براساس نتایج اولتراسونوگرافی در جنین‌های گروه G (47-44 روزگی) میانگین قطر کره چشم 30/0±55/0 سانتی‌متر، قطر سر 50/0±25/1 سانتی‌متر، قطر کوتیلودون جانبی شاخ آبستن 33/1±50/1 سانتی‌متر، قطر کوتیلودون پشتی شاخ آبستن 10/1±00/1 سانتی‌متر و در جنین‌های گروه D (76-69 روزگی)، قطر کره چشم 12/0±65/0 سانتی‌متر، قطر سر 20/1±35/2 سانتی‌متر، قطر کوتیلودون جانبی شاخ آبستن 21/1±30/2 سانتی‌متر، قطر کوتیلودون پشتی شاخ آبستن 65/0±50/2 سانتی‌متر و در جنین‌های گروه A (105-99 روزگی)، قطر کره چشم 12/0±60/1 سانتی‌متر، قطر سر 80/1±50/4 سانتی‌متر، قطر کوتیلودون جانبی شاخ آبستن 50/0±08/3 سانتی‌متر و قطر کوتیلودون پشتی شاخ آبستن 75/0±03/3 سانتی‌متر بود. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان دهنده نقش مهم و با ارزش اولتراسونوگرافی به عنوان یک روش‌ تشخیصی اولیه به منظور تعیین اندازه و ابعاد جنین و رحم در گاومیش‌های رودخانه‌ای آبستن زیر 4 ماه و تعیین مقادیر استاندارد برای هر یک از این قسمت‌ها می‌باشد.

https://www.ivj.ir/article_158792_d7d2426d393f08deb327c0d3d7cab2a5.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 The long-term effect of hydro-alcoholic Aloe vera extract on serum levels of LH, FSH, inhibin B, anti-mullerian hormone, and testosterone in adult male rats بررسی اثر طولانی مدت عصاره هیدروالکلی ژل آلوئه‌ورا بر تغییرات سطح سرمی LH، FSH،‌ آنتی‌مولرین هورمون، اینهیبین B و تستوسترون در موش صحرایی نر بالغ 76 82 191758 10.22055/ivj.2022.339989.2461 FA لاله شهرکی مجاهد دانش‌آموخته دکترای تخصصی بیوشیمی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران سعید نظیفی استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-5501-1028 مهدی صائب استاد، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران ندا اسکندرزاده استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-7002-8143 Journal Article 2022 04 29 Despite the medicinal properties of Aloe vera, several active compounds found in the plant raise concerns about its safe consumption and application, particularly concerning the male reproductive system. Previous studies on the impacts of Aloe vera on male reproductive hormones were limited to testosterone and gonadotropins, with conflicting results. To date, no research has been conducted on the effect of Aloe vera on the hormones, such as inhibin B and anti-mullerian, which could shed light on the plant's effects on the male reproductive system. The aim of this experiment was to evaluate the effect of hydro-alcoholic Aloe vera gel extract on serum levels of hormones including inhibin B, gonadotropins, testosterone, and anti-mullerian hormone. For this purpose, 18 adult male rats were divided randomly into three groups (one control group and two treatment groups). The rats in the first and second experimental groups received the Aloe vera hydro-alcoholic extract at doses of 100 and 200 mg/kg, respectively, for 60 days. In the end, the levels of reproductive hormones were measured in the serum samples by the ELISA method. Treatment of rats with two doses of hydro-alcoholic Aloe vera extract (100 and 200 mg/kg) resulted in a non-significant decrease in the levels of testosterone and LH and a non-significant increase in the levels of FSH, inhibin B, and anti-mullerian hormones in adult male rats. Therefore, it was concluded that long-term consumption of hydroalcoholic extract of aloe vera gel has no significant effect on the level of pituitary-gonadal hormones in adult male rats. علیرغم خواص دارویی آلوئه‌ورا، چندین ترکیب فعال موجود در این گیاه، نگرانی‌هایی را در مورد مصرف و کاربرد ایمن آن به ویژه در مورد سیستم تولید مثل مردان ایجاد می‌کند. مطالعات قبلی در مورد اثرات آلوئه‌ورا بر هورمون‌های تولیدمثلی مردانه به تستوسترون و گنادوتروپین‌ها با نتایج متناقضی محدود شده بود. تا به امروز، هیچ تحقیقی در مورد تأثیر آلوئه‌ورا بر هورمون‌هایی مانند اینهیبین B و آنتی‌مولرین انجام نشده است که می‌تواند تأثیرات این گیاه بر دستگاه تناسلی نر را روشن کند. هدف این آزمایش، بررسی اثر عصاره هیدروالکلی ژل آلوئه‌ورا بر سطوح سرمی هورمون‌های اینهیبین B، گنادوتروپین، تستوسترون و هورمون آنتی مولرین بود. بدین منظور، 18 موش صحرایی نر بالغ به طور تصادفی به سه گروه (گروه شاهد و دو گروه درمانی) تقسیم شدند. موش‌های گروه‌های آزمایش اول و دوم عصاره هیدروالکلی آلوئه‌ورا را به ترتیب با دوزهای 100 و 200 میلیگرم بر کیلوگرم به مدت 60 روز دریافت کردند. در پایان، سطح هورمون‌های تولیدمثلی به روش الیزا در نمونه‌های سرم جمع‌آوری شده، اندازه‌گیری شد. تیمار موش‌های صحرایی با دو دوز عصاره هیدروالکلی آلوئه‌ورا (100 و 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم) منجر به کاهش غیرمعنی‌دار سطح تستوسترون و LH و افزایش غیرمعنی‌دار سطح FSH، اینهیبین B و آنتی‌مولرین هورمون در موش‌های صحرایی نر بالغ می‌شود. مصرف طولانی مدت عصاره هیدروالکلی ژل آلوئه‌ورا تأثیر معنی‌داری بر سطح هورمون‌های محور هیپوفیز-گناد در موش‌های صحرایی نر بالغ ندارد.

https://www.ivj.ir/article_191758_5a4f5f821380ed0ee6ea2758bf77295b.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Immunotoxicity study of crude oil gaseous pollutants in development of the rat embryonic and neonates' development مطالعه ایمونوتوکسیسیتی ناشی از آلاینده‌های گازی نفت خام در تکوین جنین و نوزادان موش صحرایی 83 97 191759 10.22055/ivj.2022.345026.2473 FA حسن صالح وند دانشجوی دکترای آناتومی و جنین شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمد خسروی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-2029-5067 کاوه خزاییل دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-4505-1106 محمدرضا تابنده دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-3258-8550 زهرا بصیر دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-8954-7253 Journal Article 2022 05 31 Environmental pollution, especially oil and gas pollutants, has devastating effects on maternal and fetal health. In this study, the direct effects of petroleum gases on the development and function of the immune system during prenatal and neonatal periods in rats were investigated. Pregnant rats (N=36) were divided into two groups: one exposed to pollutants and one serving as the control group. The group of pollutants was exposed to oil vapors in the vivarium compartment for 5 hours per day starting from the first day of pregnancy. Fetal spleen samples were taken on day 20 of embryonic life to investigate the expression of tumor necrosis factor alpha (TNF-α), interferon beta-1 (IFN-β1), alpha lymphotoxin (LT-α), and Transforming Growth Factor-β1 (TGF-β1) genes. The total serum immunoglobulins and antibody titer to sheep red blood cells were evaluated when the neonates were 45 days old. Innate immune responses were investigated in terms of serum bactericidal, lysozyme, myeloperoxidase, anti-protease, and complement activity. The expression of the mentioned genes in newborns was also evaluated at the ages of 15 and 30 days compared to the control group. The results indicated a significant decrease in the activity of lysozyme, complement, and myeloperoxidase, as well as a non-significant reduction in the serum bactericidal activity and humoral immune response of the pollutant group compared to the control group. The expression levels of LT-α and IFN-β1 were reduced, while the expressions of TNF-α, IL-1, and IL-10 were elevated in the embryos exposed to pollutants. An age-related increase in TNF-α and TGF-β1 was observed in the offspring of the pollutant group. In conclusion, petroleum vapors have been shown to have a destructive and significant effect on the innate, humoral, and cellular immune responses of fetuses and neonates. The mechanisms involved in these destructive effects can be investigated in future studies. آلودگی محیط زیست و به خصوص آلایندههای نفت و گاز در سلامت مادر و جنین دارای تأثیری مخرب است. در این تحقیق اثرات مستقیم گازهای نفتی بر تکوین و عملکرد اجزای سیستم ایمنی در دوران قبل از تولد جنین و ابتدای نوزادی در موش صحرایی بررسی شده است. 36 سر موشهای صحرایی باردار در 2 گروه آلاینده و کنترل تقسیم بندی شدند. از روز نخست بارداری گروه آلاینده به مدت 5 ساعت در روز در معرض بخارات نفتی در محفظه ویواریوم قرار گرفتند. برداشت نمونه طحال جنین جهت بررسی بیان ژنهای فاکتور نکروز توموری الفا (TNFα)، اینترفرون بتا-1، لنفوتوکسین آلفا (LTα) و فاکتور تغییر دهنده رشد بتا (TGFβ1) در روز 20 جنینی انجام شد. میزان تام ایمونوگلوبولین و پاسخ نسبت به گلبولهای قرمز گوسفند در نوزادان بررسی شدند. همچنین، ایمنی ذاتی از نظر فعالیت باکتری کشی سرم، لیزوزیم، مایلوپراکسیداز، آنتی تریپسینی و کمپلمان ارزیابی شد. بیان ژنهای ذکر شده در سنین 15 و 30 روزگی نوزادان نیز نسبت به گروه کنترل مقایسه شد. نتایج حاصل شده بیانگر کاهش معنیدار فعالیت لیزوزیم، سیستم کمپلمان و میلوپراکسیداز و کاهش غیر معنیدار فعالیت باکتریکشی سرم و پاسخ ایمنی هومورال گروه آلاینده نسبت به گروه کنترل است. کاهش سطح بیان لنفوتوکسین و اینترفرون یک بتا و افزایش سطح بیان فاکتور نکروز توموری آلفا و اینترلوکین 1 و 10 جنینهای گروه آلاینده مشاهده شد. همچنین، افزایش نسبی فاکتور نکروز توموری و فاکتور رشد تغییر دهنده بتا وابسته به سن در زادههای گروه آلاینده مشاهده شد. در مجموع، بخار ناشی از آلایندههای نفتی دارای اثر مخرب و چشم گیری بر پاسخهای سیستم ایمنی ذاتی، هومورال و سلولی زادههای مادران مجاور شده با این ترکیبات هستند. مکانیسم دخیل بر این تأثیرات و بررسی راههای کاهش این تأثیرات مخرب میتواند در مطالعات آینده بررسی گردد.

https://www.ivj.ir/article_191759_3889ea5c6e27a76e15689883cf4d1e57.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Evaluation of the relationship between aflatoxins levels and pathological lesions observed in chicken livers slaughtered in Ahvaz slaughterhouse بررسی مقایسه بین میزان آفلاتوکسین با ضایعات پاتولوژی مشاهده شده در کبدهای ماکیان کشتار شده در کشتارگاه اهواز 98 107 191761 10.22055/ivj.2021.279921.2364 FA تورج ضمیرنستا دانش آموخته دکتری تخصصی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-7799-0677 بابک محمدیان دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-6981-9028 آناهیتا رضائی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-7430-6211 معصومه عزتی گیوی استادیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران زهرا برومند دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2021 04 09 This study was aimed to investigate the relationship between aflatoxin levels and pathological lesions observed in poultry liver. Out of 50 liver samples including 10 samples with healthy appearance and 40 samples with pale appearance from 10 herds in Ahvaz slaughterhouses were randomly selected. One part of the selected liver was evaluated for histopathological lesions after staining by hematoxylin & eosin and periodic schiff method, and the other part was frozen to measure different types of aflatoxins by HPLC technique. The results showed that none of the 10 liver tissue samples with healthy appearance and 2 of 30 liver tissue samples with swollen and pale appearance were infected with aflatoxins B1, G1, B2 0.19 ± 0.01 , 0.17 ± 0.04, 0.075 ±.007 μg kg, respectively. In liver tissues with healthy appearance and with swollen and pale appearance, histopathological lesions were often observed in the form of hepatocellular swelling and vacuolar degeneration. The results of this study showed that there was no significant relationship between histopathological lesions of the liver and aflatoxin contamination in the relevant samples and these general lesions also occur under the influence of other pathogenesis factors, so the effect of other factors affecting the growth of broilers should be studied. این مطالعه که به منظور بررسی ارتباط بین میزان آفلاتوکسین با ضایعات پاتولوژی مشاهده شده درکبدهای ماکیان صورت گرفته است، 50 نمونه کبد شامل 10 نمونه با ظاهر سالم و 40 نمونه با ظاهر رنگ پریده از 10 گله در کشتارگاههای شهر اهواز به روش تصادفی ، انتخاب گردیدند. قسمتی از نمونههای کبد پس از رنگآمیزی به روش هماتوکسیلین-ائوزین و پریودیک اسید شیف از نظر ضایعات هیستوپاتولوژیک موردارزیابی قرار گرفت و بخش دیگر با هدف اندازهگیری انواع آفلاتوکسینها با تکنیک HPLC فریز گردیدند. نتایج نشان داد که آلودگی به آفلاتوکسین در هیچ یک از 10 نمونه بافت کبد با ظاهر سالم مشاهده نگردید، در مقابل، از مجموع 30 نمونه بافت کبد با ظاهر متورم و رنگ پریده، 2 مورد آلودگی به آفلاتوکسینهای B1، G1 و B2 (به ترتیب 0.01 μg kg ±0.19 ، 0.04±0.17، 0.007±0.0.075) نشان داده شد. یافتههای هیستوپاتولوژی هم در بافتهای کبد با ظاهر سالم و هم در کبدهای با ظاهر متورم و رنگ پریده اغلب به صورت تورم سلولهای کبدی و دژنراسیون واکوئلار قابل مشاهده بود. نتایج این مطالعه نشان داد که بین ضایعات هیستوپاتولوژی کبد با آلودگی آفلاتوکسینی در نمونههای مربوطه، ارتباط خاصی دیده نشد و این ضایعات عمومی تحت تأثیر عوامل پاتوژنز دیگر هم رخ میدهند، لذا تأثیرسایر عوامل تأثیرگذار در حین رشد جوجههای گوشتی بایستی مدنظر قرار گیرد.

https://www.ivj.ir/article_191761_c43dcc57d3f25335adb20bd121de6998.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Investigating the status of Brucella melitensis contamination and comparing different molecular and non-molecular diagnosis methods in one of Kennel dogs in suburb of Tehran- Iran بررسی وضعیت آلودگی به بروسلا ملی‌تنسیس و مقایسه روش‌های مولکولی و غیر مولکولی تشخیصی آن در یکی از مراکز پرورش سگ اطراف تهران 108 119 191765 10.22055/ivj.2023.387783.2563 FA حمید قاسم‌زاده‌نوا دانشیار گروه مامایی و بیماری‌های تولیدمثل دام، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-6957-2782 سید علی آیتی نجف آبادی دانش‌آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-6038-7935 غلامرضا نیکبخت بروجنی استاد گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2970-5827 ایرج اشرافی تمای کارشناس گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 02 28 Brucellosis caused by Brucella melitensis is one of the important health and economic diseases in Iran is very important to pay attention to it as a zoonotic disease. The aim of the study was to investigate B. melitensis infection in a kennel dog and also to compare different laboratory methods to diagnose Brucella melitensis infection in dogs. In this study, the whole blood samples (for PCR and culture), vaginal swabs samples (for PCR tests) and serum samples (for Rose Bengal, Wright and 2 mercaptoethanol tests) were obtained from 14 bitches at a kennel, in which a bitch had been aborted due to Brucella melitensis infection. Also, the whole blood sample and semen sample were obtained from the only male dog of this kennel for PCR test. Finally, the data obtained from these tests were analyzed by calculating the sensitivity and specificity as well as the Kappa coefficient. Bacteriological culture results of all blood samples were negative. The PCR results of seven blood samples (%50) and eight vaginal swab samples (%57.1) obtained from 14 bitches were positive. By using PCR primers, B. melitensis were identified in all positive samples. In the serological test, out of 14 sera obtained from bitches for the Rose Bengal screening test, eight positive samples were observed, but only one positive sample was observed in Wright and 2 mercaptoethanol tests. The results showed that the sensitivity and specificity of PCR test in vaginal swab samples was 100% and there is an excellent performance (kappa coefficient = 1) between the results of the Rose Bengal test and PCR of vaginal swab samples in the diagnosis of Brucella melitensis in dogs. In dogs suspected of brucellosis, at first it is recommended to take a sample of the animal's blood to perform the Rose Bengal test, and if the result is positive, to confirm the diagnosis and to determine the strain of Brucella, then a vaginal swab sample should be taken to perform the PCR test. بروسلوز ناشی از بروسلا ملیتنسیس یکی از بیماریهای مهم بهداشتی و اقتصادی در ایران است که توجه به آن به عنوان یک بیماری زئونوز بسیار حایز اهمیت میباشد. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت آلودگی به بروسلا ملیتنسیس در یک مرکز پرورش سگ در اطراف تهران و مقایسه روشهای آزمایشگاهی مختلف برای تشخیص عفونت ناشی از بروسلا ملیتنسیس در سگها و انتخاب بهترین روش(ها) برای تشخیص سریع عارضه بوده است. نمونههای خون کامل (برای انجام آزمون PCR و کشت)، سوآب واژن (برای انجام آزمون PCR) و نمونه سرم (برای انجام آزمونهای سرولوژی رزبنگال، رایت و 2 مرکاپتواتانول (2ME) از 14 قلاده سگ ماده موجود در یک پرورشگاه سگ اطراف تهران که در آن یک قلاده سگ ماده به علت عفونت با بروسلا ملیتنسیس سقط کرده بود، جمعآوری شد. افزون بر آن نمونه منی و خون کامل از تنها قلاده سگ نر آن پرورشگاه برای انجام آزمون PCR گرفته شد. کشت تمام نمونههای خون منفی بود. در آزمون PCR انجام شده بر روی نمونههای خون و سوآب واژن اخذ شده از سگهای ماده (14 نمونه) به ترتیب 7 نمونه (50 درصد) و 8 نمونه (1/57 درصد) مثبت مشاهده شد که با استفاده از پرایمرهای طراحی شده گونه به روش مولتیپلکس، در تمام موارد بروسلا ملیتنسیس تشخیص داده شدند. بر اساس نتایج آزمون سرولوژی از 14 سرم جداسازی شده از سگهای ماده برای آزمون غربالگری رزبنگال، هشت نمونه مثبت و در آزمونهای رایت و 2 مرکاپتواتانول تنها یک نمونه مثبت مشاهده شد. نتایج حاصله نشان داد که حساسیت و ویژگی نتایج نمونههای PCR در نمونههای سوآب واژن 100 درصد بوده است و عملکرد عالی (ضریب کاپا=1) بین نتایج آزمون رزبنگال و PCR نمونههای سوآب واژن در تشخیص بروسلا ملیتنسیس در سگ‌هایی که در مراکز پرورش قرار داشته، وجود دارد. در سگهای مشکوک به بیماری بروسلوز توصیه میشود ابتدا نمونهگیری از خون حیوان جهت انجام تست رزبنگال انجام شود و در صورت مثبت بودن نتیجه، جهت تأیید تشخیص و نیز مشخص کردن سویه بروسلا، نمونه سوآب واژن جهت انجام تست PCR اخذ شود.

https://www.ivj.ir/article_191765_9438b3890aa6854585cbd0747efabbd8.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Histomorphological Study and biochemical changes in kidney of gray mullet (Mugil cephalus) exposed to iron oxide nanoparticles and Spirulina platensis مطالعه هیستومورفولوژی و بررسی تغییرات بیوشیمایی کلیه ماهی کفال خاکستری (Mugil cephalus) مواجه شده با نانوذرات اکسیدآهن و اسپیرولینا پلاتنسیس 120 131 191826 10.22055/ivj.2022.328211.2442 FA امید کوهکن دانشجوی دکتری تخصصی بافت‌شناسی مقایسه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسن مروتی استاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0275-1636 علی طاهری میرقائد استاد گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2022 02 05 Increasing uses of nanoparticles such as iron oxide and its many fields of applications, on the other hand, lead to their discharge into an aqueous environment and may interfere with physiological processes for aquatic organisms. On the other hand, Spirulina with antioxidant and therapeutic properties is used as a dietary supplement in aquaculture. The aim of the present study was to evaluate histomorphological effects of kidney and serum levels of urea, creatinine, uric acid of oral administration of iron oxide nanoparticles and the therapeutic effects of spirulina platensis in Mugil cephalus. After two weeks of adaptation, 72 fish gray mullet (Mugil cephalus) weighting (22.79± 1.14 g) and with length (12.322±0.194 cm) were divided into 11 groups in 40-liter aquariums. Treatments included 3-day (short-term) and 60-day (long-term) groups receiving 15 mg/kg iron oxide nanoparticles, 300 mg/kg spirulina platensis, and a combination of both. Histological and histomorphometric changes were performed, including the diameter of the lumen of distal and proximal tubules, the height of epithelium of distal and proximal tubules, the diameter of the renal corpuscle, the diameter of the glomeruli, and the size of the urinary space (Bowman capsule). Serum levels of urea, uric acid, and creatinine were then measured.Statistical analyses were performed using SPSS version 26, One Way ANOVA and Tukey post test. The results indicated that iron oxide nanoparticles for 60 days led to significant changes in all factors (except for diameter of the renal corpuscle) compared with the control group. In contrast, Spirulina platensis caused a significant decrease in diameter of the lumen and an increase in height of epithelium of distal and proximal tubules, which was a significant increase in the distal tubules. Spirulina platensis decreased no significant diameter of urinary space. The results showed that spirulina acts against effects induced by iron oxide nanoparticles; in other words, it could neutralize the damage caused by the nanoparticles. It was observed that iron oxide nanoparticles cause a slight decrease in serum urea level, but spirulina increases the amount of serum urea, which was not significant. Spirulina prevented a large increase in serum creatinine and a large decrease in uric acid caused by nanoparticles and therefore had a compensatory function. استفاده روزافزون از نانوذراتی مانند اکسیدآهن و کاربردهای فراوان آن منجر به تخلیه و ورود آنها به محیط های آبی شده و ممکن است با تداخل در فرآیندهای فیزیولوژیک برای ارگانیسم های آبزی خطر ایجاد کند. از طرف دیگر اسپیرولینا با دارا بودن خواص آنتی اکسیدانی و درمانی فراوان، به عنوان یک مکمل غذایی در آبزی پروری کاربرد دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثرات مصرف خوراکی نانوذرات اکسیدآهن و اثرات درمانی جلبک اسپیرولیناپلاتنسیس بر هیستومورفولوژی کلیه و سطوح سرمی اوره، کراتینین، اسیداوریک در ماهی کفال خاکستری (Mugil cephalus) بود. تعداد 72 قطعه ماهی کفال خاکستری با میانگین وزن (14/1± 79/22 گرم) و طول (194/0 ± 322/12 سانتیمتر) پس از دو هفته سازگاری، به طور تصادفی در 11 آکواریوم 40 لیتری تقسیم شدند. تیمارها شامل گروههای 3 روزه (کوتاه مدت) و 60 روزه (بلند مدت) دریافت کننده 15میلیگرم بر کیلوگرم نانوذرات اکسیدآهن، 300میلیگرم بر کیلوگرم جلبک اسپیرولیناپلاتنسیس و ترکیب هر دو باهم بود. مطالعات هیستولوژیک و هیستوموفومتریک کلیه شامل اندازه قطر دهانه داخلی لوله های دور و نزدیک، ارتفاع سلولهای جداره لوله های دور و نزدیک، قطر جسمک کلیوی، قطر کلافه مویرگی و اندازه فضای ادراری (کپسول بومن) انجام شد. سپس سطح سرمی اوره، اسیداوریک و کراتینین مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاصله با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 و آزمون یک طرفه ANOVA و آزمون تکمیلی Tukey تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مصرف نانوذرات اکسیدآهن به مدت 60 روز منجر به تغییرات معنیداری در تمام فاکتورهای مورد بررسی به جز جسمک کلیوی در مقایسه با گروه کنترل شد. در مقابل جلبک اسپیرولیناپلاتنسیس باعث کاهش معنیدار در قطر دهانه داخلی لوله های پیچیده دور و نزدیک و افزایش ارتفاع سلولهای جداره لوله های پیچیده دور و نزدیک شد که این افزایش در لوله های دیستال معنیدار بود. در مورد فضای ادراری نیز اسپیرولینا پلاتنسیس باعث کاهش اندازه فضای ادرای شد که این کاهش معنیدار نبود. نتایج نشان داد که عملکرد اسپیرولینا دقیقا در جهت عکس اثرات القا شده توسط نانوذرات اکسیدآهن بود و به عبارتی میتواند صدمات و ضایعات ایجاد شده توسط نانوذرات را خنثی کند. در مورد اوره نیز مشاهده میشود که نانوذرات اکسید آهن باعث کاهش جزیی در سطح سرمی اوره میشود اما جلبک میزان اوره سرم را افزایش میدهد که در هیچ کدام این تغییرات معنی دار نبود. جلبک از افزایش زیاد سطح سرمی کراتینین و کاهش زیاد اسید اوریک ناشی از نانوذرات جلوگیری کرده و به نحوی دارای عملکرد جبرانی بود.

https://www.ivj.ir/article_191826_8f89edd439b19e728e2a723b54d3f46c.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Correlations among serum beta hydroxyl butyrate, energy indices and trace minerals in late pregnant ewes ارتباط بین کتوز تحت بالینی با شاخص‌های انرژی و ریزمغذی‌ها در میش‌های آبستن 132 143 191827 10.22055/ivj.2022.315860.2414 FA صهیب محمودپور دانش آموخته دکتری عمومی دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران علیقلی رامین استاد گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران قادر جلیل زاده امین دانشیار گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران 0000-0003-2869-5492 سیامک عصری رضائی دانشیار گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2021 11 19 Pregnancy toxemia, copper (Cu) and zinc (Zn) deficiencies are common metabolic and nutritional disorders that occur at the end of ewes' pregnancy and cause economic losses in animal industries. Their co-occurrence in ewes increases the likelihood of their effectiveness and relevance. One hundred and twenty-seven ewes at the end month of pregnancy were selected and the relationship between serum concentrations of beta-hydroxybutyrate (BHB) and NEFA, glucose, cholesterol, triglycerides, Cu and Zn was determined at different BHB thresholds. Following confirmation of pregnancy, 5 ml of Jugular blood was prepared and serum was used to evaluate the parameters. The mean BHB concentration was 0.75 and ranged from 0.13-1.39 mmol/l. Frequency and percentage of ewes with BHB <0.79 mmol/l was 72 (56.7%), 0.8-0.99 mmol/l was 48 (37.8%), 1-1.19 mmol/l was 6 (4.7%) and 1.2-1.39 mmol/l was 1 (0.8%). The mean concentrations of NEFA, glucose, cholesterol, triglyceride, Cu and Zn were 0.42 mmol/l, 50, 55.9, 29.3 mg/dl, 98.6 and 76.9 μg/dl, respectively. Mean concentrations of NEFA, glucose and Cu were significant among ewes grouped with less than 0.79 mmol/l BHB. This comparison was significant between ewes with a threshold of 0.8 and 1 mmol/l BHB only for NEFA and cholesterol. There were correlations between BHB/NEFA (r=0.31) and Cu (r=0.42) at the threshold of <0.79 mmol/l BHB and at the 0.8-0.99 mmol/l BHB between BHB/glucose (r=-0.55), glucose/Cu (r=0.38), cholesterol/triglyceride (r=0.33), cholesterol/Cu (r =0.27), cholesterol/Zn (r=0.26) and Cu/Zn (r=0.42) and the same as for 1.2-1.39 mmol/l. In conclusion, the incidence of subclinical ketosis in pregnant ewes at the threshold of 0.8 mmol/l BHB was 37.8% and 1 mmol/l BHB was 4.7%. Serum Cu and Zn concentrations of ewes were in the normal range and no deficiency was observed. BHB was not correlated with Cu and Zn but was effective in NEFA, glucose and cholesterol concentrations. Finally, 4.7% of ewes were suspected to subclinical ketosis and Cu and Zn were not influenced by BHB values. مسمومیت آبستنی و کمبود مس و روی از اختلالات متابولیکی و تغذیهای رایج در انتهای آبستنی میشها بوده که عموماً با خساراتی همراه است. بروز توأم آنها در میش ها احتمال تأثیرگذاری و مرتبط بودن آنها را تقویت می نماید. تعداد 127 رأس میش با آبستنی سنگین انتخاب و ارتباط غلظت سرمی بتا هیدروکسی بوتیرات (BHB) با اسیدهای چرب غیراستریفیه (NEFA)، گلوکز، کلسترول، تری گلیسیرید، مس و روی در آستانه و برشهای متفاوت تعیین شد. پس از تأیید آبستنی، مقدار 5 میلی لیتر خون وداجی تهیه و سرم برای ارزیابی شاخص ها به کار رفت. میانگین غلظت BHB خون میشهای آبستن 0/75 و دامنه 1/39-0/13 میلی مول/لیتر بود. فراوانی و درصد میش های با BHB کمتر از 0/79 تعداد 72 رأس، بین 0/99-0/80 تعداد 48 رأس (37/8 درصد)، 1/9-1 تعداد 6 رأس (4/7 درصد) و 1/39-1/2 میلیمول/لیتر تعداد 1 رأس (0/8 درصد) بود. میانگین کلی غلظت NEFA 0/42میلیمول/لیتر، گلوگز 50، کلسترول 55/9، تری گلیسیرید 29/3 میلی گرم/دسی لیتر، مس 98/6 و روی 76/9 میکروگرم/دسی لیتر بود. میانگین غلظت NEFA، گلوکز و مس در بین میش های با گروه بندی کمتر از 0/79 میلی مول/لیتر BHB معنی دار بود. این مقایسه در بین گروه های با آستانه 0/8 و 1 میلی مول/ لیتر BHB، فقط برای NEFA و کلسترول معنی دار بود. بین BHB/NEFA (r=0.31) و مس/روی (r=0.42) در آستانه 0/8 میلی مول/لیتر BHB در میش های با کتوز تحت بالینی همبستگی وجود داشت. در آستانه 1 میلی مول/لیتر BHB، بین BHB/گلوکز (r=-0.55)، گلوکز/مس (r=0.38)، کلسترول/تری گلیسیرید (r=0.33)، کلسترول/مس (r=0.27)، کلسترول/روی (r=0.26) و مس/روی (r=0.42) روابط مثبت معنی داری وجود داشت. لذا میتوان گفت که میزان ابتلا به کتوز تحت بالینی در میش های آبستن در آستانه 0/8 میلی مول/لیتر 38 درصد و در آستانه 1 حدود 4/7 درصد است. غلظت سرمی مس و روی میش ها در دامنه طبیعی بوده و کمبودی مشاهده نشد. BHB با غلظت مس و روی مرتبط نبوده ولی در غلظت نیفا، گلوکز و کلسترول تأثیرگذار بود. نهایتاً تغییرات BHB در غلظت مس و روی مؤثر نبوده و مستقل از همدیگر می باشند.

https://www.ivj.ir/article_191827_3f203c2c7ab911b00ecdc43dcf96b1bd.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Investigation of Babesia microti parasite by PCR method and determining the sequence of 18S rDNA gene in Ixodidae in Khuzestan province بررسی انگل بابزیا میکروتی به روش PCR و تعیین توالی ژن 18S rDNA در کنه‌های سخت استان خوزستان 144 154 191838 10.22055/ivj.2023.376560.2531 FA مریم محمودی پور دانشجوی دکتری تخصصی انگل‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران حسین حمیدی نجات استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمدرضا تابنده دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-3258-8550 Journal Article 2022 12 17 Babesiosis is a tick-borne disease in domestic and wild animals worldwide. This disease is caused by different species Babesia, including Babesia microti, which is zoonotic and can be transmit between humans and animals due to their ability to be transmitted from blood. Limited information is available regarding the presence of Babesia microti in ticks in Iran. The aim of this study was to investigate the presence of Babesia microti in ticks of Khuzestan province and to determine their molecular and genotypic characteristics. The present study was a field-descriptive-cross-sectional study that was conducted for 16 months from June 2017 to September 2018 in Khuzestan province. The ticks (No = 620) were collected from cows, sheep, goats and horses in Khuzestan province and their characteristics were determined using valid keys. The presence of Babesia microti infection and its genotype in collected ticks were investigated by polymerase chain reaction (PCR) using 18S rDNA gene, amplifying a PCR product of 149 bp in length. A total of 620 salivary gland samples collected from ticks included Rhipicephalus turanicus (150), Rhipicephalus sanguinus (60), Hyalomma anatolicum (310) and Hyalomma exquavatum (100). Ten samples were pooled as one sample for DNA extraction. The results of PCR showed that the infection rate of Babesia microti in Hyalomma anatolicum species is 64%. The results of the sequencing of 4 PCR positive samples of Babesia microti from 4 regions of Khuzestan province (Ahvaz, Behbahan, Elahaye and Lali) showed that there are 2 mutations at position (A>G) 465 and (A>C) 517 in Ahvaz isolate. The results of this study also showed the presence of Babesia microti infection in the ticks of domestic animals in Khuzestan province, which should be considered in terms of transmission to humans. بابزیوز یک بیماری قابل انتقال از کنه در حیوانات اهلی و وحشی در سراسر جهان است. این بیماری توسط گونه‌های مختلف بابزیا از جمله بابزیا میکروتی ایجاد می‌شود و از اهمیت زئونوتیک بین انسان و حیوان برخوردار است. اطلاعات محدودی در خصوص حضور بابزیا میکروتی در کنه‌های ایران در دسترس می‌باشد. هدف از این مطالعه، بررسی حضور بابزیا میکروتی در کنه‌های سخت استان خوزستان و تعیین خصوصیات مولکولی و ژنوتیپی آن‌ها می‌باشد. بررسی حاضر یک نوع مطالعه میدانی- توصیفی- مقطعی می‌باشد که به مدت 16 ماه از ابتدای خرداد 1397 تا پایان شهریور 1398 در استان خوزستان انجام گردید. در این مطالعه، جمع‌آوری کنه‌ها به طرق مختلف از سطح بدن دام‌های استان خوزستان (گاو، گوسفند، بز و اسب) بهصورت تصادفی انجام گردید و در آزمایشگاه انگل‌شناسی دانشکده دامپزشکی با استفاده از کلیدهای تشخیصی معتبر، جنس و گونه کنه‌ها بررسی و تعیین شد. وجود عفونت بابزیا میکروتی و ژنوتیپ آن‌ها در کنه‌های جمع‌آوری شده با استفاده از واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) با استفاده از ژن 18S rDNA قطعه 149bp بررسی شد. در مجموع 620 نمونه غدد بزاقی جمع‌آوری شده کنه‌ها شامل کنه‌‌های ریپی‌سفالوس تورانیکوس (150)، ریپی‌سفالوس سانگینئوس (60)، هیالوما آناتولیکوم (310) و هیالوما اکسکاواتوم (100) بودند. هر 10 نمونه باهم ترکیب شده و بهعنوان یک نمونه جهت استخراج DNA استفاده شدند. نتایج PCR نشان داد میزان آلودگی به بابزیا میکروتی در گونه هیالوما آناتولیکوم 64/0% می‎باشد. نتایج تعیین توالی 4 نمونه PCR مثبت بابزیا میکروتی از 4 منطقه استان خوزستان (اهواز، بهبهان، الهایی و لالی) نشان داد که در ایزوله اهواز، 2 جهش در موقعیت 465 (A>G) و 517 (A>C) وجود دارد. نتایج این تحقیق نشان‌دهندهی وجود آلودگی بابزیا میکروتی در کنه‌های ایکسودیده دام‌های اهلی استان خوزستان بود و درنتیجه از نظر انتقال به انسان باید مورد توجه قرار گیرد.

https://www.ivj.ir/article_191838_102858df511ebcda1a3e1f7a970088f3.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Detecting the frequency of Yersinia enterocolitica infection in companion dogs in Ahvaz تعیین فراوانی آلودگی به یرسینیا انتروکولیتیکا در سگ‌های خانگی شهرستان اهواز 155 164 191839 10.22055/ivj.2022.306197.2402 FA بهمن مصلی نژاد استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-9150-7920 داریوش غریبی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران رضا آویزه استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-2782-8903 امین حیدری دانش‌آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2021 09 22 Yersinia enterocolitica is one of the most important pathogens transmitted through the digestive tract of pets (dogs and cats) to human. This bacterium is the causative agent of enterocolitis in human. The present study was performed on one hundred dogs (fifty clinically healthy and fifty affected to diarrhea) referred to Veterinary Hospital of Shahid Chamran University of Ahvaz. All characteristics of dogs such as age, gender, breed, gastrointestinal status for diarrhea and characteristic of diarrhea (heamorrhagic), history of raw meat consumption and dog origin were recorded. Then, two stool specimens were taken using sterile glove and swab of the rectum area. The samples were also examined for direct culture and enriched culture (in the buffered peptone water at temperature of 4° C). In cases that the grown colonies were suspected to Yersinia, initial tests (catalase, oxidase and gram staining) were performed and identified with biochemical tests. The probable isolates of Yersinia enterocolitica were recognized by PCR technique and then foxA gene was used to identify bacterium and determine the virulence with ail gene (pathogenicity). Three suspected isolates from one hundred samples (one case of healthy dogs and two cases of diarrheic animals) were included in the results of direct culture. Results of enriched culture were composed of six suspected isolates from one hundred cases (three out of healthy dogs and three other cases of diarrheic animals). Finally, out of the nine suspected isolates to Yersinia, only one sample was confirmed for Yersinia enterocolitica that was negative for ail virulence gene. The positive sample was belonged to a healthy, male and ten-months-old Pit bull terrier imported dog that was fed with raw meat. The results of this study showed that the dogs of this area cannot be considered as a potential reservoir for transmission of Yersinia enterocolitica. Further studies are necessary to determine the status of the disease, with more emphasis on the imported and rural dogs. یرسینیا انتروکولیتیکا، یکی از مهمترین عوامل بیماریزا محسوب میشود که از دستگاه گوارش حیوانات خانگی (سگها و گربه ها) به انسان منتقل می‌شود. این باکتری موجب انتروکولیت در انسان می گردد. مطالعه حاضر بر روی 100 قلاده سگ (50 قلاده سالم از نظر بالینی و 50 قلاده مبتلا به اسهال)، ارجاعی به بیمارستان دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز صورت گرفت. تمامی مشخصات سگها، از قبیل سن، جنس، نژاد، وضعیت دستگاه گوارش به لحاظ وجود اسهال و مشخصات اسهال (از نظر حضور خون)، سابقه مصرف گوشت خام و منشاء سگ ثبت گردید. سپس، نمونه مدفوع با استفاده از دستکش و سوآب استریل از ناحیه رکتوم حیوان اخذ گردید. نمونه ها جهت کشت مستقیم و نیز کشت به صورت غنی سازی شده (در پپتون واتر بافره و دمای 4 درجه سانتی گراد) مورد بررسی قرار گرفتند. در مواردی که پرگنه های رشد کرده، مشکوک به یرسینیا بودند، آزمایشات اولیه (کاتالاز، اکسیداز و رنگآمیزی گرم) انجام شد و سپس با تست‌های بیوشیمایی، تفریق صورت گرفت. جدایه های احتمالی یرسینیا انتروکولیتیکا، به روش PCR و با استفاده از ژن foxA جهت شناسایی باکتری، و ژن ail جهت تعیین حدت آن (بیماریزا بودن) بررسی شدند. نتایج حاصل از کشت مستقیم، شامل 3 جدایه مشکوک از 100 نمونه اخذ شده (1 نمونه از سگهای سالم و 2 نمونه از حیوانات اسهالی) بودند. همچنین نتایج کشت غنی شده، 6 جدایه مشکوک از 100 نمونه (3 نمونه از سگهای سالم و 3 نمونه از موارد اسهالی) بودند. در نهایت، از 9 جدایه مشکوک به یرسینیا، تنها یک جدایه از نظر یرسینیا انتروکولیتیکا تأیید شد که از نظر حضور ژن حدت ail، منفی بود. نمونه مثبت، متعلق به یک قلاده سگ از نژاد پیت بولتریر 10 ماهه، نر و سالم بود که از گوشت خام تغذیه کرده و متعلق به سگهای وارداتی بود. نتایج این تحقیق نشان داد که سگ‌های این منطقه را نمی‌توان به عنوان یک مخزن بالقوه، جهت انتقال باکتری یرسینیا انتروکولیتیکا دانست. بررسی های بیشتر جهت روشن شدن وضعیت بیماری، با تأکید بیشتر بر سگ‌های وارداتی و روستایی، ضروری می باشد.

https://www.ivj.ir/article_191839_9ba5bdd68b7b8e81eeaff0a67d3c2c0c.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Evaluation of the effects of steroid hormones on collagen fibers in the endometrial stroma of ovulation-stimulated mice بررسی اثرات هورمون‌های استروئیدی بر فیبرهای کلاژن موجود در استرومای اندومتر موش‌های تحریک تخمک‌گذاری شده 165 173 191840 10.22055/ivj.2022.343180.2470 FA هانیه ملازاده دانش‌آموحته دکترای پزشکی عمومی، دانشکده علوم پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران فاطمه افشاری استادیار گروه هیستوپاتولوژی و آناتومی، دانشکده علوم پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران آرش خاکی استاد گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Journal Article 2022 05 29 Successful blastocyst implantation requires a suitable uterine environment. Ovarian hormones are responsible for endometrial maturation. The aim of this study is to investigate the effects of steroid hormones on collagen fibers and the diameter of endometrial glands in the endometrial stroma of ovulated mice. In this study, mice were divided into five groups after stimulation of ovulation and pregnancy: 1) Control 2) Experimental control 3) Estrogen 4) Progesterone, 5) Estrogen with progesterone 5 days after pregnancy, mice were killed by cervical vertebral dislocation and their uterus was sampled and prepared for light microscope. The results obtained from this study showed that progesterone administration reduces the thickness of collagen fibers in the endometrium, while injection of estrogen with progesterone can cause the growth of collagen fibers in the endometrium and increase the diameter of glands compared to progesterone. Also, histomorphometric results obtained from this study showed that the size of glandular diameter between groups was significant except in the estrogen and estrogen with progesterone groups. The results of this study also showed that progesterone compared to the control group cannot provide a suitable environment for implantation and the addition of estrogen to progesterone can create a better situation for implantation in the luteal phase. لانه گزینی موفقیت آمیز بلاستوسیست نیازمند محیط رحمی مناسب است. هورمونهای تخمدانی مسئول بلوغ آندومتر هستند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات هورمونهای استروئیدی بر رشته های کلاژن و قطر غدد آندومتر در استرومای اندومتر موشهای تخمک گذاری شده بوده است. در این تحقیق موشها پس از تحریک تخمک گذاری و ایجاد حاملگی به پنج گروه تقسیم شدند. 1) کنترل 2) شاهد آزمایشی 3) استروژن 4) پروژسترون، 5) استروژن همراه با پروژسترون. موش ها 5 روز بعد از حاملگی با روش جا به جایی مهره های گردنی کشته شدند و از رحم آنها نمونه برداری شد و برای مطالعه با میکروسکوپ نوری آماده شدند. بررسی ها نشان می‌دهد که تجویز پروژسترون ضخامت فیبرهای کلاژن را در آندومتر کاهش می‌دهد در حالی که تزریق استروژن همراه با پروژسترون می‌تواند باعث رشد فیبر کلاژن در آندومتر و افزایش قطر غدد در مقایسه با پروژسترون شود. همچنین نتایج هیستومورفومتری به دست آمده از این مطالعه نشان داد که اندازه قطر غدد در مقایسه بین گروهها جز در گروههای استروژن و استروژن همراه با پروژسترون در سایر گروهها معنی دار می باشد. نتایج این مطالعه نشان داد که پروژسترون در مقایسه با گروه کنترل نمی‌تواند محیط مناسبی برای لانه گزینی فراهم کند و افزودن استروژن به پروژسترون می‌تواند وضعیت بهتری را برای لانه گزینی در فاز لوتئال ایجاد کند.

https://www.ivj.ir/article_191840_0e23d20c0e21dff0330d85259916a044.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Effect of myrtle essential oil (MEO) on gene expression of cytokine profiles in the small intestine of broiler chicken اثر اسانس مورد بر بیان ژن پروفایل سایتوکینی در بافت روده جوجه گوشتی 174 184 191842 10.22055/ivj.2023.366039.2514 FA محمود نظری دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران 0000-0003-4417-4654 سپیده رستمی دانشجوی دکتری ژنتیک و اصلاح نژاد دام، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران 0009-0006-6613-9111 Journal Article 2023 03 16 Myrtle essential oil (MEO) has antimicrobial, antioxidant, and anti-inflammatory effects. Especially, tannins and flavonoids in MEO have antioxidant properties. So, it can be expected that MEO can affect the immune system of broilers. Therefore, in this research, the effect of MEO on the gene expression of cytokines (IL-1, IL-2, IL-4, and IL-10) in the tissues of the small intestine of broiler chickens was investigated. For this purpose, 120 Ross 308 broiler chicks in a completely randomized design with 2 treatments, 5 replicates and 12 chicks were used in each replicate. The treatments included: 1- control diet, 2- basal diet plus 250 mg / kg MEO. After 42 days, at the end of testing one chickens each replicate were slaughtered and their tissues were excised quickly and transported with liquid nitrogen to the laboratory. Quantitative real-time PCR was used to measure the expression of the cytokines. Analysis of variance showed that the addition of 250 mg/kg of the myrtle essential oil (MEO) in the diet of broiler chickens had no significant effect on IL-2 and IL-10 gene expression. While the expression of IL-1 and IL-4 genes had a significant effect. These results indicate that the myrtle essential oil can play a role in the cellular immune response in the small intestine of broiler chicken by reducing pro-inflammatory cytokines. So, the anti-inflammatory aspect of MEO could be used by adding it to the diet of broilers. اسانس گیاه مورد اثرات ضدمیکروبی، آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی دارد. تانن ها و فلاوونوئید موجود در گیاه مورد دارای خاصیت آنتی اکسیدانی است. در نتیجه می توان انتظار داشت که اسانس گیاه مورد بتواند سیستم ایمنی جوجه‌ گوشتی را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین در این تحقیق اثر اسانس مورد بر بیان سایتوکین‌های اینترلوکین 1، 2، 4 و 10 بافت روده کوچک جوجه گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور از ۲۰۰ قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملاً تصافی با 2 تیمار، 5 تکرار و 12 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. دو تیمار آزمایشی شامل: 1- جیره شاهد، 2- جیره پایه به همراه 250 میلی گرم بر کیلوگرم جیره اسانس مورد بود. در انتهای آزمایش یک مرغ از هر تکرار کشتار شده و بافت آنها سریعاً جدا و به همراه ازت مایع به آزمایشگاه منتقل گردید. بیان ژن‌های پروفایل سیتوکینی به روش واکنش زنجیرهای پلیمراز در زمان واقعی ارزیابی شد. تجزیه واریانس نشان داد که افزودن 250 میلی گرم بر کیلوگرم اسانس مورد در جیره غذایی مرغ گوشتی بر بیان ژن IL-2 و IL-10 اثر معنی‌داری نداشته است. در حالی که بیان ژنهای IL-1 و IL-4 اثر معنی‌داری داشت. این نتایج نشان دهنده این است که اسانس مورد با کاهش سایتوکین‌های پیش التهابی می‌تواند در پاسخ ایمنی سلولی در روده کوچک مرغ گوشتی نقش ایفا کند. پس می‌توان با افزودن اسانس مورد در جیره جوجه گوشتی از خصوصیات ضد التهابی آن بهره برد.

https://www.ivj.ir/article_191842_d299673efbdb6c72885fd7bce9ae4825.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Investigating the effects of soy lecithin on growth parameters and biochemical parameters in Asian seabass (Lates calcarifer) بررسی اثرات لسیتین سویا بر پارامترهای رشد و خصوصیات بیوشیمیایی در ماهی ‌باس دریایی آسیایی (Lates calcarifer) 185 194 191844 10.22055/ivj.2022.357647.2491 FA سمیه نیک‌نژاد دانش‌آموخته دکتری تخصصی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران آناهیتا رضائی دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-7430-6211 رحیم پیغان استاد گروه علوم بهداشت دام، طیور و آبزیان و عضو قطب بیماری‌های ماهیان گرمابی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمد راضی جلالی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2092-5652 منصور طرفی موزان زاده استادیار گروه آبزی‌پروری، پژوهشکده آبزی‌پروری جنوب کشور، مؤسسه تحقیقاتی علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اهواز، ایران Journal Article 2022 08 24 Effects of dietary soy lecithin on the growth performance and serum biochemistry parameters of Asian Sea bass Lates calcarifer with initial fish weight of 50.36±7.69 g were investigated in a 60 days experiment. 6 diets in the present study in the almost isoproteic and isoenergitic (45% protein and 15 kj/g) were made from a combination of 2 oil sources including fish oil and a mixture of vegetable oils with three levels of zero, 2 and 4% soy lecithin. For this purpose, experimental diets were formulated in the form of diet 1 (fish oil), diet 2 (fish oil + 2% lecithin), diet 3 (fish oil + 4% lecithin), diet 4 (mixture of vegetable oils (soybean oil and Canola oil in equal proportion)), diet 5 (mixture of vegetable oils) + 2% lecithin) and diet 6 (mixture of vegetable oils + 4% lecithin). Checking and comparing the amounts of fatty acids in the diets showed the positive effect of adding soy lecithin to the diet on the increase of n-3 LCPUFA fatty acids. The results showed that growth performance increased with increasing dietary lecithin (P<0.05). Among the biochemical parameters, adding soy lecithin to the diet increased cholesterol and ALT enzyme but has no effect on ALP level. The results of this research showed that, inclusion of 4 % of soybean lecithin in diet for Asian sea bass is optimum for improving growth performance parameters in this species. اثر تغذیه‌ای لسیتین سویا بر عملکرد رشد و شاخص‌های بیوشیمیایی سرم خون ماهی باس دریایی آسیایی ( Lates calcarifer) با میانگین وزن اولیه 96/7 ± 36/50 گرم در یک دوره 60 روزه بررسی شد. در مطالعه حاضر 6 جیره با سطوح پروتئین و انرژی تقریباً یکسان (45 درصد پروتئین و 15 کیلو ژول بر گرم انرژی) از ترکیب 2 منبع روغن شامل روغن ماهی و مخلوط روغن‌های گیاهی با سه سطح صفر، 2 و 4 درصد لسیتین سویا ساخته شد. برای این منظور جیره‌های آزمایشی به صورت جیره 1 (روغن ماهی)، جیره 2 (روغن ماهی + 2% لسیتین)، جیره 3 (روغن ماهی + 4% لسیتین)، جیره 4 (مخلوط روغن‌های گیاهی شامل سویا و کانولا به نسبت برابر)، جیره 5 (مخلوط روغن‌های گیاهی + 2% لسیتین) و جیره 6 (مخلوط روغن‌های گیاهی + 4% لسیتین) فرموله شد. بررسی و مقایسه مقادیر اسیدهای چرب جیره‌ها بیانگر افزایش اسیدهای چرب غیر اشباع بلند زنجیره سری ان-3 متعاقب افزودن لسیتین سویا به جیره بود. بر اساس داده‌های به دست آمده به طور کلی جایگزینی روغن ماهی با روغن‌های گیاهی سبب کاهش رشد در ماهی باس دریایی آسیایی شده است. با این وجود افزودن لسیتین سویا در سطح 4 درصد سبب بهبود شاخص‌های رشد و تغذیه در ماهیان تغذیه شده با روغن‌های گیاهی گردید. از میان شاخص‌های بیوشیمیایی سرم، افزودن لسیتین سویا به جیره باعث افزایش کلسترول و آنزیم آلانین آمینو ترانسفراز در پلاسمای خون ماهی شد اما بر میزان آنزیم کبدی آلکالین فسفاتاز تأثیر معنی‌داری نداشت. نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از لسیتین سویا در سطح 4 درصد در ترکیب جیره غذایی بچه ماهیان سی‌ ‌باس آسیایی جهت بهبود شاخص‌های رشد این گونه مناسب است.

https://www.ivj.ir/article_191844_d58973bf8379eb57d12ef581911ef10b.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Comparative ultrasonographic measurements of metacarpal and metatarsal tendons and ligaments thickness in sound Dareh-shori horses مقایسه ضخامت تاندون ها و لیگامان‌های ناحیه کف دستی و کف پایی اسب‌های ‌سالم نژاد دره شوری با کمک اولتراسونوگرافی در نماهای طولی و عرضی 195 201 191853 10.22055/ivj.2022.322428.2430 FA رهام والی استادیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران Journal Article 2021 12 31 Tendons and ligaments in palmar/plantar aspect of metacarpus/metatarsus are always exposed to injuries resulting from traumas and diseases of limbs. Ultrasonographic evaluation enables measureing the thickness of tendons and ligaments as an important indicator in the health assessment of soft tissues in the limbs of a horse. This study was conducted on 5 healthy Dareh-shori horses with a Mean age of 11.2±3.5 years and height of 131.6±10.2 cm. After clipping and washing, the area between accessory carpal bone and fetlock joint was divided into 6 zones and 2 levels in sagittal and 4 levels in transverse view. Ultrasonography was performed with a linear transducer 12 MHZ Frequency on both front limbs in full weight bearing. Measurements of tendons and ligaments such as Superficial digital flexor tendon, Deep digital flexor tendon, Inferior check ligament and Suspensory ligament were done both in sagittal (1 and 2) and transverse (1, 2, 3 and 4) view. Transverse ultrasonogram was made to get the thickness of tendons and ligaments. Echogenicity and fibrillary pattern of tendons and ligaments were assessed in longitudinal images. In the front and hind limbs, the lowest thickness was related to the inferior check ligament while the greatest thickness in the front limbs was related to the deep digital flexor tendon. Moreover, the greatest thickness in the hind limbs was related to the suspensory ligament. There were no significant differences between the results obtained from the thickness measurements of the tendons and ligaments in the left and right front and hind limbs of sound dareh- shori horses. تاندونها و لیگامان های موجود در ناحیه کف دستی و کف پایی همواره در معرض آسیب های ناشی از ضربه ها و بیماری های مربوط به اندام حرکتی هستند. اولتراسونوگرافی امکان اندازه‌گیری ضخامت تاندون‌ها و لیگامان‌ها به عنوان یکی از شاخص‌های مهم در ارزیابی سلامت بافت‌های نرم در اندام‌های حرکتی اسب را ممکن می‌سازد. این پژوهش روی 10 رأس اسب دره شوری سالم با میانگین سن 3/5±11/2 سال و ارتفاع 10/2±131/6 سانتی‌متر انجام گرفت. پس از کوتاه کردن و تراشیدن موها، کف دست (از پایین کارپ تا بالای فتلاک) و کف پا (از پایین تارس تا بالای فتلاک) به 6 ناحیه و4 سطح (1، 2، 3 و 4) در نمای عرضی و 2 سطح (1 و 2) در نمای طولی تقسیم شدند. سونوگرافی در حالت وزن‌گیری کامل در اندام های حرکتی قدامی و خلفی چپ و راست و با پروب خطی و فرکانس 12 مگاهرتز انجام گرفت و شکل، جهت، ارتباط و اندازه گیری ضخامت ساختارهای تاندونی و لیگامانی در دو نمای طولی و عرضی انجام گرفت. در اندام حرکتی قدامی و خلفی کمترین ضخامت مربوط به لیگامان فرعی تاندون خم کننده عمقی بود، در حالی که بیشترین ضخامت در اندام حرکتی قدامی مربوط به تاندون خم کننده عمقی بند انگشت و در اندام حرکتی خلفی مربوط به لیگامان معلقه بود، اختلاف معنی داری بین نتایج حاصل از مقادیر به دست آمده از اندازه های ضخامت تاندونها و لیگامانها در اندام‌های حرکتی قدامی و خلفی چپ و راست اسبهای دره‌شوری مشاهده نشد. هدف از مطالعه حاضر اندازه گیری و مقایسه ضخامت تاندون‌ها و لیگامان‌های نواحی کف دستی و کف پایی اسب‌های سالم نژاد دره شوری در نماهای طولی و عرضی و ارائه مقادیر نرمال است.

https://www.ivj.ir/article_191853_33497049305158ebc2b53c50c7669e29.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 19 4 2024 02 20 Case – Control Study of Some Factors Affecting Brucellosis Infection in Dairy Cows مطالعه مورد- شاهدی برخی از عوامل مؤثر بر آلودگی گاوهای شیری به بروسلوز 202 207 191858 10.22055/ivj.2022.356571.2490 FA اکرم بحرینی‌پور کارشناس دفتر بهداشت و مدیریت بیماری‌های دامی، سازمان دامپزشکی ایران، تهران، ایران علیرضا باهنر استاد گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران زهرا بلوکی پژوهشگر پسادکتری، مرکز تحقیقات بهره‌مندی از دانش سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران عباس رحیمی فروشانی استاد گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران صمد لطف الله زاده دانشیار گروه بیماری‌های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران کریم امیری کارشناس دفتر بهداشت و مدیریت بیماری‌های دامی، سازمان دامپزشکی ایران، تهران، ایران Journal Article 2022 08 22 Brucellosis is one of the most important diseases common to humans and animals worldwide, both economically and publicly. Cattle brucellosis is usually caused by Brucella abortus and is one of the most important diseases in many countries of the world because of its economic importance. Generally, risk factors for brucellosis can be divided into four groups of management factors (herd size, etc.), animal factors (age, sex, etc.), factors divided by rancher (rancher age, etc.) and geographical area (such as weather conditions, etc.). Therefore, this study investigated the relationship between some risk factors of brucellosis at the animal level. This case-control study was performed on 843 cows including 281 seropositive (case) and 562 seronegative (control). Data were analyzed using Stata 14 software and conditional logistic regression. Being pregnant (OR= 0.44), lactating (OR= 0.43) and having a good vaccination history (OR= 0.09) reduced the risk of infection and being born in another farm (coming from another farm) (OR= 2.04) and having a history of abortion (OR= 3.77) increased the risk of brucellosis infection in dairy cows. Appropriate vaccination and no displacement of livestock is recommended. بروسلوز یکی از بیماری‌های مهم مشترک بین انسان و حیوان با گستردگی جهانی است که هم از لحاظ اقتصادی و هم بهداشت عمومی دارای اهمیت می‌باشد. به طور کلی عوامل خطر بروسلوز را می‌توان در چهار گروه عوامل مدیریتی (اندازه گله و ...)، عوامل مربوط به حیوان (سن، جنس و ...)، عوامل مربوط به دامدار (سن دامدار و ...) و منطقه جغرافیایی (مانند شرایط آب و هوایی و ...) تقسیم نمود. در این پژوهش ارتباط برخی از عوامل خطر بروسلوز در سطح حیوان مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه به صورت مورد- شاهد بر روی گاوهای سرم مثبت (مورد) و منفی (شاهد) انجام پذیرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری Stata 14و روش رگرسیون لجستیک شرطی انجام پذیرفت. از نظر روابط بین متغیرهای مستقل تحت مطالعه با آلودگی به بروسلوز مشخص گردید که آبستن بودن (OR= 0.44)، شیروار بودن (OR= 0.43) و داشتن سابقه واکسیناسیون مناسب (0.09 OR=) سبب کاهش خطر آلودگی و متولد شدن در فارم دیگر (آمدن از فارم دیگر) (OR= 2.04) و داشتن سابقه سقط (OR= 3.77) با افزایش خطر آلودگی به بروسلوز همراه است. واکسیناسیون مناسب و به موقع و پرهیز از جا به جایی غیرضروری و ورود دام جدید برای پیشگیری از بروز بروسلوز در دام‌ها توصیه می‌گردد.

https://www.ivj.ir/article_191858_5101adff7ebbe6c73cb5f045aae74611.pdf