بررسی برخی فاکتورهای هماتولوژیکی و بیوشیمیایی در گاوان فاقد علایم بالینی آلوده به تیلریا آنولاتا

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی

2 استاد کلینیکال پاتولوژی، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

3 دانشیار بیماری‌های دام‌های بزرگ، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

4 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد انگل‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

    تیلریا آنولاتا یکی از تک یاخته‌های خونی منتقل شونده توسط کنه‌های سخت در گاو و گاومیش است که باعث ایجاد تیلریوزیس گرمسیری در گاوان آلوده می‌شود.  این بیماری به عنوان یکی از بیماری‌های مهم به وجود آورنده‌ی خسارات اقتصادی در بسیاری از کشورها است.  در بررسی حاضر از تعداد 90 رأس گاو ماده‌ی 2 الی 5 ساله‌ی بومی در شهر اهواز (30 رأس فاقد آلودگی تک‌یاخته‌ای، 30 رأس مبتلا به تیلریوزیس، 30 رأس آلوده‌ به تیلریا و فاقد نشانه‌ی بالینی) خون‌گیری به عمل آمد و سپس برخی از فاکتورهای هماتولوژی و بیوشیمیایی آن‌ها مورد مقایسه قرار گرفت.  نتایج نشان داد که در گروه مبتلا به تیلریوز میزان RBC، HB، PCV، MCHC، WBC به شکل معنی‌داری از گروه کنترل کم‌تر است (05/0>P).  در گروه مبتلا به تیلریوز و گروه آلود‌ه‌ی فاقد نشانه، شمارش تعداد ائوزینوفیل به شکل معنی‌داری از گروه کنترل بیش‌تر، ولی شمارش تعداد نوتروفیل در گروه مبتلا به تیلریوز به شکل معنی‌داری از گروه کنترل و گروه آلوده‌ی فاقد نشانه کم‌تر بود (05/0>P).  شمارش تعداد لنفوسیت نیز در درگروه مبتلا به تیلریوز و گروه آلوده‌ی فاقد نشانه نیز نسبت به گروه کنترل به شکل معنی‌داری کم‌تر بود (05/0>P).  در بررسی گروه آلوده‌ی فاقد نشانه‌های بالینی، تنها پلاکت، لنفوسیت، نوتروفیل و ائوزینوفیل تغییرات معنی‌داری نشان دادند (05/0>P).  میزان فعالیت آنزیم‌های ALT، AST، ALP و همچنین مقادیر BUN گروه بیمار نیز به شکل معنی‌داری از گروه کنترل بیش‌تر بود (05/0>P).  بررسی حاضر نشان داد که برخلاف گروه مبتلا به بیماری، در گاوان آلوده‌ی فاقد نشانه‌ی بالینی، فاکتورهای مورد بررسی پس از طی دوره‌ی بیماری به حالت طبیعی باز می‌گردند. 

کلیدواژه‌ها

موضوعات