دانشگاه شهید چمران اهواز نشریه دامپزشکی ایران 1735-6873 11 3 2015 11 01 Methicillin resistance in staphylococci isolated from dogs and their antibiotic susceptibility pattern بررسی مقاومت به متی سیلین در استافیلوکوکوس های جدا شده از سگ و تعیین الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی آنها 87 96 11592 10.22055/ivj.2015.11592 FA داریوش غریبی استادیار گروه پاتوبیولوژی دانشگاه شهید چمران اهواز بهمن مصلی نژاد هیات علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز 0000-0001-9150-7920 سیده محدثه هاشمی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2014 07 28     In this study, the presence of methicillin-resistant gene (<em>mecA</em>) and antibiotic resistance pattern were investigated in coagulase positive staphylococci (<em>Staphylococcus aureus</em> and <em>Staphylococcus pseudintermedius</em>) isolated from referred dogs to Veterinary Hospital of Ahvaz. Nasal swabs were collected from 143 dogs referred to Veterinary Hospital of Ahvaz and were cultured in mannitol salt agar (MSA) and blood agar. Coagulase-positive staphylococci were identified by routine identification methods. From 67 coagulase-positive staphylococci (13 isolates <em>Staphylococcus aureus</em> and 54 isolates <em>Staphylococcus pseudintermedius</em>) and by using specific primers for the methicillin-resistant gene (<em>mecA</em>), 28 (41.79%) isolates possessed the <em>mecA</em> gene. The presence of this gene was showed in 7 <em>Staphylococcus aureus</em> (25%) and 21 <em>Staphylococcus pseudintermedius</em> (75%) isolates. Among isolates carrying methicillin resistance gene (<em>mecA</em>), maximum resistance was to ampicillin (92.85%) and then to penicillin (57.14%), cloxacillin (42.58%), oxacillin (35.71%), tetracycline (32.14%), ceftazidime (25%), erythromycin and azithromycin (21.42%), gentamicin and Ceftizoxime (14.28%), methicilline, norfloxacin, meropenem, and cotrimoxazole (10.71%). No resistance was observed to vancomycin, chloramphenicol, rifampin, and nitrofurantoin in these isolates. Among isolates without methicillin resistance gene (<em>mecA</em>), highest resistance was to ampicillin (84.61%) and then to penicillin (48.71%), tetracycline (23.07%), oxacillin (20.51%), gentamicin (7.69%), chloramphenicol, erythromycin, azithromycin, cotrimoxazole (5.12%) and ceftazidime (2.54%) respectively. No resistance was observed to oxacillin, meropenem, vancomycin, ceftizoxime, rifampin, methicilline and nitrofurantoin. Identification and monitoring of methicillin-resistant staphylococci and determination of their antibiotic susceptibility pattern are essential for successful treatment and preventing the spread of antibiotic-resistant strains. These studies have also led to awareness and promote effective practices to prevent the spread of resistant strains.     در این پژوهش، حضور ژن مقاومت به متی‌سیلین (<em>mecA</em>) در استافیلوکوکوس‌های کوآگولاز مثبت (<em>استافیلوکوکوس آرئوس</em> و <em>استافیلوکوکوس سوداینترمدیوس</em>) جدا شده از سگ‌های ارجاعی به بیمارستان دانشکده‌ی دامپزشکی اهواز، بررسی شد و الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها تعیین گردید.  سواب‌های بینی از تعداد 143 سگ ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی اهواز اخذ گردید.  سواب‌ها در محیط‌های کشت مانیتول سالت آگار (MSA) و ژلوز خوندار، کشت داده شدند و استافیلوکوکوس‌های کوآگولاز مثبت با استفاده از روش‌های استاندارد تعیین هویت باکتری‌ها، تعیین هویت گردیدند.  از تعداد 67 جدایه‌ی استافیلوکوکوس کوآگولاز مثبت (13 جدایه‌ی <em>استافیلوکوکوس آرئوس</em> و 54 جدایه‌ی <em>استافیلوکوکوس سوداینترمدیوس</em>) با استفاده از آغازگرهای اختصاصی مربوط به ژن مقاومت به متی‌سیلین (<em>mecA</em>)، 28 جدایه (79/41 درصد) واجد ژن <em>mecA</em> بودند.  حضور این ژن در 7 جدایه‌ی <em>استافیلوکوکوس آرئوس</em> (25 درصد) و 21 جدایه‌ی <em>استافیلوکوکوس سوداینترمدیوس</em> (75 درصد) مشخص گردید.  بیش‌ترین میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی در میان جدایه‌های واجد ژن <em>mecA</em> نسبت به آموکسی‌سیلین (85/92 درصد) بود و پس از آن به ترتیب، نسبت به پنی‌سیلین (14/57 درصد)، کلوگزاسیلین (58/42 درصد)، اگزاسیلین (71/35 درصد)، تتراسیکلین (14/32 درصد)، سفتازیدیم (25 درصد)، اریترومایسین و آزیترومایسین (42/21 درصد)، جنتامایسین و سفتی‌زوکسیم (28/14 درصد)، متی‌سیلین، نورفلوکساسین، مروپنم و کوتریموکسازول (71/10 درصد) بود.  همچنین هیچ گونه مقاومتی نسبت به ونکومایسین، کلرامفنیکل، ریفامپین و نیتروفورانتوئین مشاهده نگردید.  در میان جدایه‌های فاقد ژن مقاومت به متی‌سیلین بیش‌ترین مقاومت، مربوط به آمپی‌سیلین (61/84 درصد) بود و بعد از آن به ترتیب، پنی‌سیلین (71/48 درصد)، تتراسایکلین (07/23 درصد)، اگزاسیلین (51/20 درصد)، جنتامایسین (69/7 درصد)، کلرامفنیکل، اریترومایسین، آزیترومایسین، کوتریموکسازول (12/5 درصد) و سفتازیدیم (54/2 درصد) قرار داشتند؛ البته هیچ‌گونه مقاومتی در این جدایه‌ها نسبت به کلوگزاسیلین، مروپنم، ونکومایسین، سفتی‌زوکسیم، ریفامپین، متی‌سیلین و نیتروفورانتوئین مشاهده نگردید.  شناسایی، پایش و آگاهی از میزان وفور استافیلوکوکوس‌های مقاوم به متی‌سیلین در جمعیت میکروبی و تعیین الگوی حساسیت آنتی‌بیوتیکی آن‌ها برای درمان موفقیت‌آمیز و جلوگیری از گسترش سویه‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک، ضروری می‌باشد.  این مطالعات همچنین منجر به آگاهی و ترویج شیوه‌های مؤثر برای جلوگیری از گسترش سویه‌های مقاوم می‌شوند.   https://www.ivj.ir/article_11592_f57a221f4a392b9265d14c4835bc2544.pdf