دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Molecular detection and phylogenetic analysis of Peste des petits ruminant’s virus in QOM Province 2016 and 2018 تعیین هویت مولکولی و آنالیز فیلوژنتیکی ویروس طاعون نشخوارکنندگان کوچک در سال‌های 95 و 97 در استان قم 5 15 128889 10.22055/ivj.2019.192722.2162 FA حسن بازیار دانش آموخته دکتری تخصصی بیماری‌های درونی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران محمد نوری استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران علیرضا قدردان مشهدی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران مسعود رضا صیفی آباد شاپوری استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-3284-1651 حمیدرضا ورشوی استادیار مؤسسه تحقیقات و سرم و واکسن‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران ویلیام جی داندون مشاور میکروبیولوژیست مولکولی، بخش فن‌آوری‌های هسته‌ای سازمان خواربار و کشاورزی در مواد غذایی و کشاورزی، آزمایشگاه سایبرزردورف، وین، اتریش زینب هدایتی استادیار مؤسسه تحقیقات و سرم و واکسن‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران Journal Article 2019 07 15 Abstract Background: Peste des Petits Ruminants (PPR) is a severe, highly infectious and fatal viral disease of small ruminants. Four lineages of PPR virus have been identified globally based on sequence analysis nucleoprotein (N) and fusion (F) gene. The aim of this study was molecular detection and phylogenetic analysis recently circulating PPR virus in small ruminants in QOM Province in Iran. A total of 10 anti-mortem samples (mesenteric lymph node) were collected from clinically suspicious animals and examined for the presence of PPRV by a one-step RT-PCR assay. Samples positive with RT-PCR were subjected to subsequently genetically characterized by sequencing of the nucleoprotein (N) gene and phylogenetic analysis of PPR virus (PPRV) strains. Results: Of the 10 clinical samples examined, 40.0% were positive with RT PCR for viral nucleic acid. The nucleotide sequence and phylogenetic analysis indicated that these isolates were clustered genetically with Lineage IV isolates of the PPRV. Conclusion and discussion: phylogenetic analysis and molecular findings of this study confirmed active lineage IV PPRV infections among goat populations in QOM Province.This study and latter studies revealed that the Iranian PPRV isolates belong to lineage IV and are closely related to the Pakistan, Tajikistan and India isolates of PRPV. We recommended that more studies should be done from other parts of the country, especially the border areas, in order to more accurately illustrate the status and circulation of the active lineage of the PPR virus in Iran. طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) بیماری ویروسی بسیار واگیر، شدید و کشنده نشخوارکنندگان کوچک است. چهار دودمان (Lineage) ویروس PPR بر اساس تحلیل توالی ژن نوکلئوپروتئین (N) و فیوژن (F) شناخته شده است. هدف از این مطالعه، بررسی تعیین هویت مولکولی و آنالیز فیلوژنتیکی ویروس طاعون نشخوارکنندگان کوچک در رخدادهای PPR سالهای 95 و 97 در استان قم بوده است. 10 نمونهی بافتی (غدد لنفاوی مزانتر) پس از کالبدگشایی از حیوانات مشکوک بالینی جمعآوری شد و وجود ویروس PPR با روش RT-PCR یک مرحلهای مورد بررسی قرار گرفت. بررسی توالی قطعهای از ژن نوکلئوپروتئین (N) و آنالیز فیلوژنتیکی نمونههایی که در RT-PCR مثبت بودند جهت تعیین دودمان جدایهها انجام گرفت. از 10 نمونه بالینی مورد بررسی، 40 درصد آنها بر اساس بررسی اسید نوکلئیک ویروس با روش RT-PCR مثبت بودند. آنالیز توالی نوکلئوتیدی و تجزیه فیلوژنتیکی جدایهها نشان داد که جدایههای به دست آمده در ردهی آسیایی (دودمان IV) ویروس PPR قرار دارد. نتایج فیلوژنتیک این مطالعه، حضور ویروس PPR دودمان IV را در میان دامهای مبتلا به طاعون نشخوارکنندگان کوچک استان قم، تأیید می‌کند. بنابراین این مطالعه نشان میدهد که جدایه‌های PPRV ایران به دودمان چهارم مربوط میشوند و با جدایههای PRPV پاکستان، تاجیکستان و هند ارتباط نزدیک دارند. توصیه میشود به منظور ترسیم دقیقتری از وضعیت حضور و چرخش دودمان یا دودمان‌های ویروس PPR در ایران، مطالعات بیشتری از دیگر مناطق کشور به خصوص نواحی مرزی انجام گیرد.

https://www.ivj.ir/article_128889_12abfd2beaed4e9530bb726cc44deab5.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Study of the presence of blaTEM, blaSHV and blaCTX-M genes in Escherichia coli strains isolated from sheep in Kerman province بررسی حضور ژن‌های blaTEM، blaSHV و blaCTX-M در میان سویه‌های اشریشیاکلی جدا شده از گوسفند در کرمان 16 23 128890 10.22055/ivj.2019.190457.2154 FA مازیار جاجرمی استادیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-6633-3639 امیر اسدآبادی صفات دانش آموخته دکتری عمومی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0001-7108-6751 احسان اله سخائی استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0003-3496-5532 رضا قنبرپور استاد گروه تحقیقاتی میکروبیولوژی مولکولی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-8568-5146 Journal Article 2019 06 17 The aim of this study was to the determination of prevalence of resistant Escherichia coli isolates to commonly used β-lactam antibiotics and some related resistance genes in sheep. Totally, 67 E. coli isolates from 67 healthy sheep were considered to determine resistance against 9 antibiotics belonging to commonly used beta-lactam antibiotics by disc diffusion method. Also, the presence of blaTEM, blaSHV and blaCTX-M genes was investigated by PCR. The results showed all isolates were resistant to at least one of the tested antibiotics. The high prevalence of resistant strains to cephalexin, cefotaxime and ceftazidime was 98.5%, 98.5% and 97%, respectively. Also, 5 samples (7.4%) were positive for ESBLs producing E. coli. The results of this study indicated an increasing rate of resistance to commonly used β-lactam antibiotics among sheep. Therefore, antibiotic prescription methods should be limited and prevention strategies should be considered against infections to avoid dissemination of antibiotic resistance in food-producing animals. این مطالعه با هدف، تعیین فراوانی سویههای اشرشیاکلی مقاوم به آنتیبیوتیکهای پر مصرف متعلق به دستهی بتالاکتامها و همچنین تعیین فراوانی برخی ژنهای مهم کدکنندهی مقاومت نسبت به بتالاکتامها در گوسفند انجام پذیرفته است. به منظور انجام این مطالعه، با کمک سوآپ استریل از 67 راس گوسفند به ظاهر سالم نمونهی مدفوعی از مقعد اخذ شد و از تمامی نمونهها با کمک روشهای کشت، باکتری اشرشیاکلی جداسازی شد. سپس با استفاده از آزمون دیسک دیفیوژن، حساسیت جدایهها نسبت به 9 آنتیبیوتیک از دستهی بتالاکتام سنجیده شد. همچنین به کمک PCR حضور ژنهای blaTEM، blaSHV و blaCTX-M بررسی گردید. نتایج این مطالعه نشان داد که همهی جدایهها نسبت به حداقل یکی از آنتیبیوتیکهای مورد بررسی مقاوم بودند. بیشترین درصد فراوانی مقاومت مربوط به مقاومت علیه سفالکسین و سفوتاکسیم به میزان 5/98 درصد و سفتازیدیم به میزان 97 درصد بود. همچنین 5 عدد (4/7 درصد) از نمونهها دارای اشرشیاکلی تولید کنندهی ESBLs (Extended Spectrum Beta-lactamases یا بتالاکتامازهای وسیع الطیف) بودند. در این میان، هر 5 سویهی تولید کنندهی ESBLs دارای ژن مقاومت blaTEM و یکی از آنها واجد blaSHV بودند. نتایج این مطالعه بیانگر افزایش روز افزون مقاومت نسبت به آنتیبیوتیکهای پر مصرف بتالاکتام در گوسفندان منطقهی تحت بررسی میباشد که این موضوع گوسفند را به عنوان مخزن مهمی برای سویههای مقاوم به بتالاکتامها مطرح میکند. بنابراین بروز رسانی روشهای تجویز آنتیبیوتیک، استفادهی چرخشی از آنتیبیوتیکها و استفاده از روشهای پیشگیری از بروز عفونتهای باکتریای میتواند از مهمترین استراتژیهای کاهش مقاومت آنتیبیوتیک در حیوانات تولیدکنندهی محصولات غذایی باشد.

https://www.ivj.ir/article_128890_82df49101e34428723ab34995146143a.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 A study on the effect of chromium sources on thyroid hormones and blood parameters in broiler chicks under physiological stress بررسی تأثیر منابع کروم بر غلظت هورمون‌های تیروئیدی و برخی فراسنجه‌های خونی جوجه‌های گوشتی تحت تنش فیزیولوژیکی 24 34 128893 10.22055/ivj.2019.159626.2095 FA سیده خوشقدم حسینی دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران سید داود شریفی دانشیار گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران مریم باقری ورزنه استادیار سازمان پژوهش های علمی و صنعتی، تهران، ایران شکوفه غضنفری دانشیار گروه علوم دام و طیور، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 03 02 In poultry farms, the stresses are inevitable, therefore, it is very necessary to achieve an efficient and practical way to control and reduce its negatives effects. Thus, this study was conducted to evaluate the effects of different sources of chromium on thyroid hormones and some blood parameters of broiler chicks under physiological stress conditions. A total of 216 one day old Ross broiler chicks (male) were used in a 3 × 2 factorial arrangement with two stress conditions (no stress, stress) and three levels of additive (no Additive, 2000ppb chromium-methionine, and 2000ppb chrome-methionine mill) in a completely randomized design with 6 treatments, 3 replicates and 12 bird per each. Dexamethasone was added to the diet (1.5 mg/kg diet) during 24-18 days of age to induce physiological stress. The birds were fed with chromium diets from 18 d until the end of the experiment. Blood samples were taken at 24 and 46 days of age via brachial vein and then analyzed for blood glucose, lipids, cortisol, thyroxine (T4) and thyroid iodothyronine (T3). Physiological stress reduced the concentration of thyroid hormones, glucose, serum lipids and cortisol hormones. In stressed birds, the use of chrome methionine diet significantly reduced cholesterol of serum. Chromium supplementing diet increased thyroxine (T4) concentration. Dietary chromium methionine significantly decreased cortisol concentrations of serum. Based on the results, adding chromium ppb 2000 from various sources reduces the effects of physiological stress on thyroid hormones and cholesterol concentrations in the serum of birds under physiological stress. این مطالعه به منظور بررسی تأثیر منابع کروم بر غلظت هورمونهای تیروئیدی و برخی فراسنجههای خونی جوجه‌های گوشتی در شرایط تنش فیزیولوژیکی انجام شد. از 216 قطعه جوجهی گوشتی (جنس نر) در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار، 3 تکرار و 12 قطعه پرنده در هر تکرار در یک آزمایش فاکتوریل 3×2 با دو وضعیت تنش (بدون تنش، تنش) و سه سطح افزودنی (بدون افزودنی، 2000ppb کروم-متیونین و 2000ppb کروم-متیونین آسیاب شده) استفاده شد. از افزودن دگزامتازون به جیره (5/1میلیگرم در کیلوگرم جیره) به مدت یک هفته (18-24 روزگی) برای ایجاد تنش فیزیولوژیکی استفاده شد. پرندگان با جیرههای حاوی کروم از روز شروع آزمایش (18 روزگی) تا انتهای دوره، تغذیه شدند. در سنین 24 و 46 روزگی از دو پرنده در هر تکرار از طریق ورید بال خونگیری به عمل آمد و غلظت گلوکز و لیپیدهای خون، کورتیزول، تیروکسین (T4)، تیرییدوتیرونین (T3)، در نمونههای خون اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که تنش فیزیولوژیکی موجب کاهش غلظت هورمونهای تیروئیدی، غلظت گلوکز خون و لیپیدهای سرم و غلظت هورمون کورتیزول شد. در پرندگان تحت تنش استفاده از جیرهی حاوی کروم متیونین به طور معنیداری باعث کاهش کلسترول خون شد. مکمل نمودن جیرهی پرندگان با منابع کروم باعث افزایش غلظت هورمون تیروکسین (T4) شد. در پرندگانی که تنش را تجربه کرده بود، مصرف کروم متیونین آسیاب شده توانست غلظت کورتیزول را به طور معنیداری کاهش دهد. بر اساس نتایج حاصل، افزودن ppb2000 کروم از منابع مختلف باعث کاهش اثرات تنش فیزیولوژیکی بر غلظت هورمونها و کلسترول در پرندگان تحت تنش فیزیولوژیک میشود.

https://www.ivj.ir/article_128893_ace2629aa50b21dca0ab87940b35a59f.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Effects of sperm parameters and incubation conditions of sperms with foreign DNA in ovine sperm transfection تأثیر شرایط محیطی و پارامترهای اسپرم در ترانسفکشن اسپرم گوسفند با DNA خارجی 35 46 128894 10.22055/ivj.2019.184521.2134 FA خسرو حسینی پژوه استادیار پژوهشکده بیوتکنولوژی، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی، تهران، ایران پرویز تاجیک استاد گروه گروه مامایی و بیماریهای تولید مثل دام، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 05 06 Sperm-mediated gene transfer (SMGT) based on the intrinsic ability of sperms to bind and take-up of exogenous DNA was introduced in 1989. From that time on, it has been a challenging topic. One of the serious challenges was the motility of transfected sperms and hence their ability to fertilize the oocyte. The present study aimed to determine the effects of media and incubation conditions and also sperm parameters on the transfection of ovine spermatozoa by foreign DNA. In this study, the effects of various incubation temperature (5, 20 and 37 ºC), three different media (PBS, TCM and DMEM), presence of FBS in medium, viability and motility of sperms and sperm capacitation in DNA absorption rate and intensity were assessed by using rhodamine-labeled EGFP plasmid. Results showed that incubation of spermatozoa with plasmid in 37ºC leads to more transfection rate but various incubation media and presence or absence of FBS had no significant effect on DNA uptake rate and intensity. Motility rate and capacitation of sperms had no significant effects too. However, in sperms with a damaged membrane, the DNA uptake rate increased significantly. All of the spermatozoa with true DNA absorption (post acrosome absorption) were immotile and none of the examined treatments in this study could produce motile transfected spermatozoa. Regarding the results of this study, it seems that membrane-damaged spermatozoa incubated with foreign DNA can be used for SMGT-ICSI to produce transgenic animals. انتقال ژن به واسطهی اسپرم (SMGT) برای اولین بار در سال 1989 معرفی شد و از همان زمان موضوعی چالشانگیز بوده است. از جمله چالشهای جدی آن عدم تحرک اسپرم‌های حاوی DNA خارجی و در نتیجه قابلیت لقاح این اسپرم‌ها بوده است. هدف از این مطالعه بررسی اثر شرایط محیطی گرمخانهگذاری اسپرم با DNA خارجی و محیط ترانسفکشن و همچنین تأثیر پارامترهای اسپرم در میزان ترانسفکشن اسپرم گوسفند است. در این تحقیق اثر دمای مختلف انکوباسیون (5، 20 و ºC 37)، سه محیط مختلف (PBS، TCM و DMEM)، حضور FBS در محیط، زندهمانی و تحرک اسپرم و ظرفیتپذیری اسپرم در میزان و شدت جذب DNA با استفاده از پلاسمید EGFP نشاندار شده با رودامین ارزیابی شد. نتایج نشان دادند که گرمخانهگذاری اسپرم‌ها با پلاسمید در 37 درجهی سانتیگراد میزان جذب بیشتری به دنبال داشت اما محیطهای مختلف مورد بررسی و حضور یا عدم حضور FBS اثر معنی‌داری در میزان ترانسفکشن اسپرم نداشتند. همچنین میزان تحرک اسپرم و ظرفیتگیری اسپرم‌ها نیز اثر معنی‌داری در میزان جذب نداشتند. در همهی آزمایشات انجام شده تمام اسپرم‌های داری جذب واقعی DNA خارجی (جذب در ناحیهی پشت آکروزوم) غیرمتحرک بودند و تغییر فاکتورهای مورد آزمایش نتوانست اسپرم ترانسفکت شده متحرک به دست بدهد. با توجه به نتایج مطالعهی حاضر به نظر میرسد که میتوان از اسپرم‌های با غشای آسیب دیده همراه با تزریق داخل سیتوپلاسمی این اسپرم‌ها جهت انتقال ژن به واسطهی اسپرم (SMGT-ICSI) برای تولید حیوانات ترانس ژنیک استفاده کرد.

https://www.ivj.ir/article_128894_d3d5f8dd875e266b2f2c46c36a5d9ed5.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Genotype profiling of Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis isolates recovered from feces and milk of Iranian bovine, ovine and caprine hosts, are the sheep (S) type strains mysteriously overlooked in Iran پروفایل ژنتیکی جدایه های مایکوباکتریوم ایویوم زیرگونه پاراتوبرکولوزیس جمع آوری شده از مدفوع و شیر گاو، گوسفند و بز در ایران، فقدان خارج از انتظار سویه‌های تیپ گوسفندی پاراتوبرکولوزیس در ایران 47 54 128897 10.22055/ivj.2019.187699.2140 FA لیدا عبدالمحمدی دانش آموخته دکتری تخصصی باکتری شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران مسعود حق خواه دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0001-7266-4082 نادر مصوری دانشیار آزمایشگاه رفرانس مایکوباکتریوم های بیماری زای دام، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، کرج، ایران 0000-0002-3480-3376 کیوان تدین دانشیار آزمایشگاه رفرانس مایکوباکتریوم های بیماری زای دام، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش کشاورزی، کرج، ایران 0000-0002-6927-2077 Journal Article 2019 05 28 Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis (MAP) is known worldwide for its role in causing paratuberculosis (Ptb), a chronic incurable intestinal tract infection of ruminants. Concerns remain in place as the elusive MAP epidemiology and its potential zoonotic nature continue to challenge veterinarians across the world. Almost half a century since its initial reports, Ptb is still not a notifiable disease in Iran leading to the unfortunate lack of a public-funded control scheme. We undertook this study to extend our knowledge of the MAP population genetic in diverse hosts in Iran. During seven months, 35 MAP isolates collected from milk and feces obtained from sheep, goat and cattle originating 8 provinces plus a further eleven archived MAP isolates were genetically interrogated. The Collins strategy was conducted on examined isolates to differentiate between cattle and sheep types of MAP bacteria. The study was further expanded by RFLP-IS900 analysis using PstI in search for genetic diversity. The findings of Collins strategy showed that all animal species covered by the study were exclusively infected by 'cattle' strains. In genotyping, on the other hand, RFLP-IS900 analysis yielded 10 largely similar genotypes with five of them infecting multiple hosts. Nevertheless, no trace of varying profiles was detected in individual farms and conspecifics. These data, taken together with earlier observations by others, raise the question of the mysterious absence of sheep-type strains in Iran. Circulation of highly similar strains in Iranian farm ruminants might be an indication of a homogenic MAP population with a tendency for diversification started only recently. The extent of temporal and spatial characteristics of such diversification is still unclear and left for future works. مایکوباکتریوم ایویوم زیرگونهی پاراتوبرکولوزیس (MAP) عامل ایجاد پاراتوبرکولوزیس (Ptb) در جهان شناخته میشود. پاراتوبرکولوزیس یک بیماری مزمن بدون درمان در دستگاه گوارش نشخوارکنندگان میباشد. اپیدمیولوژی پیچیده MAP همراه با پتانسیل آن در ایجاد بیماری در انسان همچنان به عنوان یک چالش جهانی دامپزشکان محسوب میگردد. تقریباً نیم قرن پس از شناسایی اولین موارد این بیماری، هنوز گزارش وقوع پاراتوبرکولوزیس در ایران الزامی نمیباشد و این امر زمینهی فقدان یک برنامهی جامع کشوری کنترل بیماری را فراهم نموده است. مطالعهی حاضر به منظور افزایش دانش موجود از ژنتیک جمعیت MAP در میزبانهای مختلف در ایران انجام پذیرفته است. در مدت هفت ماه تعداد ۳۵ جدایه از شیر و مدفوع گوسفند، بز و گاو در ۸ استان کشور همراه با ۱۱ جدایه آرشیو شده MAP بررسی گردیدند. استراتژی کالینز برای تشخیص افتراقی میان تیپهای گاوی این باکتریها استفاده شد. مطالعه با بکارگیری RFLP-IS900 با استفاده از آنزیم PstI گستردهتر گردید. استراتژی کالینز نشان داد همهی دامهای تحت بررسی فقط با سویههای تیپ گاوی آلوده شده بودند. در تایپینگ ژنتیکی یافتههای RFLP-IS900نشان دهندهی وجود ۱۰ تیپ با شباهت زیاد بود که در ۵ مورد میزبانهای مختلف را آلوده نموده بودند. در عین حال نشانهای از وجود بیش از یک سویه در یک فارم و یا در یک میزبان مشاهده نگردید. یافتههای این مطالعه در کنار مشاهدات گزارش شده توسط دیگران این سوال را بر میانگیزند که چرا در ایران سویههای تیپ گوسفندی مشاهده نمیشوند. گردش سویههای بسیار مشابه MAP در میان نشخوارکنندگان اهلی ایران میتواند نشانهای از وجود یک جمعیت یکنواخت ژنتیکی این پاتوژن باشد که اخیراً متحمل تحولات ایجاد کننده تنوع ژنتیکی شده است. دامنهی مکانی و زمانی این گونه تغییرات در حال حاضر نامشخص و آگاهی از آنها نیازمند مطالعات آتی خواهد بود.

https://www.ivj.ir/article_128897_79b28cbdcabf84cf2f5842ad4a50b300.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Study of phylogenetic background and antibiotic resistance of Escherichia coli isolates obtained from healthy household dogs and their owners in Kerman city بررسی پس زمینه فیلوژنتیکی و مقاومت آنتی بیوتیکی جدایه های اشریشیاکلی به دست آمده از سگ های سالم خانگی و صاحبان آن ها در شهر کرمان 55 63 128899 10.22055/ivj.2019.195428.2169 FA اسما عسکری پژوهشگر، مرکز تحقیقات بیماری های گرمسیری و عفونی دانشگاه علوم پزشکی کرمان و دانش آموخته دکترای تخصصی باکتری شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران رضا قنبرپور استاد، گروه تحقیقاتی میکروبیولوژی مولکولی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-8568-5146 محمد رضا افلاطونیان استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های گرمسیری و عفونی دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران بهارک اختردانش استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده ی دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران حمید شریفی استاد، مرکز تحقیقات مراقبت HIV و عفونت های آمیزشی و مرکز همکار سازمان جهانی بهداشت، پژوهشکده آینده پژوهی در سلامت و استاد، گروه اپیدمیولوژی، آمار زیستی و بهداشتی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران مازیار جاجرمی استادیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران 0000-0002-6633-3639 Journal Article 2019 07 27 The dogs' relationship with their owners has made them one of the most popular pets. They can be a reservoir of many microbial pathogens, so they are important for public health. This study was performed to determine the phylogenetic backgrounds and antimicrobial resistance of E. coli isolates from healthy household dogs and their owners in Kerman province, Iran. Samples were taken regardless of antibiotic usage in the dogs. Based on the history of the animals, 90% of them had not used antibiotics during the few months before the study. 168 E. coli strains belonging to feces of healthy household dogs (n=49), their owners (n=49) and the people without a pet (n=70) were studied; phylogenetic sequences including chuA, yjaA and TspE4.C2 were screened by conventional polymerase chain reaction (PCR). The isolates were investigated phenotypically for antimicrobial resistance against 11 commonly used antibiotics in dogs which were erythromycin, streptomycin, enrofloxacin, oxytetracycline, cefotaxime, ampicillin, trimethoprim-sulfamethoxazole, amoxicillin-clavulanic acid, ceftazidime, ceftriaxone and kanamycin. E. coli isolates were classified into A, D, B1 and B2 phylogroups with the prevalence of 55.9%, 30.3%, 7.1% and 5.3%, respectively. Considerably, antimicrobial resistance to erythromycin and oxytetracycline were predominant while the lowest frequency of antibiotic resistance was detected against ceftriaxone, ceftazidime, amoxicillin-clavulanic acid and kanamycin. This study was performed on apparently healthy dogs so it could determine their carrier role for antibiotic-resistant E. coli strains. This research revealed that healthy household dogs should be considered as the significant reservoir of resistant E. coli isolates especially to erythromycin, oxytetracycline, streptomycin, enrofloxacin, cefotaxime and ampicillin which these resistant strains were mostly belonging to A and D phylogenetic groups. نمونهگیری بدون در نظر گرفتن مصرف یا عدم مصرف آنتیبیوتیک در سگهای مورد مطالعه انجام شد و براساس تاریخچهی سگهای تحت مطالعه، 90 درصد آنها طی چند ماه اخیر آنتیبیوتیک مصرف نکرده بودند. در این مطالعه مجموعاً 168 سویهی اشریشیاکلی متعلق به سگهای خانگی سالم (49 قلاده)، صاحبان آنها (49 نفر) و افراد فاقد حیوان خانگی (70 نفر) مورد بررسی قرار گرفت؛ حضور یا عدم حضور توالیهای فیلوژنتیکی شامل chuA، yjaA و TspE4.C2 با کمک واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) ردیابی شد. همچنین جدایهها از نظر مقاومت ضدمیکروبی علیه 11 آنتیبیوتیک پر مصرف در سگها مورد مطالعه قرار گرفتند که این آنتیبیوتیکها شامل اریترومایسین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، اکسیتتراسایکلین، سفوتاکسیم، آمپیسیلین، تریمتوپریم-سولفامتوکسازول، آموکسیسیلین کلاولانیکاسید، سفتازیدیم، سفتریاکسون و کانامایسین بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که جدایههای اشریشیاکلی در فیلوگروههای A، D، B1 و B2 به ترتیب با فراوانیهای 9/55، 3/30، 1/7 و 3/5 درصد قابل طبقهبندی میباشند. مقاومت ضدمیکروبی علیه اریترومایسین و اکسیتتراسایکلین به طور قابل ملاحظهای بالا بود، در حالی که کمترین فراوانی مقاومت آنتیبیوتیکی علیه سفتریاکسون، سفتازیدیم، آموکسیسیلین کلاولانیک اسید و کانامایسین مشاهده گردید. این مطالعه بر روی سگهای به ظاهر سالم انجام شده است بنابراین میتواند نقش حاملی آنها را برای سویههای مقاوم به آنتیبیوتیک تعیین کند. نتایج نشان داد که سگهای خانگی باید به عنوان مخازن مهم سویههای اشریشیاکلی مقاوم به خصوص علیه اریترومایسین، اکسیتتراسایکلین، استرپتومایسین، انروفلوکساسین، سفوتاکسیم و آمپیسیلین که عمدتاً متعلق به گروههای فیلوژنتیکی A و D هستند، در نظر گرفته شوند.

https://www.ivj.ir/article_128899_cc47c1739f74989df3136377789a6028.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 The effect of substitution to DL-methionine with L-methionine and dietary protein levels on Expression Myogenic Genes in Japanese quail تأثیر سطوح مختلف پروتئین و جایگزینی DL متیونین با L متیونین بر بیان ژن‌های میوژنیک در بلدرچین ژاپنی 64 73 128900 10.22055/ivj.2019.152644.2078 FA کی آر ام کوه گیوی دانش آموخته کارشناسی ارشد ژنتیک دام، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران هدایت الله روشنفکر استاد گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران محمود نظری استادیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران 0000-0003-4417-4654 احمد طاطار استادیار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران Journal Article 2018 10 17 This research was conducted to investigate the effect of different levels of protein (20 and 24%) and the replacement of methionine DL with L methionine on the expression of myogenic genes (atrogin-1 and MYF-5) using the RT-qPCR technique in Japanese quail. This experiment was done in the form of a 2×2 factorial with 4 treatments and 4 repetitions and 15 quail in each replicate. The first treatment included DL-methionine and 20% protein (control group). The second treatment consisted of L methionine and 24% proteins, and the third treatment included L methionine and protein 20% and the fourth treatment included DL-methionine and protein 24%. After 35 days of feeding and keeping the quails, with 8 hours interval of hunger, 2 quails were slaughtered in each replicate, and a piece of their chest has been removed immediately and was transferred to the laboratory with Liquid nitrogen, and froze in -80°c. After extraction of the whole RNA, its quality was measured and was used to generate and synthesis the cDNA. Eventually, the expression of myogenic genes was measured by the real-time PCR method. In this method, 𝜷-actin gene, as the source gene, was used to normalize the data. The results showed that by decreasing the protein level from 24% to 20%, atrogin-1 gene expression increased and the MYF-5 gene expression decreased. Also, the replacement of methionine DL with L-methionine did not have a significant effect on the expression of myogenic genes. The results indicated that DL-methionine could be replaced with L methionine, and a 24% protein level is more suitable than 20% in the Japanese quail diet. این تحقیق به منظور بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین (20 و 24 درصد) و جایگزینی DL متیونین با L متیونین، بر بیان ژن‌های میوژنیک (آتروژین-1 و MYF-5) با اسفاده از تکنیک RT-qPCR در بلدرچین ژاپنی انجام شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل 2×2 در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار و چهار تکرار و 15 قطعه بلدرچین در هر تکرار به اجرا در آمد. تیمار اول شامل DL متیونین و پروتئین 20 درصد بوده که گروه کنترل ما بود. تیمار دوم شامل L متیونین و پروتئین 24 درصد، همچنین تیمار سوم شامل L متیونین و پروتئین 20 درصد بوده و تیمار چهارم شامل DL متیونین و پروتئین 24 درصد بودند. پس از 35 روز تغذیه و نگهداری بلدرچینها، به دنبال 8 ساعت گرسنگی، از هر تکرار 2 بلدرچین کشتار و قطعه‌ای از بافت ماهیچه سینهی آنها به همراه ازت مایع به آزمایشگاه منتقل و در دمای 80– سانتیگراد ذخیره شدند. پس از استخراج RNA کل، کیفیت آن اندازهگیری گردید و برای تولید و سنتز cDNA مورد استفاده قرار گرفت. در نهایت بیان ژن‌های آتروژین-1 و MYF-5 با استفاده از تکنیک Real-time qPCR ارزیابی شد. در این روش ژن بتااکتین به عنوان ژن خانهدار (منبع) جهت نرمال نمودن داده‌ها استفاده شد. نتایج این آزمایش نشان داد که با کاهش سطح پروتئین از 24 درصد به 20 درصد بیان ژن آتروژین-1 افزایش و بیان ژن MYF-5 کاهش پیدا کرده است. به علاوه، جایگزینی DL متیونین با L متیونین تأثیری بر بیان ژنهای آتروژین-1 و MYF-5 ندارد. نتایج بیانکنندهی این موضوع بود که می‌توان DL متیونین جیره را با L متیونین در جیرهی بلدرچین ژاپنی جایگزین کرد و سطح پروتئین 24 درصد در جیره از 20 درصد مناسبتر است.

https://www.ivj.ir/article_128900_56dfc41867dc4d05e285222c24c4e7c2.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Easy, low cost, and precise Identification and interpretation of Newcastle virus and differentiation of its velogenic from lentogenic strains by using the nested RT-ARMS PCR تشخیص و تفسیر آسان، کم هزینه و دقیق ویروس نیوکاسل و تفریق سویه حاد از غیرحاد با روش RT-ARMS PCR آشیانه ای 74 83 128901 10.22055/ivj.2019.185474.2135 FA مریم محمدی دستنائی دانش آموخته دکترای عمومی، دانشکده‌ی دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران عبدالکریم زمانی‌مقدم استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران مصطفی شخصی نیایی استادیار گروه ژنتیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه شهرکرد و پژوهشکده زیست فناوری، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0003-1778-5927 Journal Article 2019 11 19 Newcastle disease is a viral disease of poultry that is caused by type 1 paramyxovirus, from the Avulavirus genus and its fast and precise diagnosis is of high importance. Virulence of this virus depends on Fusion protein (F), one of six proteins of this virus, which can be used for detection of the virus virulence. So, this study aims to design new primers according to bioinformatics science progression and suggest a cheaper and easier method for the identification of Newcastle virus (NDV) as well as distinguish lentogenic from velogenic strains with higher sensitivity and specificity. First, all available strains of Newcastle viruses were collected from NCBI data bank using Blast tool and after multiple alignments, universal and specific primers were designed. In the next step, identification of NDV was set up using universal primers by PCR on cDNA of the control positive sample. Then differentiation of lentogenic from velogenic strains set up by ARMS (Amplification Refractory mutation system)-PCR (Polymerase chain reaction) using specific primers. Because the method was performed on cDNA obtained from reverse transcription reaction (RT), and because the PCR product of the first PCR reaction was used as a template for nested second PCR reaction it is called “nested RT-ARMS PCR”. Afterward, some samples from broiler farms were tested by this method and then compared by Real-Time PCR as a golden standard test. The results showed that sensitivity and specificity of identification of the virus and its strains were fully compatible in both methods. To sum up, this method which consumes a little bit more time but lower expenses, equipment and complexity in comparison with Real-Time PCR, can be suggested as a suitable substitution for the detection of NDV and distinguishing its velogenic from lentogenic strains. بیماری نیوکاسل، یک بیماری ویروسی ماکیان است که توسط پارامیکسوویروس تیپ 1 از جنس Avulavirus است ایجاد میشود و تشخیص سریع و دقیق آن از اهمیت بالایی برخوردار است. حدت این ویروس به پروتئین اتصالی (F)، یکی از شش پروتئین این ویروس، بستگی دارد که میتواند ابرای تشخیص حدت سویههای آن استفاده شود. بنابراین، این مطالعه بنا دارد با توجه به پیشرفتهای علم بیوانفورماتیک، روشی پیشنهاد نماید که برای شناسایی ارزان و آسان ویروس نیوکاسل و تفریق سویههای حاد و غیرحاد آن مورد استفاده قرار گیرد. ابتدا توالی کلیهی سویههای در دسترس ویروس نیوکاسل از بانک اطلاعاتی NCBI به روش همترازی (BLAST) جمعآوری و پس از همردیفسازی، پرایمرهای عمومی و اختصاصی سویهها طراحی شدند. در مرحلهی بعد تأیید ویروس نیوکاسل با روش PCR و پرایمرهای عمومی روی cDNA نمونهی کنترل مثبت بهینهسازی شد. سپس تفریق سویهی غیرحاد از حاد با روش ARMS-PCR (سیستم بازتاب تکثیری جهش) با دو پرایمر فوروارد اختصاصی بهینهسازی شد. از آن جایی که روش مورد استفاده در این مطالعه نوعی ARMS-PCR است که بر روی cDNA حاصل از واکنش RT انجام گرفته است و همچنین به علت آن که به منظور افزایش ویژگی از محصول PCR اول به عنوان الگو برای واکنش PCR آشیانهای استفاده شده است "RT-ARMS-PCR آشیانهای" نامگذاری شده است. سپس تعدادی از نمونههای جمعآوری شده از مزارع پروش مرغ گوشتی با این روش و همچنین Real-Time PCR به عنوان تست استاندارد طلایی آزمایش شدند. نتایج نشان داد که حساسیت و ویژگی تشخیص ویروس و سویهی آن در هردو روش با هم مطابقت کامل داشتند. در مجموع این روش در مقایسه با روش Real-Time PCR با صرف زمانی اندکی بیشتر ولی هزینه، تجهیزات و پیچیدگی بسیار کمتر به عنوان جایگزین مناسبی برای روش Real-Time PCR برای تشخیص ویروس نیوکاسل و تفریق سویههای حاد از غیرحاد پیشنهاد میگردد.

https://www.ivj.ir/article_128901_6b9d57108faa47dd1aa0430dafc443ee.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 A survey on the sedation effects of medetomidine, dexmedetomidine and their combination with acepromazine on cardiovascular function in dog بررسی اثرات آرام‌بخشی مدتومیدین، دکسمدتومیدین و ترکیب آن‌ها با آسپرومازین بر عملکرد قلبی عروقی در سگ 84 96 128904 10.22055/ivj.2019.189127.2146 FA بهمن مصلی نژاد استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-9150-7920 هادی ایمانی راستابی استادیار، گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-1564-7240 علی بنی آدم دانشیار، گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. فرهاد صاری پور دانش‌آموخته، گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. Journal Article 2019 06 08 Medetomidine and dexmedetomidine are the two new alpha-2 agonists available for use in veterinary anesthesia. These drugs are employed for sedation and premedication in small animals. The present study aimed to investigate the effects of medetomidine and dexmedetomidine alone and in combination with acepromazine on sedation, cardiovascular function and electrocardiography in dogs. Sixty dogs were randomly divided into four equal groups. The dogs received one of the treatments of medetomidine (10 μg/kg), dexmedetomidine (5 μg/kg), medetomidine (10 μg/kg) with acepromazine (0.05 mg/kg) and dexmedetomidine (5 μg/kg) with acepromazine (0.05 mg/kg) intramuscularly. Sedation levels, heart rate, non-invasive arterial blood pressure, respiratory rate, body temperature and electrocardiogram were carefully recorded in dogs up to 20 minutes after administration. Sedation scores were significantly higher in groups of medetomidine with acepromazine and dexmedetomidine with acepromazine, at 5 and 20 minutes in comparison to groups of medetomidine and dexmedetomidine alone. Comparison of sedation scores in each group showed a significant increase over time. The comparison of heart rate, within the groups, showed a significant decrease when compared with the baseline value. The respiratory rate showed a decreasing trend in all groups over time. The amplitude of the P wave decreased and the P-R and Q-T intervals increased during the evaluation period in all groups. Sinus arrhythmia, AV-block grade 1, and sinus arrest were seen after the administration of sedative drugs in all groups. In conclusion, it is inferred that the addition of acepromazine to medetomidine and dexmedetomidine increases the sedation level. Heart rate decreased in medetomidine and dexmedetomidine groups and the addition of acepromazine exacerbated this decrease. The combination of acepromazine with medetomidine and dexmedetomidine did not also reduce the occurrence of arrhythmias in the dog. مدتومیدین و دکسمدتومیدین، دو داروی جدید آگونیست آلفا-2 هستند که جهت کاربرد در بیهوشی دامپزشکی، در دسترس میباشند. این داروها، جهت ایجاد اثرات آرامبخشی و پیشبیهوشی در حیوانات خانگی کاربرد دارند. هدف از انجام مطالعهی حاضر، ارزیابی اثرات مدتومیدین و دکسمدتومیدین به تنهایی و در ترکیب با آسپرومازین، بر آرامبخشی، عملکرد قلبی عروقی و الکتروکاردیوگرافی در سگها بود. شصت قلاده سگ، به صورت تصادفی به 4 گروه مساوی تقسیم شدند. سگها یکی از درمانهای مدتومیدین (µg/kg 10)، دکسمدتومیدین (µg/kg 5)، مدتومیدین (µg/kg 10) همراه با آسپرومازین (mg/kg 05/0) و دکسمدتومیدین (µg/kg 5) همراه با آسپرومازین (mg/kg 05/0) را دریافت نمودند. میزان آرامبخشی، ضربان قلب، فشار خون سرخرگی غیر تهاجمی، تعداد تنفس، دمای بدن و الکتروکاردیوگرام، تا زمان 20 دقیقه بعد از تجویز، با دقت در سگها اندازهگیری شدند. نمرات آرامبخشی در گروههای مدتومیدین همراه با آسپرومازین و دکسمدتومیدین همراه با آسپرومازین، در دقایق 5 و 20 تزریق، در مقایسه با گروههای مدتومیدین و دکسمدتومیدین به تنهایی، به صورت معنیداری بالاتر بود. مقایسهی نمرات آرامبخشی در هر گروه، افزایش معنیدار آن را در طول زمان نشان داد. مقایسهی ضربان قلب، در داخل گروهها، کاهش معنیدار آن را نسبت به زمان پایه نشان داد. تعداد تنفس در همهی گروهها یک روند کاهشی را نشان داد. ارتفاع موج P، در طول زمان کاهش یافت و فواصل P-R و Q-T در همهی گروهها، در طول زمان افزایش یافت. در تمامی گروهها، آریتمی سینوسی، بلوک قلبی درجهی یک و ایست سینوسی، پس از تزریق داروهای آرامبخش، مشاهده شدند. در قسمت نتیجهگیری، این طور استنباط میشود که اضافه نمودن آسپرومازین به مدتومیدین و دکسمدتومیدین، میزان آرامبخشی را افزایش میدهد. تعداد ضربان قلب در گروههای دریافتکنندهی مدتومیدین و دکسمدتومیدین کاهش یافت و اضافه نمودن آسپرومازین، این روند کاهشی را تشدید کرد. همچنین استفاده از ترکیب آسپرومازین با مدتومیدین و دکسمدتومیدین، رخداد بروز آریتمیها را در سگ کاهش نداد.

https://www.ivj.ir/article_128904_4c7ae79c18cb3c2f3e1fa98185b2d78d.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 The effects of selenium nanoparticles and sodium selenite on transcription rate of resistin gene in ewes’ placenta اثرات تجویز خوراکی نانوذره سلنیوم و سلنیت سدیم بر میزان نسخه برداری از ژن رزیستین در بافت جفت میش‌ 97 107 128908 10.22055/ivj.2019.125104.2029 FA پدرام معیری متخصص بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران غلامعلی کجوری استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران افشین جعفری دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران علی محمد احدی استادیار گروه ژنتیک، دانشکده علوم، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران مهسا ابوالفضل زاده کارشناس پرستاری، دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا Journal Article 2019 01 14 Resistin is a hormone secreted from adipose tissue that plays an important role in regulating energy homeostasis and glucose metabolism. In humans, only a small amount of resistin is expressed in adipose tissue and is most commonly found in the bone marrow, spleen, lung tissue, and placenta. The purpose of this study was to investigate the effect of oral administration of selenium and selenite sodium nanoparticles on the transcription rate of the resistin gene in pregnant ewes. For this, 20 pregnant ewes were randomly selected and divided into four groups and were administered daily for 10 days leading up to birth. In treated group 1 sodium selenite (0.1 mg/kg body weight), while in treated groups 2 and 3 selenium nanoparticles (at doses of 0.05 and 0.1 mg/kg body weight, respectively) were administered. The fourth group was received distilled water and served as a control group. At the time of parturition, samples were taken from the placenta and the transcription rate of the resistin gene was determined by RT-PCR Real-Time based on a comparison assay of 2-ΔΔCt. The results showed that oral selenium administration to pregnant ewes caused a significant increase in the amount of resistin gene transcription rate which the role of sodium selenite was more pronounced than that of selenium nanoparticles (With p, equal to 0.002, 0.002 and 0.001 respectively). رشد جنین در اواخر دوران بارداری وابسته به عملکرد صحیح و اختصاصی محور گلوکز- انسولین است که منجر به رشد و تکامل اختصاصی دستگاه‌های بدن جنین، عملکرد جفت و رشد جنین می‌شوند. در این بین رزیستین، هورمونی مترشحه از بافت چربی است که نقشی متفاوت را در تنظیم هومئوستاز انرژی و متابولیسم گلوکز ایفا می‌کند. در انسان تنها مقادیر کمی رزیستین در بافت چربی و مابقی آن در بافت‏هایی همچون مغز استخوان، طحال، بافت ریه و جفت بیان می‏شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر تجویز خوراکی نانوذره سلنیوم و سلنیت سدیم بر میزان نسخهبرداری از ژن رزیستین در جفت میش بود. به این منظور 20 رأس از میش‌های 4 ماه آبستن به صورت تصادفی انتخاب و به چهار گروه تقسیم شدند و در زمان 10 روز منتهی به زایمان به صورت روزانه تجویز خوراکی انجام گرفت. به گروه‌‌ تیمار 1 سلنیت سدیم (به میزان 1/0 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، به گروه‌های تیمار 2 و 3 نانوذره سلنیوم (به ترتیب در دو دوز 05/0 و 1/0 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و به گروه چهارم (شاهد) آب مقطر با حجم مشابه خورانده شد. در زمان زایمان، اقدام به نمونه‌برداری از بافت جفت کلیه میش‌ها شد و با استفاده از روش Real-time PCR و بر اساس روش مقایسه‌ای ΔΔCt-2، میزان نسخه برداری ژن رزیستین مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که خوراندن ترکیبات مختلف سلنیوم به جیرهی غذایی میش‌های آبستن، موجب افزایش میزان نسخه‌برداری ژن رزیستین در جفت می‌شود و در این بین نقش سلنیت سدیم بارزتر از نانوذره‌ی سلنیم است (به ترتیب با اندازه p برابر با 002/0، 002/0 و 001/0).

https://www.ivj.ir/article_128908_0275179550ba578e7071f6f7c89575bc.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 Seroprevalence of Leptospira interrogans infection in Equids of Lorestan Province: Investigation the role of probable risk factors ارزیابی شیوع سرمی آلودگی به لپتوسپیرا اینتروگانس در تک سمیان استان لرستان: بررسی نقش عوامل خطر احتمالی 108 118 128912 10.22055/ivj.2019.156153.2089 FA شهرام ملکی استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران امیر زکیان استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران غلامرضا عبدالله پور استاد گروه بیماری های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 04 16 Environmental and hosts risk factors are considered as two essential elements in epidemiological studies of infectious diseases. The severity of the infection and also the chance of transmission of pathogenic Leptospira interrogans bacteria from herbivores to humans have always been exposed to environmental and hosts risk factors. This study aimed to investigate the presence of serum reaction in the equid's population of Lorestan province and the determination of native serovars as well as evaluation of the role of environmental and host factors on seroprevalence. A total of 327 equids including 223 horses, 46 mules, and 58 donkeys were sampled and sera samples evaluated against 7 different Leptospira interrogans serovars. Geographical location and environmental conditions of sampled areas were recorded to be used in statistical surveys. The results showed that the serum positive reaction rate in horses, mules, and donkeys was 18.38, 10.87 and 3.45%, respectively. Host risk factors such as sex, age, and breed were effective on serum response rate and a significant difference was found. Canicola serovar with 46.34, 100 and 60% infection in horses, donkeys, and mules, respectively was the most common infective serovar; but a significant difference was not observed between animal species. Also, the results indicated that annual temperature of the environment and altitude at sea level of sampled location have a significant effect on seroprevalence of leptospirosis, but relative humidity and annual rainfall did not have a significant effect. Results of the current study proved that infection with Leptospira interrogans, although in Lorestan province is less severe than in other parts of the country, the most important native serovar of this region is canicola. عوامل خطر محیطی و میزبانی به عنوان دو بخش اساسی در مطالعات اپیدمیولوژیکی بیماریهای عفونی مورد توجه میباشد. شدت آلودگی و شانس انتقال باکتریهای لپتوسپیرا اینتروگانس از علفخواران به انسان همواره دستخوش عوامل خطر محیطی و میزبانی قرار داشته است. هدف از مطالعهی حاضر بررسی وجود واکنش سرمی در جمعیت تک سمیان استان لرستان و تعیین سرووارهای بومی و نیز ارزیابی نقش عوامل محیطی و میزبانی در میزان آلودگی سرمی است. از 327 راس تک سمی شامل 223 راس اسب، 46 راس قاطر و 58 راس الاغ اقدام به نمونهگیری شده و نمونههای سرمی بر علیه 7 سرووار مختلف لپتوسپیرا اینتروگانس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد میزان واکنش مثبت سرمی در اسب، قاطر و الاغ به ترتیب برابر با 38/18، 87/10 و 45/3 درصد میباشد. عوامل میزبانی نظیر جنس، سن و نژاد بر روی میزان واکنش سرمی اثرگذار بود و اختلاف آماری معنیداری وجود داشت. رایجترین سرووار آلودهکننده در اسب، الاغ و قاطر به ترتیب با 34/46، 100 و 60 درصد ناشی از کانیکولا بود اما بین گونههای دامی اختلاف آماری دیده نشد. همچنین نتایج مشخص کرد عواملی از قبیل دمای سالانه محیط و ارتفاع محل نمونهگیری از سطح دریا با میزان آلودگی سرمی بر علیه لپتوسپیرا اینتروگانس ارتباط معنیداری دارد اما میزان بارش باران و رطوبت نسبی محیط ارتباط معنیداری ندارد. نتایج مطالعهی حاضر ثابت کرد آلودگی به لپتوسپیرا اینتروگانس اگر چه در استان لرستان در مقایسه با سایر نقاط کشور شدت کمتری دارد اما وجود داشته و مهمترین سرووار بومی این منطقه کانیکولا است.

https://www.ivj.ir/article_128912_aa013dd965426609ca907a17a69a97d6.pdf

دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 16 4 2021 02 19 The effects of pellet in comparison with mash feed on the production index, intestinal morphology characteristics, index of ascites, quality and microbial count of litter in broiler chickens اثرات دان پلت شده در مقایسه با دان آردی بر شاخص تولید، صفات مورفولوژی روده، شاخص آسیت، کیفیت و بار میکروبی بستر در جوجه‌های گوشتی 119 132 128914 10.22055/ivj.2019.170684.2117 FA بهروز یاراحمدی استادیار گروه تحقیقات علوم دامی مرکز آموزش و تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران محسن محمدی ساعی دکترای علومی گروه تحقیقات علوم دامی مرکز آموزش و تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی، لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران اکبر یعقوب فر استاد گروه تغذیه دام، موسسه علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران حسن نوروزیان استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ایران Journal Article 2019 04 19 This experiment was conducted with the aim of the effects of pellet and mash feed on the production index, intestinal morphology characteristics, index of ascites, quality and microbial count of litter in broiler chickens using three diets of pellet, mash, mash+pellet on broiler performance. This experiment was conducted in a completely randomized design with three treatments and four replicates during 42 days. The measured traits included production index, intestinal morphology traits, ascites, hematocrit percentage, litter moisture and nitrogen content and microbial count of litter. In the whole of the total period, the results showed that the highest production indexes were pellet and pellet+mash treatments. The results of the morphological traits of the intestine showed that pellet and pellet+mash treatments had the highest ratio of villus height to the crypt depth in jejunum and the lowest level of mash treatment was observed. The results showed that the high ratio of villus height to the crypt depth in jejunum resulting from the use of pellet and pellet+mash ration due to production index was improved. The consumption of mash and pellet+mash treatments in the first three weeks reduced ascites significantly and increased with the prolonged feeding period of the pellet diet. The pellet+mash and all-flour treatments had the lowest amount of moisture content and nitrogen content, and as a result, the microbial count of litter was lower than that of pellet treatment. The pellet+mash treatment had the lowest index of ascites (32.62%) and less hematocrit (36%). The final result was that the use of pellet+mash treatment had the highest production index and the most suitable litter quality and the lowest ascites and microbial count compared to the full pellet diet in broiler chickens. این آزمایش با هدف تأثیر شکل پلت و آردی جیره بر شاخص تولید، صفات مورفولوژی روده، شاخص آسیت، کیفیت و بار میکروبی بستر جوجه‌های گوشتی با استفاده از سه جیره دان آردی (شاهد)، جیره دان پلت و دان آردی +پلت بر عملکرد جوجه‌های گوشتی انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و چهار تکرار بـه مدت 42 روز اجرا شد. صـفات مورد اندازه‌گیری شامل شاخص تولید گله، صفات مورفولوژی روده، شاخص آسیت، درصد هماتوکریت، درصد رطوبت، مقدار ازت و بار میکروبی بستر بودند. در مجموع کل دوره، بالاترین شاخص تولید را دان پلت و تیمار آردی+پلت داشتند. نتایج صفات مورفولوژی روده نشان داد جیره دان پلت و پلت + آردی بیشترین نسبت طول پرز به عمق کریپت در ژژنوم را داشته و تیمار دان آردی کمترین میزان را داشت. نتایج حاصله نشان داد که بالا بودن نسبت پرزهای روده به عمق کریپت در ژژونوم حاصل از مصرف جیره تمام پلت و آردی+پلت موجب بهبود شاخص تولید در گله شده است. مصرف جیره‌های آردی و دان آردی +پلت در سه هفته ابتدایی، حساسیت به آسیت را به طور معنی‌داری کاهش داد و با افزایش طول دوره تغذیه از جیره پلت این شاخص افزایش داشت. تیمار آردی+پلت به همراه تیمار تمام آردی کمترین میزان درصد رطوبت و مقدار ازت بستر در داشته و در نتیجه بار میکروبی بستر در دان آردی + پلت در مقایسه با تیمار پلت کمتر بود. تیمار آردی+پلت از لحاظ شاخص آسیت، کمترین تعداد پرنده حساس به آسیت (62/32 درصد) و درصد هماتوکریت کمتر (36 درصد) داشت. مصرف جیره‌های آردی و دان آردی +پلت در نتیجه نهایی این که استفاده از تیمار دان آردی+ پلت، بالاترین شاخص تولید و مناسب‌ترین کیفیت بستر و کمترین شاخص آسیت و بار میکروبی بستر را نسبت به جیره تمام پلت در جوجه‌های گوشتی را داشت.

https://www.ivj.ir/article_128914_7f299a5aa8200ba9a63122fa6847cd9a.pdf