بررسی اثرات محافظتی بروملین در برابر تغییرات مارکرهای التهابی ناشی از مسمومیت ریوی با کادمیوم در موش صحرایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

چکیده

اثرات محافظتی احتمالی بروملین، به عنوان یک داروی گیاهی با خواص ضدالتهابی، در مقابل مسمومیت حاد ریوی ناشی از کادمیوم مورد مطالعه قرار گرفت. تعداد 66 سر موش صحرایی آلبینو نژاد ویستار به ترتیب در 11 گروه تحت درمان قرار گرفتند: گروه 1 (کنترل منفی)؛ گروه 2 و 3: کلریدکادمیوم 400 میکروگرم به ازای هر موش صحرایی به صورت داخل نایی دریافت کرده و به ترتیب پس از 5 و 10 روز مورد نمونه‌گیری قرار گرفتند؛ گروه 4 و 5: بروملین 20 به صورت خوراکی از 14 روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 6 و 7: بروملین 40 به صورت خوراکی از 14 روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 8: بروملین با دوز 40 به مدت 24 روز دریافت کردند؛ گروه 9 و 10: سلکوکسیب با دوز 25 به صورت خوراکی از یک روز قبل تا به ترتیب 5 و 10 روز پس از تجویز کلریدکادمیوم دریافت کردند؛ گروه 11: سلکوکسیب را به مدت 11 روز دریافت کردند. تجویز داخل نایی کادمیوم منجر به افزایش تمامی فراکسیون‌های گلبولین‌ها در روز 5 و 10 پس از تزریق گردید (05/0p>). درمان با دوز پایین بروملین برای 24 روز در موش‌های صحرایی مواجه شده با کلریدکادمیوم کاهش معنی‌داری در پروتئین تام سرم و تمامی فراکسیون‌های گلبولین‌ها ایجاد نمود. با این وجود تجویز کلریدکادمیوم به همراه دوز بالای بروملین به مدت 24 روز، تمامی شاخص‌های یاد شده را به طور معنی‌داری افزایش داد. در مجموع تجویز بروملین می‌تواند به عنوان یک درمان حمایتی یا جای‌گزین برای کاهش تغییرات التهابی برونکوآلوئولار و سیستمیک ناشی از کلرید کادمیوم در نظر گرفته شود. با این وجود تحقیقات بیشتری در جهت شناسایی ابعاد مختلف و مکانیسم اثرات محافظتی بروملین در برابر سمیت کادمیوم ضروری است.

کلیدواژه‌ها