دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 22 1 2026 04 21 The effect of platelet-rich plasma (PRP) on blood glucose, inflammatory cytokines, and wound healing in diabetic rats اثر پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) بر قند خون، سیتوکین‌های التهابی و ترمیم زخم در موش‌های صحرایی دیابتی 11 17 243168 10.22055/ivj.2025.536469.2822 FA مریم بابایی دانش‌آموخته دکترای حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ﺧﺮم آﺑﺎد، اﯾﺮان 0009-0007-7795-1305 مسعود علیرضایی دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ﺧﺮم آﺑﺎد، اﯾﺮان 0000-0003-1022-8896 معین یزدخواستی استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ﺧﺮم آﺑﺎد، اﯾﺮان 0000-0001-7288-8801 قاسم فرجانی کیش دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، ﺧﺮم آﺑﺎد، اﯾﺮان 0000-0002-3060-6439 Journal Article 2025 07 23 Diabetes mellitus is one of the most common metabolic disorders, characterized not only by persistent hyperglycemia but also by enhanced oxidative stress and inflammatory responses. Among proinflammatory cytokines, tumor necrosis factor-α (TNF-α) and interleukin-6 (IL-6) play central roles in impairing insulin signaling, promoting lipolysis and gluconeogenesis, and exacerbating metabolic dysfunction. Platelet-rich plasma (PRP), enriched with growth factors and regulatory cytokines, has recently gained attention as a potential therapeutic strategy for tissue regeneration and inflammation control. In this study, diabetes was induced in Wistar rats using streptozotocin (65 mg/kg.), and full-thickness excisional wounds (2 cm) were created on the dorsum. The treatment group received daily topical applications of autologous PRP (50 U; 1 mL/kg body weight) from day 6 to day 20. Blood glucose was monitored at defined intervals, and serum IL-6 and TNF-α levels were measured using ELISA. PRP treatment significantly reduced blood glucose levels, particularly on days 3 and 21 of intervention. Moreover, TNF-α and IL-6, two pivotal cytokines involved in systemic inflammation, were markedly decreased in the PRP-treated diabetic group compared with untreated diabetic controls. The findings provide clear experimental evidence for the dual antihyperglycemic and anti-inflammatory properties of PRP in diabetes. By downregulating IL-6 and TNF-α, PRP not only improves glucose metabolism but also alleviates inflammatory responses, underscoring its potential as a novel adjunctive therapy for metabolic and inflammatory complications of diabetes دیابت ملیتوس یکی از شایع‌ترین اختلالات متابولیک است که نه تنها با هیپرگلیسمی پایدار بلکه با افزایش استرس اکسیداتیو و پاسخ‌های التهابی نیز شناخته می‌شود. در میان سیتوکین‌های پیش‌التهابی، فاکتور نکروز توموری-آلفا (TNF-α) و اینترلوکین-۶ (IL-6) نقش محوری در اختلال سیگنالینگ انسولین، افزایش لیپولیز و گلوکونئوژنز و تشدید دیس‌فانکشن متابولیک دارند. پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، که سرشار از فاکتورهای رشد و سیتوکین‌های تنظیمی است، اخیراً به عنوان یک راهبرد درمانی بالقوه برای بازسازی بافت و کنترل التهاب مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه، دیابت در موش‌های صحرایی نژاد ویستار با استفاده از استرپتوزوتوسین (mg/kg65) القا شد و زخم‌های تمام‌ضخامت به ابعاد 2 سانتی‌متر در پشت حیوانات ایجاد گردید. گروه درمانی از روز ششم تا روز بیستم، به صورت روزانه، درمان موضعی با PRP اتولوگ (50 واحد؛ 1 میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند. قند خون در فواصل مشخص پایش شد و غلظت سرمی IL-6 و TNF-α به روش ELISA اندازه‌گیری گردید. درمان با PRP موجب کاهش معنیدار سطح قند خون شد، به ویژه در روزهای سوم و بیست و یکم مداخله. علاوه بر این، TNF-α و IL-6 به عنوان دو سیتوکین کلیدی در التهاب سیستمیک، در گروه دیابتی درمان شده با PRP نسبت به گروه دیابتی بدون درمان به طور قابل توجهی کاهش یافتند. یافته‌ها شواهد آزمایشگاهی روشنی از خواص ضدهیپرگلیسمی و ضدالتهابی PRP در دیابت ارائه می‌دهند. با کاهش بیان IL-6 و TNF-α، PRP نه تنها متابولیسم گلوکز را بهبود می‌بخشد بلکه پاسخ‌های التهابی را نیز تعدیل می‌کند و پتانسیل آن را به عنوان یک درمان کمکی نوین در عوارض متابولیک و التهابی دیابت نشان می‌دهد.

https://www.ivj.ir/article_243168_7845a8874ad1b065fff31dbcb108f700.pdf