دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 11 4 2016 02 01 Florfenicol effect on skeletal teratogenicity in rat embryo اثر فلورفنیکل روی ناهنجاری زایی اسکلتی در جنین موش صحرایی 106 113 12997 10.22055/ivj.2016.12997 FA محمود خاکساری مهابادی عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز حسین نجف زاده دانشگاه شهید چمران اهواز مینا بارانی زاده دانشجوی دکتری دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2014 09 30     Florfenicol is a broad-spectrum antibiotic that used in different diseases. There is no evidence for teratogenicity effect of florfenicol; the aim of this study was to evaluate the teratogenic effect of florfenicol on skeletal system of rat fetuses. This study was performed on 39 pregnant rats in 5 groups, including first group (control group) and 2-5 groups (test groups) that was received florfenicol at doses 100, 200, 400 and 800 mg/kg, respectively. The drug was administrated at 8^th and 10^th days of gestation intraperitoneally. The rats were euthanized and fetuses were collected at 20^th day of gestation prior to calculation of weight and length. Then, they were stained by alizarin red- alician blue method. The stained skeletal system of the fetuses were eviscerated and cleaned before they investigated by stereomicroscope.  Fetus absorption rate in 1-5 groups were 4.09%, 22.64%, 44.68%, 53.58% and 59.32%. Skeletal teratogenicities consist of cleft palate, sternum malformation, reduce limbs ossification of hind limb and fore limb, observed in 4^thgroup (400 mg/kg florfenicol) were  11.53, 11.53 and also 11.53% and in 5^th group (800 mg/kg florfenicol) 20.38, 12.50 and 37.50%. It is concluded that, florfenicol produced some tratogenic skeletal disorders including cleft palate, sternum malformation; reduce limbs ossification and fetus absorption doses-depended in rat fetuses.     فلورفنیکل یک آنتی‌بیوتیک وسیع‌الطیف است که برای درمان بیماری‌های مختلف به کار می‌رود.  از آن جایی که مدرکی دال بر اثرات ناهنجاری‌زایی فلورفنیکل در دسترس نیست، هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی اثرات ناهنجاری‌زایی فلورفنیکل در سیستم اسکلتی جنین موش صحرایی بود.  این مطالعه روی 39 سر موش آبستن در 5 گروه انجام شد، گروه 1، گروه کنترل بوده و به ترتیب گروه‌های دوم تا پنجم فلورفنیکل را با دوز 100، 200، 400 و 800 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن دریافت نمودند.  دارو در روز هشتم و دهم آبستنی به صورت داخل صفاقی تجویز شد.  در روز بیستم آبستنی موش‌ها آسان‌کشی شدند و پس از استحصال جنین‌ها، قد و وزن آن‌ها تعیین شد و با روش رنگ‌آمیزی آلیزارین قرمز-آلیسین آبی رنگ‌آمیزی شدند، سپس سیستم اسکلتی به وسیله‌ی دستگاه استریومیکروسکوپ بررسی شد.  درصد جذب جنین در گروه‌های 1 تا 5 به ترتیب 09/4، 64/22، 68/44، 57/53 و 32/59 درصد بود.  ناهنجاری‌های اسکلتی مشاهده شده شامل شکاف کام، ناهنجاری جناغ و کاهش استخوانی شدن اندام حرکتی قدامی و خلفی بودند که در گروه 4 (mg/kg400 فلورفنیکل)، 53/11، 53/11 و 53/11 درصد و در گروه 5 (mg/kg800 فلورفنیکل)، 83/20، 50/12 و 50/37 درصد بود.  بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که فلورفنیکل به صورت وابسته به دوز سبب وقوع ناهنجاری‌های سیستم اسکلتی از جمله شکاف کام، ناهنجاری جناغ، جذب جنین و کاهش استخوانی شدن اندام حرکتی قدامی و خلفی در جنین موش صحرایی می‌شود. https://www.ivj.ir/article_12997_ac5145d76cd82e2fb875e94ba0c5b4b4.pdf