دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 9 3 2013 09 01 Seroepidemiological detection of antibodies against leptospira using microscopical agglutination test in Urmia cow and sheep جستجوی پادتن‌های ضد لپتوسپیرا در سرم خون گاو و گوسفندان ارومیه 54 61 3620 FA علیقلی رامین غلامرضا عبداله پور فرید عزیززاده پریا قهرمانی امیر مسعودی سینا رامین Journal Article 2012 01 10 The study was designed to determine the level of incidence, titer and various serovars of leptospira in 203 cows and 166 sheep at Urmia abattoir in 2011. Blood samples were collected during the slaughter of animals and sera were separated to evaluate serological reaction to leptospira spp by microscopic agglutination test (MAT) using live antigens representing leptospira interrogans serogroups: pomona, grippotyphosa, canicola, hardjo, icterrohaemoragia, and ballum. Overall, 36% of cows and 19.3% of sheep including 33.8% of bulls, 40.5% of female cows, 18.3% of rams and 25% of ewes had positive reaction to at least one of the leptospira serovars. The most prevalent serovars in cows were pomona (22.7%), grippotyphosa (13.8%), and hardjo (8.4%), and in sheep were grippotyphosa (66.7%), pomona (26.2%) and canicola (7.1%). Other serovars were not detected in ruminants. The most prevalent serological titers for 1:100 and 1:200 in cows was 18.2% and 26.6% and for sheep, were 13.5% and 8%, respectively, and for 1:400 in sheep it was 2.3%. Cows with positive reaction to one, two and three serovars were 28.6%, 5.9%, and 1.5% and sheep to one and two serovars were 13.3% and 6%, respectively. Age comparison in seropositive cows and sheep showed significantly increased infection (P<0.05) from young to adult ruminants, while no differences were seen between males and females regarding gender. The main mixed serovars were between grippotyphosa/pomona, grippotyphosa/canicola and canicola/pomona. The gender comparison of the serovars' distribution revealed that the pomona and grippotyphosa were predominant among other leptospiral serovars in cows and sheep, respectively. In conclusion, the rate of leptospirosis in Urmia cows was about 2 fold in sheep. The most current serovars in cows and sheep were pomona and grippotyphosa, respectively. The majority of animals infected with one serovar, but polyserovars, is also possible. The highest titer (1:200) was observed in cows. There was no gender difference, but age was significant between ruminants. Finally, leptospirosis as a zoonotic disease must be seriously considered in Urmia cows rather than in sheep, and therefore, a serious effort must be considered to reduce the rate of disease and the risk of public health as well. لپتوسپیروز یکی از شایع‌ترین بیماری مشترک بین انسان و دام از حدود نیم قرن پیش بوده که تا کنون گزارش‌های مختلفی از وقوع آن در انسان و دام‌ها گزارش شده است. بررسی انجام شده در بسیاری از نقاط ایران حاکی از افزایش شیوع آن در بین جمعیت مذکور است. هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع سرولوژیک لپتوسپیرا در گاوها و گوسفندها در ارومیه بود. برای این منظور نمونه خون از تعداد 203 راس گاو و 166 راس گوسفند در کشتارگاه ارومیه نمونه‌های خون گرفته شد. سرم‌های خون با روش استاندارد جدا و تا زمان انجام آزمایش‌های سرولوژیک در دمای 20- درجه سانتی‌گراد نگهداری شدند. نمونه‌ها با آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی (MAT) و با استفاده از سروتیپ‌های پومونا، گریپوتیفوزا، هارجو، کانیکولا، ایکترهموراژیه و بالوم ارزیابی شدند. در مجموع 36% گاوها و 3/19% گوسفندها شامل 8/33% گاوهای نر، 5/40% گاوهای ماده، 3/18% قوچ‌ها و 25% میش‌ها واکنش سرمی مثبت به انواع سرمی زنده لپتوسپیرا را نشان دادند. در بین واکنش سرمی مثبت گاوها، 7/22% پومونا، 8/13% گریپوتیفوزا و 4/8% هارجو و گوسفندها 7/66% گریپوتیفوزا، 2/26% پومونا و 1/7% کانیکولا بودند. میزان 2/18% گاوهای مثبت، عیار 1:100 و 6/26% عیار 1:200 و در گوسفندها 6/13% عیار 1:100 و 8% عیار 1:200 و 3/2% عیار 1:400 داشتند. در بین گاوها 6/28% آلودگی به یک سرووار، 9/5% به دو سرووار و 5/1% آلوده به سه سرووار بوده و در گوسفند 3/13% به یک سرووار و 6% به دو سرووار واکنش مثبت نشان دادند. مقایسه فراوانی سنی گاو‌های با واکنش سرمی مثبت نشانگر افزایش موارد مثبت با افزایش سن بوده (05/0P<) ولی اختلاف معنی‌داری در بین نر و ماده وجود نداشت. بنابراین فاکتور جنس در ابتلاء به لپتوسپیرا مؤثر نبوده اگرچه ابتلاء در ماده‌ها بیشتر از نرها بود ولی با افزایش سن میزان ابتلاء در گاوها افزایش داشت. مقایسه فراوانی سرووار‌ها بیانگر غالب بودن ابتلاء به پومونا در گاو و گریپوتیفوزا در گوسفندها بود. در مجموع، واکنش سرمی مثبت به لپتوسپبرا در گاوهای ارومیه حدود 2 برابر گوسفند بود. اغلب دام‌ها به یک سرووار‌ مبتلا بوده و ابتلاء به بیش از یک سرووار‌ در گاو بیشتر از گوسفند دیده شد. نتیجه‌گیری اینکه لپتوسپیروز به عنوان یک بیماری مشترک در گاوهای ارومیه شایع‌تر از گوسفند بوده و ضروری است تمهیدات لازم جهت مبارزه با بیماری از طریق تعیین دقیق وضعیت بیماری، سویه‌های شایع در منطقه و جداسازی و شناسایی آنها در نظر گرفته شود.

https://www.ivj.ir/article_3620_4baf54f36935058bcc696fcef3f4689b.pdf