بررسی فروانی آلودگی به ترماتود های مونوژن در برخی از کپور ماهیان رودخانه گاماسیاب همدان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 رئیس ایستگاه تحقیقاتی تغذیه و غذای زنده آبزیان

2 استاد دانشکده دامپزشکی/دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

3 کارشناس بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان/موسسه تحقیقات شیلات ایران

4 کارشناس ارشد/پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی

چکیده

    رودخانه‌ی دائمی و پر آب گاماسیاب مهم‌ترین رودخانه‌ی دشت نهاوند در استان همدان و یکی از طویل‌ترین رودخانه‌های ایران به شمار می‌رود.  به منظور بررسی پتانسیل آبزی‌پروری در این منطقه، طی دو فصل تابستان و پائیز سال 87 در مجموع 169 قطعه از 7 گونه ماهی که همگی متعلق به خانواده‌ی کپورماهیان (Cyprinidae) بودند، صید و مورد بررسی انگل‌شناسی قرار گرفتند.  از آبشش و پوست این ماهیان پنج گونه مونوژن جدا گردید.  گونه‌ی Dactylogyrus lenkorani از آبشش ماهیان Barbus lacerta, Capoeta damascina ، Capoeta aculeata و Capoeta trutta به ترتیب با درصد شیوع 60، 100، 6/66 و 50، گونه Dactylogyrus vistulae از آبشش و Gyrodactylus sp. از پوست ماهی سفید رودخانه‌ای با نام علمی Squalius cephalus به ترتیب با درصد شیوع 40 و 2/7، گونه‌ی Dactylogyrus holciki از آبشش ماهی Alburnus mossulensis با درصد شیوع 8/5 و در نهایت مونوژن Paradiplozoon sp. از دو گونه ماهی Chondrostoma regium و Barbus lacerta به ترتیب با درصد شیوع‌های 5/9 و 10 جدا شدند.  این بررسی بخشی از فون انگلی ماهیان رودخانه گاماسیاب در استان همدان را معرفی نموده است.  آلودگی سس ماهی کورا Barbus lacerta به انگل D. lenkorani نیز برای نخستین بار از کشور گزارش می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات